Πανσέληνος, του Χριστόφορου Χριστοφή στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών

Με το υπαρξιακό δράμα εποχής «Πανσέληνος» επιστρέφει στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών ο λογοτέχνης και σκηνοθέτης Χριστόφορος Χριστοφής, ο οποίος τιμήθηκε φέτος από την Ένωση Ελλήνων Κριτικών Θεάτρου και Μουσικής με το βραβείο Κάρολος Κουν 2020-2021 για το «Το κάλεσμα του Προμηθέα» αλλά και για το σύνολο των έργων του. Η «Πανσέληνος» παρουσιάζεται μόνο για έξι παραστάσεις, σε δικό του κείμενο και σκηνοθεσία, την Παρασκευή 16, το Σάββατο 17, την Κυριακή 18, τη Δευτέρα 19, την Τρίτη 20 και την Τετάρτη 21 Δεκεμβρίου στις 8 το βράδυ στην Αίθουσα Νίκος Σκαλκώτας.

Τη μουσική σύνθεση υπογράφει ο Νίκος Ξανθούλης. Η χορογραφία είναι της Έρσης Πήττα, τα σκηνικά του Κωνσταντίνου Ζαμάνη και τα κοστούμια της Εριέττας Βορδώνη. Τους φωτισμούς σχεδίασε ο Αντώνης Παναγιωτόπουλος. Στον ήχο, ο Βαγγέλης Κουλούρης.

Τους ρόλους ερμηνεύουν οι ηθοποιοί: Κωνσταντίνα Τάκαλου (Βεατρίκη) Νικόλας Μακρής (Ξάνθος),  Μαρία Παπαφωτίου (Μαρίνα), Χρήστος Σπανός (Μάριος), Δημήτρης Μαύρος (Χοσέ), και Αποστόλης Τότσικας (Λάζαρος). Τους πλαισιώνουν μουσικά επί σκηνής η Σοφία Καρακούτα (φωνή), ο Παναγιώτης Σκύφτας (σαξόφωνο) και ο Νίκος Ξανθούλης (πιάνο).

Χριστόφορος Χριστοφής

Η «Πανσέληνος» («Πανσέληνος του Λαζάρου», αρχικός τίτλος) είναι το τρίτο μέρος της παρισινής τριλογίας του συγγραφέα, από την οποία έχει ήδη παιχτεί το έργο «Τουλούζ Λωτρέκ-Η φαντασία της αμαρτίας».

Η «Πανσέληνος» εκτυλίσσεται στο Παρίσι την εποχή των πολιτικών εμιγκρέδων, τη δεκαετία του 1970, όταν κυριαρχούσαν οι πολιτικές και ιδεολογικές αναστατώσεις. Μία από τις βασικές μορφές του έργου, η Βεατρίκη, είναι εμπνευσμένη από μια διάσημη εικαστικό εκείνου του καιρού, την οποία ο συγγραφέας αργότερα, φοιτητής στο Παρίσι, γνώρισε και έγινε μαθητής και μοντέλο της.

Η υπόθεση του έργου μεταφέρεται την περίοδο της χούντας και περιγράφει χαρακτήρες και καταστάσεις σε χρόνια έντονα και σημαδιακά. Ο συγγραφέας και σκηνοθέτης Χριστόφορος Χριστοφής προτίμησε αυτή την εποχή, παρόλο που έζησε στο Παρίσι μια δεκαετία αργότερα.

Οι χαρακτήρες είναι αποτέλεσμα αλχημείας της δραματουργικής του φαντασίας.