Εκάβη, σε σκηνοθεσία Ένκε Φεζολλάρι στο Θέατρο Αττικού Άλσους «Κατίνα Παξινού»
Με την «Εκάβη» του Ευριπίδη, σε σκηνοθεσία Ένκε Φεζολλάρι, συμμετέχει το Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο της Σκόδρας Migjeni, στο «Διαβαλκανικό Φεστιβάλ Αρχαίου Δράματος», που διεξάγεται, αυτό το καλοκαίρι, στο Θέατρο Αττικού Άλσους «Κατίνα Παξινού», με ελεύθερη είσοδο.
Το Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο της Σκόδρας Migjeni παρουσιάζει, στις 6 Ιουλίου, στο πλαίσιο του «Διαβαλκανικού Φεστιβάλ Αρχαίου Δράματος» στο Θέατρο Αττικού Άλσους «Κατίνα Παξινού», την «Εκάβη» του Ευριπίδη, σε σκηνοθεσία Ένκε Φεζολλάρι, υπό την αιγίδα της Ελληνικής Πρεσβείας στα Τίρανα.
Το «Διαβαλκανικό Φεστιβάλ Αρχαίου Δράματος / Interbalkan Festival of Ancient Drama» αποτελεί έναν νέο διεθνή καλλιτεχνικό θεσμό που ιδρύεται από την Περιφέρεια Αττικής και τον Περιφερειάρχη Γιώργο Πατούλη και καθιερώνεται από το καλοκαίρι του 2023 σε ετήσια βάση. Στόχος, η άοκνη συνεργασία και η σταθερή παρουσία στη χώρα μας καλλιτεχνών, θεσμών και σχημάτων από τα Βαλκάνια, που εργάζονται σε υψηλό καλλιτεχνικό επίπεδο, εστιάζοντας στο Αρχαίο Δράμα και την έρευνα γύρω από αυτό.
Αυτό το καλοκαίρι το φεστιβάλ ξεκινάει με ένα τετραήμερο παραστάσεων διεθνών και ελληνικών συμμετοχών, που παρουσιάζονται στο Θέατρο Αττικού Άλσους «Κατίνα Παξινού» από τις 4 έως τις 7 Ιουλίου 2023 με ελεύθερη είσοδο.
«Εκάβη»: Λίγα λόγια για το έργο
Για πρώτη φορά στην Αλβανία ανέβηκε φέτος στο ιστορικό Θέατρο Migjeni της πόλης Σκόδρας, που αποτελεί ένα από τα πρώτα Θέατρα της Αλβανίας η «Εκάβη» του Ευριπίδη σε μετάφραση της Ελεάνας Ζιάκου και σε σκηνοθεσία του Ενκε Φεζολλάρι.
Η «Εκάβη» του Ευριπίδη δεν είναι μια έξωθεν επιβληθείσα επιλογή, αλλά μια αδήριτη ανάγκη όλων των συμμετεχόντων της παράστασης, να εκφραστούν με όχημα το «τραγικό» που φέρει το συγκεκριμένο έργο. Έργο στο οποίο οι ήρωες, Έλληνες και μη (άλλως βάρβαροι), αφού παλέψουν λυσσαλέα, ως τη διαστροφή, με το σώμα και τη γλώσσα του Άλλου, του Ξένου, του αδιαμφισβήτητου Εχθρού, αλλάζουν και μεταμορφώνονται. Σε μια στιγμή κορύφωσης του παράλογου, όπου οι αλληλοσυγκρουόμενες ενέργειες των προσώπων μοιάζει να αποκλείουν κάθε λογική στη σκέψη και στη δράση, τα σώματα αποδομούνται (διαμελίζονται) κι οι κατακερματισμένοι εαυτοί ανασυντίθενται, μέσα από το λόγο του άλλου.
Πρόκειται άραγε για μια νέα ταυτότητα ή απλά για μια αναγνώριση, μια πραγματική συνάντηση με έναν παραμελημένο, κι ωστόσο βαθύτερο και ουσιαστικότερο εαυτό; Σε αυτή την τελετουργική Βαλκανική ωμοφαγία, ο Ένκε Φεζολλάρι και η ομάδα του μας καλούν να μεταλάβουμε τον ευριπίδειο λόγο, μέσα από τη δική τους ανθρώπινη ματιά τα δικά τους έθιμα και χαρακτηριστικά , με όχημα την παράδοση του Βορρά της Αλβανίας.
