Μαντώ – Η ηρωίδα της Μυκόνου στον κήπο του θεάτρου Χυτήριο

Η εταιρεία παραγωγής θεαμάτων Music & Drama Productions του Μαυρίκιου Μαυρικίου παρουσιάζει στον κήπο του θεάτρου Χυτήριο την Δευτέρα 4 και την Τρίτη 5 Οκτωβρίου στις 8.30 μ.μ. το θεατρικό έργο “Μαντώ – Η ηρωίδα της Μυκόνου” του δρ. Γεώργιου Κοζυράκη σε σκηνοθεσία Μενέλαου Τζαβέλλα.

Τι σημαίνει ανυστερόβουλη προσφορά και αλτρουισμός; Τι σημαίνει θέληση, πίστη στα ιδανικά; Μπορεί να χτιστεί ένας όμορφος κόσμος από μια μόνο γυναίκα; Τι προσφέρει στο συνάνθρωπο, στην κοινωνία, στην παγκόσμια ιστορία ένας άνθρωπος, και δη γυναίκα; Πως μπορεί μια γυναίκα να κατατροπώσει μια ολόκληρη αυτοκρατορία με στόχο της τη δημιουργία μιας τέλειας χώρας και να αλλάξει τον ρου την παγκόσμιας ιστορίας; Πως μετριέται το μέγεθος αλλά και με τι αντίβαρο ζυγίζεται το βάρος της αγάπης;

Η Μαντώ Μαυρογένη, μια νεαρή κοπέλα από ένα ελληνικό νησί, σε μια εποχή ιδιαίτερα σκληρή, μια επαναστάτρια (ή μια Αγία) κατάφερε να περάσει την πιο μεγάλη καμήλα από την τρύπα της μικρότερης βελόνας.

Η Μαντώ αγνόησε την κοινωνική της θέση και τα αμύθητα πλούτη της, αλλά ίσως πολύ περισσότερο αγνόησε τα στερεότυπα και τις προκαταλήψεις της εποχής της, τα οποία δυστυχώς ακόμη και σήμερα μαστίζουν τις γυναίκες. Η Μαντώ ακόμη και σήμερα, 200 χρόνια μετά, αποτελεί πρότυπο.

Η Μαντώ κατά τη διάρκεια του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα έγινε στρατιώτης, στρατηγός, ναύτης, καπετάνιος. Μετά το πέρας δε αυτού, έγινε Αντιστράτηγος και εν συνεχεία, από τους εχθρούς της, της δόθηκε «ο βαθμός της χηρείας».

Η Αντιστράτηγος Μαντώ είναι η πρώτη και ίσως η μοναδική γυναίκα ακόμη και σήμερα που φέρει αυτό τον τόσο υψηλό στρατιωτικό βαθμό. Ο βαθμός αυτός της δόθηκε εν ζωή από τον Καποδίστρια διότι διέθεσε τα πλούτη της για τον εξοπλισμό της χώρας, τη συντήρηση των στρατευμάτων της και των οικογενειών τους. Διότι διοργάνωνε καθημερινά συσσίτια για δυο χιλιάδες ανθρώπους. Διότι χρησιμοποίησε την κοινωνική της θέση προκειμένου η χώρα να αναγνωριστεί στο εξωτερικό αλλά και για να επιστρέψουν στην Ελλάδα τα ορφανά ελληνόπουλα που είχαν οδηγηθεί στα σκλαβοπάζαρα της Ανατολής. Η Μαντώ, με εργαλείο τη μόρφωσή της, με χαρτί το σώμα της και με πένα την ψυχή της δίδαξε τις γυναίκες όλης της Ευρώπης. Δίδαξε την οικουμένη ολάκερη πως η ελευθερία είναι το μέγιστο ιδανικό.

Στα χρόνια που ακολούθησαν μετά την απελευθέρωση της χώρας ποια ήταν η ανταμοιβή της Μαντούς για την προσφορά της στην Ελλάδα, στη θρησκεία, στον Ευρωπαϊκό και παγκόσμιο πολιτισμό;

Ίσως τα περισσότερα από τον καθένα μας να τα γνωρίζουν μόνο τα ξύλινα σάπια ράφια παλαιών βιβλιοθηκών που πάνω τους σηκώνουν τους τόμους των ιστορικών πηγών και ποιητικών συλλογών που γράφτηκαν για τη Μαντώ από φιλέλληνες (από πολεμικούς ανταποκριτές της εποχής) και δημοσιεύτηκαν στο εξωτερικό.

Το θεατρικό σανίδι το ξέρει αυτό πολύ καλά, γι αυτό και μας δηλώνει την παρουσία του και τη θέλησή του να τοποθετηθεί πάνω σε αυτό η αγάπη όλων για τη Μαντώ και την ιστορία της, καθαρή από φήμες, διαδόσεις, συκοφαντίες ή προσωπικές πεποιθήσεις, ώστε όλος ο κόσμος να μάθει για την βασίλισσα Μαντώ.