Πρεμιέρες: Το χωρίς λάμψη «Χρυσάφι του Ρήνου»

Από τα πιο γνωστά και ξεχωριστά ονόματα του ευρωπαϊκού κινηματογράφου ο τουρκικής καταγωγής Γερμανός Φατίχ Ακίν φτιάχνει φιλμ ιδιοσυγκρασιακά, απαιτητικά, προκλητικά. Η νέα του ταινία «Το χρυσάφι του Ρήνου» είναι όλα τα παραπάνω. Κυρίως όμως είναι ένα έργο φιλόδοξο μεν αλλά με χτυπητές αδυναμίες δε. Ειδικά στο κομμάτι του σεναρίου.
Κριτική και αίθουσες προβολής

Ευπρεπές και αποτελεσματικό το ντεμπούτο το ουκρανού Ντμίτρο Σουκολίτκι Σόμπτσουκ «Ο όρκος του Παμφίρ» φέρνει μια οικογενειακή τραγωδία στα μέτρα μιας παραβολής φτιαγμένης με όρους θρησκευτικού δράματος και γκανγκστερικού θρίλερ.
Κριτική και αίθουσες προβολής

Ψυχαγωγικό και κυρίως έξυπνο το animation «Βικ ο βίκινγκ και το μαγικό σπαθί» μπορεί να απευθύνεται πρωτίστως σε παιδιά μικρών ηλικιών αλλά είναι βέβαιο ότι θα μπορέσει να διασκεδάσει και τους μεγαλύτερους συνοδούς τους.
Κριτική και αίθουσες προβολής

Τέλος, μια απρόσμενη (λόγω εποχής) αλλά καλοδεχούμενη (λόγω αξίας) επανακυκλοφορία είναι το «Πάθος» του Ίνγκμαρ Μπέργκμαν, παραγωγής 1969, με τον Μαξ Φον Σίντοφ και τις Μπίμπι Άντερσον, Λίβ Ούλμαν στους ρόλους ενός ιψενικού τριγώνου που συνθλίβεται μέσα από ερωτικά μυστικά, ψέματα και πάθη.
Κριτική και αίθουσες προβολής