Νόρα: Το σπίτι της κούκλας, του Ίψεν στο Θέατρο Altera Pars

Με το κλασικό αριστούργημα του Ίψεν, «Nόρα: Το σπίτι της κούκλας» σε μετάφραση και σκηνοθεσία Πέτρου Νάκου, ο καλλιτεχνικός οργανισμός Altera Pars γιορτάζει φέτος 20 χρόνια λειτουργίας και καλλιτεχνικής δημιουργίας. Η εμβληματική Νόρα, διαχρονικό σύμβολο της γυναίκας που αγωνίζεται να βρει τον εαυτό της ανάμεσα στους πολλαπλούς και συχνά αντιφατικούς ρόλους που της επιβάλλονται, παρουσιάζεται κάθε Σάββατο στις 21:00 και Κυριακή στις 20:00 στη σκηνή του Altera Pars.

Η εμβληματική Νόρα είναι το διαχρονικό σύμβολο της γυναίκας που αγωνίζεται να βρει τον εαυτό της ανάμεσα στους πολλαπλούς και συχνά αντιφατικούς ρόλους που της επιβάλλονται.

Ο Πέτρος Νάκος ξαναστήνει ένα «Κουκλόσπιτο» τόσο οικείο και γνώριμο σήμερα, σχεδόν ενάμιση αιώνα μετά την αρχική του θεμελίωση, που σε κάνει να αναρωτιέσαι αν ο κόσμος έχει –επί της ουσίας– αλλάξει. Κι όμως, από την εποχή που γέννησε το έργο, οι νόμοι, η κοινωνία, η καθημερινότητα ακόμη και οι ιδέες των ανθρώπων άλλαξαν κατά πολύ. Τα συναισθήματα όμως; Πόσο έχουν αλλάξει άραγε τα συναισθήματα μας ενάμιση αιώνα τώρα;

Το αίσθημα χρέους της γυναίκας να προσφέρει ανιδιοτελώς και άνευ όρων τον εαυτό της στην οικογένεια. H αίσθηση ιδιοκτησίας και ελέγχου του άντρα συζύγου – προστάτη απέναντι στη γυναίκα σύζυγο-ερωμένη. Η γυναικεία “ανασφάλεια” που συχνά “δικαιολογεί” την ανδρική τάση για προστασία και επιβολή. Πόσο μακρινά και ξεπερασμένα είναι για τη σύγχρονη κοινωνία μας;

Η στατιστική των γυναικοκτονιών αποδεικνύει δυστυχώς, πως τα τοξικά συναισθήματα στις σχέσεις των φύλων και την οικογένεια παραμένουν ισχυρά μέσα μας λες κι έχουν εγγραφεί σ’ ένα γονίδιο που μεταφέρεται σχεδόν αναλλοίωτο από γενιά σε γενιά.

Η Νόρα και ο Τόρβαλντ αγαπιούνται, ή μάλλον έτσι πιστεύουν. Πόσο αληθινή όμως είναι μια αγάπη φορτωμένη τα συναισθηματικά βαρίδια και τις επιτελέσεις των έμφυλων ρόλων που έχουν μπολιαστεί στο βαθύ πυρήνα του ψυχισμού τους; Πόσο ουσιαστική μπορεί να είναι μια αγάπη χωρίς σεβασμό και βαθιά γνώση του “άλλου”; Και πόσο γερά μπορεί να ‘ναι τελικά τα θεμέλια ενός “Κουκλόσπιτου” στηριγμένου σε ψέματα, υπεκφυγές και αυταπάτες;

O κόσμος της Νόρας είναι προστατευμένος κάτω από ένα αστραφτερό κάλυμμα με πολλή χρυσόσκονη και λίγη ουσία. Κι όμως υπάρχουν ενδείξεις ότι κάτι σκοτεινό κρύβεται κάτω από το επίχρισμα της ανεμελιάς της. Αυτό που ξεκινά σαν οικογενειακό δράμα γρήγορα αποκαλύπτεται πως είναι ένα θρίλερ ζωής και θανάτου, που αποτυπώνει έξοχα τα πιο σύνθετα και στριφνά κομμάτια της ανθρώπινης ύπαρξης, χωρίς να αποδίδει εύκολες ταμπέλες σε καλούς και κακούς, θύτες και θύματα και χωρίς να υποδεικνύει εμφανείς δρόμους διαφυγής. Η ιστορία της Νόρας μοναδικά συναρπαστική, προσφέρει μια αγωνιώδη κλιμάκωση που έχει τη δύναμη να αιχμαλωτίζει τον ψυχισμό μας σχεδόν ενάμιση αιώνα μετά. Το “Κουκλόσπιτο” ταξιδεύει στη σκηνή με την ίδια ορμητικότητα, την ίδια αποκαλυπτική, ενοχλητική Αλήθεια και ασυναγώνιστη γοητεία, σα να υπερίπταται πάνω από τις χώρες και τις εποχές, στοχεύοντας στο επίκεντρο του ανθρώπινου πάθους και υπενθυμίζοντάς μας πως για να συμβεί το “θαύμα” της πραγματικής ένωσης δύο ανθρώπων δεν αρκεί μόνο η πίστη, αλλά χρειάζεται πολλή κι επίπονη “δουλειά” με τον εαυτό και τον άλλον.

Παραμονή Χριστουγέννων στο ευτυχισμένο σπίτι του Τόρβαλντ και της Νόρας Χέλμερ, που διανύουν την πιο ανέμελη περίοδο της ζωής τους. Δώρα για τα παιδιά, ετοιμασίες για το γιορτινό δείπνο. Χαρά, ασφάλεια και θαλπωρή. Δεν θα αργήσουν όμως να εμφανιστούν οι πρώτες ρωγμές στην επιφάνεια της ευτυχίας τους, καθώς ο εκβιασμός, τα ψέματα και τα ερωτικά τρίγωνα αποσαθρώνουν τα θεμέλια του σπιτικού τους, οδηγώντας σε συμπεράσματα σοκαριστικά για κάθε σχέση και εποχή.