Αντιγόνη, του Σοφοκλή σε σκηνοθεσία Θέμη Μουμουλίδη στο Θέατρο Βράχων

Η Εταιρία Τέχνης “Αrs Aeterna” επαναλαμβάνει, για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων, το καλοκαίρι του 2021, την παράσταση Αντιγόνη του Σοφοκλή, το κορυφαίο ίσως κείμενο της αρχαίας ελληνικής γραμματείας.

«Σ’ αυτό το νέο και αναθεωρημένο ταξίδι της Αντιγόνης, έχουμε την τύχη να συνυπάρχουμε με έναν κορυφαίο Έλληνα ηθοποιό, τον Θανάση Παπαγεωργίου», αναφέρει στο σημείωμά του για την παράσταση ο σκηνοθέτης Θέμης Μουμουλίδης.

Ο Θανάσης Παπαγεωργίου, στον ρόλο του Κρέοντα, και μια σειρά σημαντικών ηθοποιών, εκπροσώπων της νεότερης γενιάς, με την Χριστίνα Χειλά Φαμέλη, στον ρόλο της Αντιγόνης, την Ντόρα Μακρυγιάννη [Ισμήνη], τον Μάνο Καρατζογιάννη [Φύλακας, Άγγελος], τον Δημήτρη Σαμόλη [Αίμων], τον Μάρκο Παπαδοκωνσταντάκη [Τειρεσίας], αναμετρώνται με το αιώνιο κείμενο του Σοφοκλή.

Την σκηνοθεσία υπογράφει ο Θέμης Μουμουλίδης  με την συνεργασία του Μάνου Καρατζογιάννη.

Η Θήβα, όπου βασίλευε η γενιά των Λαβδακιδών, βρίσκεται σε κατάσταση δεινής πολιτικής κρίσης. Οι δυο γιοι του τελευταίου βασιλιά, του Οιδίποδα, που χάθηκε χτυπημένος από τη βαριά κατάρα που κατατρύχει τους Λαβδακίδες, συγκρούονται για τη διαδοχή. Και, ενώ ο Ετεοκλής μένει να κυβερνά τη Θήβα, ο Πολυνείκης, εξόριστος, ξεσηκώνει στρατό από το Άργος για να επιτεθεί στην πόλη. Η επίθεση αποτυγχάνει, αλλά στη μάχη ο Ετεοκλής και ο Πολυνείκης αλληλοσκοτώνονται. Δεν απομένουν πλέον στη ζωή παρά οι δυο κόρες του Οιδίποδα, η Αντιγόνη και η Ισμήνη, τελευταίοι κρίκοι της αλυσίδας των Λαβδακιδών.

Η τραγωδία ξεκινά την αυγή μετά τη νίκη των Θηβαίων. Ο Κρέων έχει αναλάβει τώρα την εξουσία, ως στενότερος συγγενής των γιων του Οιδίποδα. Διατάζει να μείνει άταφος ο Πολυνείκης ως προδότης της πατρίδας του. Ορίζει ποινή θανάτου εναντίον οποιουδήποτε παραβάτη της διαταγής του. Η Αντιγόνη εξεγείρεται εναντίον της σκληρής προσταγής, που καταστρατηγεί τους άγραφους νόμους που προστατεύουν τους νεκρούς και προσβάλλει το ιερό αίσθημα της αδελφικής αγάπης. Αψηφώντας τον κίνδυνο επιχειρεί να θάψει τον αδελφό της.

Αυτός ο αγώνας ανάμεσα στην Αντιγόνη και τον Κρέοντα για το νεκρό σώμα του Πολυνείκη, συμπυκνώνει όλες τις εγγενείς στην ανθρώπινη κατάσταση συγκρούσεις (αρσενικού και θηλυκού, παλαιού και  νέου, ιδιωτικού και κοινωνικού, δίκαιου και νόμιμου, ύπαρξης και θνητότητας, ανθρώπινου και θείου). Η Αντιγόνη συλλαμβάνεται. Καταδικάζεται από τον Κρέοντα σε θάνατο. Ωστόσο, από τη στιγμή που ξεστομίζει τη θανατική της καταδίκη, ο Κρέων βαδίζει ήδη στον δρόμο που οδηγεί προς την καταστροφή του.