Μουσείο Μπενάκη: «Πορτρέτα» αλήθειας από τον ελληνοκαναδό Terry Tsiolis
Προσθήκη ως αγαπημένη πηγήΜοντέλα που ανταποκρίθηκαν στην πρόσκλησή του στα socialmedia φωτογραφίζονται από τον καλλιτέχνη σε πορτρέτα που αναδεικνύουν την αλήθεια του καθενός και της καθεμιάς χωρίς κολακείες.
Μετανάστης δεύτερης γενιάς, γεννημένος στον Καναδά, ο Terry Tsiolis μιλά με την χαρακτηριστική ελληνοαμερικάνικη προφορά, σπάνια αναζητώντας κάποια λέξη στα ελληνικά. Στέκεται μπροστά στις φωτογραφίες του και μιλά. Γιατί κάθε ένα από τα 120 περίπου πορτρέτα που παρουσιάζονται στην έκθεση «Terry Tsiolis, Portaits», στο Μουσείο Μπενάκη της οδού Πειραιώς, είναι και μια ιστορία. Η ιστορία ενός ανθρώπου, που ο Tsiolis την αφηγείται· πρώτα με τον φακό του, αλλά και με τα ίδια του τα λόγια…
Μολονότι οι φωτογραφίες του έχουν τραβηχτεί στον Καναδά και τις ΗΠΑ, το Μαρόκο, την Ισπανία και την Ελλάδα, άνθρωποι κάθε εθνικότητας, φύλου, θρησκείας και σωματότυπου παίρνουν μέρος σε αυτό το εθελοντικό πρότζεκτ, που καταφεύγει στον πληθοπορισμό (crowdsourcing) των μέσων κοινωνικής δικτύωσης για να πραγματοποιηθεί.
Ένα project από το 2013
Εδώ και επτά χρόνια, ο Tsiolis καταφτάνει στην Αθήνα ή τη Μαδρίτη, στήνει το φωτογραφικό του στούντιο και ανεβάζει στο Facebookκαι το Instagramμια ανακοίνωση που ενημερώνει γνωστούς και αγνώστους: «Γεια σας! Θα βρίσκομαι στο στούντιό μου για φωτογράφηση πορτρέτων. Είστε όλοι ευπρόσδεκτοι. Ανεξάρτητα από ηλικία, χρώμα, μέγεθος, φύλο ή θρησκεία. Επικοινωνήστε μαζί μου, εάν ενδιαφέρεστε».
Οι ενδιαφερόμενοι είναι πολύ περισσότεροι απ’ όσο μπορούσε αρχικά να φανταστεί! Άλλοι ντροπαλοί, άλλοι έτοιμοι να δείξουν το σώμα τους χωρίς αναστολές, κάποιοι, πρόθυμοι να εκλάβουν τη σχέση τους με τον φακό ως ψυχοθεραπευτική, αποκαλύπτουν μύχιες επιθυμίες και εικόνες του εαυτού τους, που ίσως και οι ίδιοι δεν είχαν συνειδητοποιήσει. Όπως, για παράδειγμα, μια συνεσταλμένη μπέιμπυ σίτερ από τη Μαδρίτη, που δέχτηκε να φωτογραφηθεί βαμμένη κόκκινη από πάνω μέχρι κάτω· ή μια κοπέλα που ζήτησε να φωτογραφηθεί γυμνή προκειμένου να φανούν τα όμορφα τατουάζ της. «Εγώ τους δίνω μερικές ιδέες, από εκεί και πέρα, αναδύονται οι επιθυμίες του κάθε μοντέλου», λέει ο φωτογράφος.
Όταν το θέμα υπονομεύει τη λάμψη
Οι φωτογραφίες του Terry Tsiolis δεν κολακεύουν τα μοντέλα του. Παρόλα αυτά, φωτογραφίζει τους καθημερινούς ανθρώπους όπως θα φωτογράφιζε μια σταρ – άλλωστε, επαγγελματικά με αυτό το είδος της φωτογραφίας ασχολείται: τη γεμάτη λάμψη φωτογράφιση μόδας για διεθνή περιοδικά… Όμως, «αυτές εδώ οι φωτογραφίες είναι αποκλειστικά δικές μου, τραβηγμένες χωρίς κανέναν άλλο γύρω μου».
Σε αυτούς τους 600 εθελοντές που έχει φωτογραφήσει μέχρι σήμερα, η τελειότητα της φωτογραφίας υπονομεύεται από το ίδιο της το θέμα. Σώματα που συχνά ξεφεύγουν από τη νόρμα του «ωραίου» στέκονται μπροστά στον φακό του Tsiolis μετά από μια σύντομη συνέντευξη, για μια γρήγορη φωτογράφιση, προκειμένου ο καλλιτέχνης να συλλάβει την ειλικρίνεια του εικονιζόμενου σώματος – πριν η στάση του σώματος μεταβληθεί σε πόζα…
Η έκθεση «Portraits» αποτελεί την πρώτη παρουσίαση του έργου του Terry Tsiolis σε μουσειακό χώρο και συνοδεύεται από κατάλογο που σχεδιάστηκε σε συνεργασία με τον καλλιτέχνη και καλλιτεχνικό διευθυντή Michael Kaye και κυκλοφορεί από την ΝΙΚΗ Εκδοτική.
