Η Γκλόρια Στάινεμ, η πρωτοπόρα φεμινίστρια δημοσιογράφος και ακτιβίστρια που θεωρείται ηγέτιδα του αμερικανικού φεμινιστικού κινήματος των 60s και 70s, μίλησε στην Claudia Eller, αρχισυντάκτρια του περιοδικού Variety, με αφορμή την Ημέρα της Γυναίκας και τα λόγια της παραμένουν διαφωτιστικά.
Όσα είπε η Γκλόρια Στάινεμ για την Ημέρα της Γυναίκας“Το γεγονός ότι έχουμε Παγκόσμια Ημέρα σημαίνει ότι υπάρχει ακόμα πρόβλημα. Δεν υπάρχει Παγκόσμια Ημέρα για τους άνδρες. Μόνο οι πιο αδύναμοι άνθρωποι ή τα ξεχασμένα ιστορικά γεγονότα χρειάζονται “Μία Ημέρα” για να είναι μέρη του παρόντος. Παρ’ όλα αυτά είναι ένα σημαντικό βήμα, γιατί οποιαδήποτε προσοχή είναι καλύτερη από καθόλου προσοχή”.
“Σε αυτή την Ημέρα της Γυναίκας, μπορούμε να αρχίσουμε με το να παραδεχτούμε καταρχάς γιατί οι γυναίκες είναι υποβαθμισμένες. Έχουμε ένα πράγμα που οι άνδρες δεν έχουν -μήτρες- και δεν μπορούν να συνεχίσουν το είδος ή τις φυλετικές και ταξικές διαφορές αν δεν μας ελέγχουν ή επηρεάζουν”.
“Μέχρι το ’60, ο διαφυλετικός γάμος ήταν παράνομος και τα παιδιά που δεν “ανήκαν” σε κάποιον άνδρα ήταν “παράτυπα”. Ακόμα και τώρα δεξιές ομάδες είναι αντίθετες με την έκτρωση ή τις κλινικές που διδάσκουν αντισύλληψη, κυρίως γιατί οι λευκές γυναίκες επιλέγουν να κάνουν λιγότερα παιδιά κατά μέσο όρο από τις έγχρωμες γυναίκες”.
“Αλλά το πρώτο βήμα της δημοκρατίας είναι να παίρνουμε αποφάσεις για τα σώματά μας και αυτό συνέχεια αφαιρείται από τις γυναίκες. Αρχίζουμε να έχουμε κάποιο έλεγχο πάνω στις γέννες, αλλά τα ποσοστά βιασμών έχουν αυξηθεί. Τα καλά νέα είναι ότι οι σεξουαλικές επιθέσεις είναι παράνομες τώρα, ενώ ξεκινήσαμε με κάποιους που έλεγαν “Γιατί φορούσες αυτό το φόρεμα;” ή “Γιατί ήσουν σε αυτή την γειτονιά”.
“Υπάρχει μεγάλη πρόοδος χάρη στην Ανίτα Χιλ και το κίνημα MeToo -διαφώτισαν ολόκληρη τη χώρα. Υπάρχουν ακόμα όμως ομάδες που δεν πιστεύουν τις γυναίκες ή προσπαθούν να πιέσουν τις γυναίκες να κάνουν παιδιά, ακόμα και μετά από έναν βιασμό, λέγοντας ότι η ζωή ξεκινά τη στιγμή της σύλληψης και ότι η ζωή ενός εμβρύου έχει μεγαλύτερη σημασία από τη ζωή μιας γυναίκας”.
“Έχουμε κάνει ένα τεράστιο βήμα μπροστά με τους νόμους για ίση αμοιβή, αλλά ακόμα δεν αμειβόμαστε όσο οι άντρες. Η τελευταία εκτίμηση που είδα ήταν ότι η ίση αμοιβή για τις γυναίκας κάθε φυλής θα έβαζε περίπου 500 δισεκατομμύρια δολάρια τον χρόνο στην οικονομία. Αλλά αυτή τη στιγμή, οι ίδιες οι δουλειές συχνά αξιολογούνται με βάση ποιος τις κάνει. Για παράδειγμα, ένας άντρας παρκαδόρος μπορεί να βγάζει περισσότερα από μία γυναίκα βρεφονηπιοκόμο. Δεν θεωρούμε ότι τα αυτοκίνητά μας έχουν μεγαλύτερη αξία από τα παιδιά μας, αλλά σχεδόν κάθε ανδροκρατούμενο επάγγελμα πληρώνει καλύτερα από αυτά με περισσότερες γυναίκες”.
“Η αλλαγή είναι αργή. Σαν ένα δέντρο μεγαλώνει από κάτω προς τα κάτω και ακόμα έχουμε πολύ δρόμο μπροστά μας, Αλλά πρέπει να συνεχίσουμε και να γιορτάσουμε όσα έχουμε καταφέρει. Το να στηρίζουμε η μία την άλλη και να βρίσκουμε νέους τρόπους να δουλεύουμε είναι η πηγή της καθημερινής αλλαγής και επίσης της χαράς και της κοινότητας”.
Πηγή: Variety
