Γιάννης Οικονομίδης: Όλα από μια παλαβή ιδέα ξεκινάνε

Η στάση του λεωφορείου άδεια, όπως και το πρωινό εκείνης της μέρας. Η επαγγελματική συνάντηση ακυρώνεται και περιμένεις αποκαμωμένος και κάπως νευριασμένος. Στα Εξάρχεια, στην οδό Μπουμπουλίνας… Κρύο δεν κάνει και χαζεύεις το αστικό τοπίο, χαζεύεις τον τύπο που ανεβαίνει τον δρόμο και λες «ρε συ, ο Οικονομίδης δεν είναι αυτός;» Ναι, ο Γιάννης Οικονομίδης περπατά στο πεζοδρόμιο. Βρίσκεις το θάρρος και τον σταματάς. Γνωρίζεστε και σου λέει «ναι, να την κάνουμε κάποια στιγμή τη συνέντευξη». Την κάνουμε και καταλαβαίνεις πως «όλα από μια παλαβή ιδέα ξεκινάνε» όπως λέει και ο ίδιος.

Κάθε του ταινία είναι και ένα ξάφνιασμα. Ναι, το ύφος γνωστό, αλλά την ίδια στιγμή δεν είσαι σίγουρος τι θα δεις απ’ αυτόν. Στο τέλος γουστάρεις που είδες την ταινία του, γιατί αυτό που κάνει είναι αληθινό και μιλά απευθείας στην ψυχή και στους προβληματισμούς σου.

Όταν κλείσαμε τη συνέντευξη είχα βγάλει ένα πρώτο συμπέρασμα γι’ αυτόν, αλλά κρατούσα και μια επιφύλαξη. Ε, καμία επιφύλαξη δεν υπάρχει! Ο Γιάννης Οικονομίδης είναι απλός, ευθύς, ωραίος τύπος και του αρέσει να τολμά. Το έκανε με το «Σπιρτόκουτο», το έκανε με το «Η ψυχή στο στόμα» το έκανε και με την «Μπαλάντα της τρύπιας καρδιάς». Τον Νοέμβριο, στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση, θα μας δώσει το «Σπιρτόκουτο» σε μιούζικαλ!

Διαβάστε τη συνέχεια στο Gazzetta.gr