Frida 2.0, από την θεατρική ομάδα Μικρός Νότος στη νέα σκηνή του θεάτρου Arroyo

Θέτοντας το τραύμα – σωματικό ή/και ψυχικό – στο επίκεντρο της καλλιτεχνικής δημιουργίας,  η θεατρική ομάδα Μικρός Νότος εμπνέεται από το θεατρικό κείμενο της Κυριακής Σπανού, «Frida’s pornography» για να φέρει στο επίκεντρο της θεατρικής σκηνής σύγχρονα κοινωνικά ζητήματα.

Η παράσταση FRIDA 2.0 ξεκινάει με την τελευταία δημόσια εμφάνιση της Φρίντα Kάλο, 11 ημέρες πριν από το θάνατό της, και τελειώνει με την τελευταία ημέρα της ζωής της. Η ζωγράφος καταδύεται για τελευταία φορά στη ζωή και στο έργο της και αναμετριέται με τις μνήμες της. Όλη η γεμάτη πόνο και δημιουργία ζωή της περνάει μπροστά από τα μάτια της, ενώ η ίδια συνδιαλέγεται με την τραυματική εμπειρία της και την προσπάθειά της να υπερβεί τα εμπόδια που το ίδιο το σώμα τής θέτει.

Πώς το σωματικό τραύμα αποτυπώνεται στον ψυχισμό; Πώς η αναπηρία συνδιαλέγεται με την καλλιτεχνική δημιουργία; Τι είδους μελάνι χρησιμοποιεί κάποιος που είναι αποφασισμένος να αφήσει το αποτύπωμά του στη γη;

Η Φρίντα Κάλο κατάφερε να μετατρέψει τον πόνο σε πάθος, που αποτύπωνε πάνω στον καμβά. Έτσι ενώ ο πόνος είναι βασικό θέμα στη ζωή και στα έργα της, το βλέμμα της παραμένει δυναμικό και εκείνη δυνατή και ανυπότακτη. Σε μία κοινωνία όπου οι γυναίκες θεωρούνται θύματα, η Φρίντα Κάλο αποδεικνύει ότι ο πόνος μπορεί να είναι μέρος της ζωής, χωρίς να μας ορίζει, αφού όπως λέει «μπορούμε να αντέξουμε περισσότερα από όσα νομίζουμε».

Με γενικό τίτλο «Τραύμα» η θεατρική ομάδα Μικρός Νότος έχει σχεδιάσει ένα διετές ρεπερτόριο βασισμένο σε δύο κείμενα, το «Frida’spornography» της Κυριακής Σπανού και το «PASSPORT μία αληθινή περιπέτεια» της Ελεονώρας Σουρλάγκα, με κεντρικό άξονα τραύματα γυναικών.

Παράλληλα με την παράσταση, στο φουαγέ του θεάτρου, θα είναι εγκατεστημένη μία βιωματική δράση, με τίτλο «ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΑΛΛΟΥ», η οποία μας καλεί να  εξερευνήσουμε διαφορετικές στιγμές της ζωής της ζωγράφου με επίκεντρο τη σωματική αναπηρία. Εστιάζοντας στον τρόπο που η Τέχνη στο σύνολό της λειτουργεί ως πεδίο έκφρασης του Τραύματος, μέσα από τη βιωματική δράση μας, το κοινό καλείται να διερευνήσει ερωτήματα, όπως: Πού εντοπίζεται και πώς απεικονίζεται το Τραύμα; Μέσα από πόσες και διαφορετικές μορφές επανέρχεται;

Η μορφή της Φρίντα Κάλο ζωντανεύει μέσα από τρία πρόσωπα που κάποτε μπορεί να την γνώρισαν και μας προσκαλούν να τη «γνωρίσουμε» και εμείς. Τρία ζευγάρια παπούτσια που κάποτε θα είχε φορέσει είναι εδώ για να φανταστούμε τον τρόπο που «στάθηκε» μέσα σε αυτά. Τρεις καθρέφτες που κάποτε μπορεί να είδε τον εαυτό της μέσα τους μας περιμένουν όρθιοι για να την «δούμε»… ως παιδί, έφηβη, ενήλικας. Θα κοιτάξω μέσα από το παράθυρο των ματιών σας για να σας δω, είχε πει η ίδια…Σήμερα, εδώ, εμείς, μέσα από αυτήν τη βιωματική δράση, επιχειρούμε να αντιστρέψουμε για λίγο τα λόγια της. Θα κοιτάξουμε μέσα από το παράθυρο των ματιών σου για να δούμε εσένα, Φρίντα.