Στεφανία Γουλιώτη για φινάλε Maestro: «Κάθε ιστορία ολοκληρώνεται με υγιή τρόπο» (vid)

Καλεσμένη στην εκπομπή «Πάμε Δανάη» βρέθηκε η ηθοποιός Στεφανία Γουλιώτη, η οποία μίλησε για το Maestro και το πολυαναμενόμενο φινάλε της σειράς, αλλά και για την παράσταση στην οποία συμμετέχει, “Ηρακλής Μαινόμενος”.

«Οι αποφάσεις της Αλεξάνδρας στηρίζονται σε μία μεγάλη πληγή. Βέβαια, ως ενήλικας καλείσαι πια όταν πατάς σε πληγές, να μην κάνεις κακό στους  άλλους. Η Αλεξάνδρα κάνει κακό στους άλλους ερήμην της. Αλλά ως ενήλικας καλείσαι να κάνεις λιγότερο κακό, όταν έχεις τόσες ανοιχτές πληγές. Αυτό που έκανε τόσο… μαεστρικά ο Χριστόφορος ειναι στο πρώτο επεισόδιο του δεύτερου κύκλου να την φέρει αντιμέτωπη με αυτές τις πληγές και να την καθίζει μπροστά στην ψυχοθεραπεύτρια. Οπότε όταν έρχεσαι αντιμέτωπος με το τι κανεις και να δέχεσαι τις ευθύνες των πράξεων σου είναι ένα μεγάλο βήμα ενηλικίωσης» είπε για τον ρόλο της στο Maestro.

Για το Maestro είπε: «Η Αλεξάνδρα θα κάνει πιο ψυχικές ανατροπές και όχι στην πλοκή. Αυτό που μου άρεσε από την αρχή σε αυτό που έγραψε ο Χριστόφορος, είναι αυτό το μακβεθικό ζευγάρι που δεν ζει τον απόλυτο έρωτα, αλλά είναι σύμμαχοι σε κάτι. Βέβαια αυτό είναι ένα χαρακτηριστικό σε πολλά ζευγάρια όσο περνάνε τα χρόνια. Υπάρχει μια ατάκα που λέει η Αλεξάνδρα σε κάποιον – δεν θα πω σε ποιον -που του λέει “έχετε μια ωραία, υγιή ετερόρυθμη εταιρία με την γυναίκα σου”, δηλαδή ότι κάποια στιγμή οι σχέσεις γίνονται απλά μια εταιρία που βολεύει».

«Αυτό είναι το πλεονέκτημα του Β’ Κύκλου, οτι ο Χριστόφορος εμβάθυνε πάνω στους χαρακτήρες, δηλαδή ενώ είχε γίνει ένας φόνος και περίμενες να έχει αδρεναλίνη, η ιστορία πήγε σε άλλη κατεύθυνση και μου άρεσε πολύ. Υπάρχει δικαίωση για την Αλεξάνδρα στο τέλος. Ο Χριστόφορος κάνει ένα πολύ ωραίο κλείσιμο για όλους τους χαρακτήρες. Το κάθε παρακλάδι της ιστορίας ολοκληρώνεται με έναν πολύ υγιή τρόπο» αποκάλυψε για το φινάλε.

Η Στεφανία Γουλιώτη μίλησε και για την περιοδεία που θα πραγματοποιηθεί όλο το καλοκαίρι με την παράσταση «Ηρακλής Μαινόμενος» του Ευριπίδη, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Καραντζά.

«Για εμένα είναι ένα από τα πιο ολοκληρωμένα έργα του Ευριπίδη. Χτυπάει φλέβα συνέχεια και παντού.Είναι ένα επώδυνο έργο, απαιτεί πολλή συγκέντρωση. Το πιο επώδυνο για εμένα είναι το θέμα του πώς θα επιτρέψω να σκοτωθούν τα παιδιά μου. Είναι ένα θέμα που με καίει πάρα πολύ το πώς παρακολουθούμε τόσα παιδιά να σκοτώνονται. Με ταράζει το ότι σαν πολιτισμός έχουμε επιτρέψει ο θανατος παιδιών να γίνεται μοχλός πίεσης για την εξωτερική πολιτική».