Η Αθήνα τη νύχτα – restart στο Υπαίθριο Δημοτικό θέατρο Ζωγράφου

Με οδηγό τραγούδια από τον ελληνικό κινηματογράφο, τραγούδια που σημάδεψαν την εποχή της αθωότητας, μεγαλώνοντας γενιές και γενιές Ελλήνων, η παράσταση με τίτλο «Η Αθήνα τη νύχτα – restart», επιχειρεί ένα ταξίδι στα περασμένα, αλλά όχι ξεχασμένα. Ένα βήμα δρόμος, πολλών δεκαετιών δρασκελιά, με την Ερωφίλη και την Αργυρώ Καπαρού, την Πέμπτη 16 Ιουλίου στο Υπαίθριο Δημοτικό θέατρο Ζωγράφου.

Αμαλία Καβάλη

Την έρευνα και τα κείμενα υπογράφει η Σοφία Αδαμίδου, την σκηνοθετική επιμέλεια η Ρουμπίνη Μοσχοχωρίτη. Συμμετέχουν οι ηθοποιοί Αμαλία Καβάλη και Σήφης Πολυζωίδης.

Η παράσταση ξεκινάει κάπου το ’54 και φτάνει στις αρχές της δεκαετίας του ’70. Τότε που όπως λέει ο Χατζιδάκις «το φεγγάρι ήταν κάτι σαν μαγικός κήπος και οι αστροναύτες δεν είχαν τραυματίσει θανάσιμα την παραδοσιακή μας αντίληψη περί Σελήνης». Αξίζει μια βόλτα εκεί πάνω.

Σήφης Πολυζωίδης

Μια βόλτα στην Αθήνα που επούλωνε σιγά – σιγά τις πληγές των δύο προηγούμενων δεκαετιών,  που στα σαλόνια υπήρχαν ακόμη ανθοστήλες και κάθε οικογένεια είχε έναν, τουλάχιστον ναυτικό. Μια βόλτα στις νύχτες που η Αθήνα διασκέδαζε, σαν να ήθελε να ξορκίσει το σπαραγμό και την εξαθλίωση που είχε βιώσει. Μια βόλτα στις μέρες που ήταν γεμάτες ζωή, οι νύχτες μύριζαν γιασεμί και αγιόκλημα και οι γείτονες ήταν σχεδόν οικογένεια.

Μια βόλτα, συντροφιά με τραγούδια που μιλάνε για αγάπη, έρωτα, απογοήτευση, πάθος, χαρά, τραγούδια με αρχοντιά και μπέσα, τραγούδια που σε μερακλώνουν, σε ανεβάζουν σε ρίχνουν, τραγούδια όμορφα. Μια βόλτα μέσα από ασπρόμαυρες εικόνες της Αθήνας, που έχει πάντα τη γεύση που της δίνεις, έχει το χρώμα που της δίνεις, έχει ένταση, είναι δύσκολη και εύκολη. Είναι παιχνίδι, είναι χαρά και λύπη. Έχει δάκρυα και γέλια. Έχει εχθρούς και φίλους. Αγκάθια και ρόδα.