Μακριά από παιδιά, του Γιωργή Τσουρή στο Θέατρο Ιλίσια
Προσθήκη ως αγαπημένη πηγήΗ sold out παράσταση, «Μακριά από παιδιά», σε σκηνοθεσία Γιώργου Παλούμπη, μετακομίζει, στην Κεντρική σκηνή του Θεάτρου Ιλίσια.
Το τελευταίο έργο του Γιωργή Τσουρή, «Μακριά Από Παιδιά», μετά από την ενθουσιώδη υποδοχή από κοινό και κριτικούς, ολοκλήρωσε ήδη 120 Sold Out παραστάσεις, και μετακομίζει, λόγω μεγάλης ζήτησης, στην Κεντρική σκηνή του Θεάτρου Ιλίσια. Η παράσταση που έκανε πρεμιέρα την περσινή σαιζόν, και έγινε «viral» από την πρώτη κιόλας βδομάδα, μετά από απαίτηση του κοινού θα συνεχιστεί για ένα περιορισμένο αριθμό παραστάσεων, από 9 Φλεβάρη, κάθε Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή, σε σκηνοθεσία Γιώργου Παλούμπη.
Το έργο «Μακριά Από Παιδιά», αποτελεί το κλείσιμο της δραματικής τριλογίας «Πατρική εστία – Οικογένεια», μαζί με τα «170 Τετραγωνικά» και τον «Χαρτοπόλεμο». Μια τριλογία που δημιουργήθηκε από τον θεατρικό οργανισμό «Ma Non Troppo» των Γιωργή Τσουρή και Βάλιας Παπακωνσταντίνου, που κλείνει φέτος δέκα χρόνια ενασχόλησης με την νεοελληνική δραματουργία.
Σε αυτό το τρίτο έργο, η Κωμωδία, το Δράμα και το Μυστήριο, συμπλέκονται εκ νέου, και αφηγούνται μια ιστορία γεμάτη ανατροπές, που οδηγεί τους χαρακτήρες στα όριά τους. Μια ιστορία για τον απλό, καθημερινό άνθρωπο που σε μια κρίσιμη μέρα, καλείται να συμφιλιώσει τον ενήλικο εαυτού του και το παιδί που άφησε πίσω του απροστάτευτο, πριν γκρεμιστούν όλα και όλοι γύρω του.
Λίγα λόγια για το έργο:
Μετά από μια τραυματική απώλεια, ο Τάσος και η σύζυγός του Όλγα εγκαταλείπουν το παλιό τους διαμέρισμα και μετακομίζουν στο νέο τους σπίτι. Καθώς προσπαθούν να προσαρμοστούν στην νέα πραγματικότητα, οι διαφωνίες και οι ανελέητες συγκρούσεις μεταξύ τους πυκνώνουν συνεχώς, και τα ψέματα που τους απομακρύνουν, βαθαίνουν όλο και πιο πολύ, ενώ στο σπίτι φιλοξενούν για λίγες μέρες και την ιδιόρρυθμη μητέρα του Τάσου. Ένας ξάδελφος και ένας διακοσμητής (interior designer), συμπληρώνουν τους χαρακτήρες αυτής της απρόσμενης αλλά και πολύ οικείας ιστορίας, στην οποία τίποτα δεν είναι αυτό που αρχικά φαίνεται. Το παρελθόν «εγκυμονεί» μυστικά που τσακίζουν και οι αποκαλύψεις διαδέχονται η μία την άλλη, σαν μια οδυνηρή επιβεβαίωση ότι για να φτάσεις στην αλήθεια, πρέπει να «ματώσεις».
Οι κλειδωμένες πόρτες θα σπάσουν. Θ’ ανοίξουν για πάντα. Όπου και να τρέξεις όμως, όποιον δρόμο και να πάρεις, θα σε βγάλει πάλι στο παιδικό σου δωμάτιο…
