Σύμφωνα με νέα μελέτη, που δημοσίευσε το περιοδικό του Πανεπιστημίου Cambridge, “Antiquities”, αρχαιολογικά μνημεία σε όλο τον κόσμο απειλούνται από την κλιματική αλλαγή.
Το άρθρο, με τίτλο “Η κλιματική αλλαγή και η απώλεια αρχαιολογικών μνημείων και τόπων: μία παγκόσμια οπτική” από τον Jørgen Hollesen, αναλύει μία σειρά από πρόσφατες έρευνες αρχαιολόγων, ώστε να αξιολογήσει τον παγκόσμιο αντίκτυπο της κλιματικής αλλαγής στο παρόν και το μέλλον.
Όπως διαβάζουμε στην περίληψη της μελέτης, από όλους τους κινδύνους της κλιματικής αλλαγής, η παράκτια διάβρωση έχει λάβει την περισσότερη σημασία. Πράγματι, μνημεία από το Ιράν μέχρι και τη Σκωτία και τη Φλόριντα, απειλούνται σε μεγάλο βαθμό από την αύξηση του επιπέδου της θάλασσας.
“Αν και η στάθμη της θάλασσας έχει από τη φύση της αλλάξει δραματικά στο παρελθόν, η ανθρωπογενής κλιματική αλλαγή έχει οδηγήσει στην αύξηση των επιπέδων της θάλασσας και πιο συχνές, πιο έντονες καταιγίδες, κάτι που οδηγεί σε αυξημένη διάβρωση των ακτών σε όλο τον κόσμο” αναφέρεται στην έρευνα, που τονίζει ότι κάτι τέτοιο είναι καταστροφικό για πολλά αρχαιολογικά μνημεία, που βρίσκονται σε τέτοια περιβάλλοντα.
Η διάβρωση των ακτών, ωστόσο, δεν είναι η μοναδική απειλή. Εξίσου σημαντική είναι η μείωση του μόνιμου παγετού στην Ανταρκτική, που αφήνει εκτεθειμένα προηγουμένως παγωμένα αρχαιολογικά επίπεδα σε μία σειρά από απειλές, όπως η ταχύτερη διάβρωση και η μικροβιακή αποδόμηση.
Σύμφωνα με το άρθρο που συνοδεύει την έρευνα, η κλιματική αλλαγή επηρεάζει αυτή τη στιγμή τα αρχαιολογικά μνημεία σε τόσο ευρεία, παγκόσμια κλίμακα και μέσα σε τόσο διαφορετικά πλαίσια, που το πρόβλημα “είναι υπερβολικά μεγάλο για να το αντιμετωπίσει μόνος του ένας μόνο οργανισμός”.
Ο Jørgen Hollesen έχει συντάξει μία λίστα με διαφορετικές στρατηγικές, που θα μπορούσαν να προστατεύσουν τα μνημεία -στρατηγικές που οι αρχαιολόγοι σε όλο τον κόσμο ήδη έχουν προτείνει, αλλά λόγω έλλειψης τεχνικής ικανότητας και πολιτικής δράσης, δεν έχουν εφαρμοστεί. Για παράδειγμα, μοντέλα κλιματικών προβλέψεων θα μπορούσαν να εντοπίσουν με μεγαλύτερη ακρίβεια ποιες περιοχές θα πληγούν, ώστε να γνωρίζουν οι αρχαιολόγοι ποια μνημεία απειλούνται και σε τι βαθμό.
Ωστόσο “ακόμα κι αν οι αρχαιολόγοι στο μέλλον έχουν τα εργαλεία που θα εντοπίζουν τα πιο ευάλωτα σημεία, θα είναι και πάλι αντιμέτωποι με μερικές δύσκολες αποφάσεις, όπως ποιο μνημείο θα πρέπει να σωθεί, και ποιο να αφεθεί στην καταστροφή” έγραψε ο Hollesen.
Έτσι, καταλήγει ότι ένα σημαντικό βήμα τα επόμενα χρόνια είναι η ευαισθητοποίηση για την κατάσταση και η πίεση προς πολιτικούς, οργανισμούς και άλλους επιστήμονες, για να γίνει γνωστό το τι διακυβεύεται και ποιος είναι ο ρόλος που πρέπει να παίξει η αρχαιολογία σχετικά με την κλιματική αλλαγή.
