Splendidissima gemma – Recomposing Hildegard, σε σκηνοθεσία Θέμελη Γλυνάτση στο Μέγαρο

Μια σκηνική εγκατάσταση βασισμένη σε μια νέα ηλεκτρονική σύνθεση που αντλεί την έμπνευσή της από τους κατανυκτικούς θρησκευτικούς ύμνους της Hildegard von Bingen [Χίλντεγκαρντ φον Μπίνγκεν], μιας από τις σημαντικότερες συνθέτριες όλων των εποχών. «Splendidissima gemma – Recomposing Hildegard», ένα μουσικοθεατρικό θέαμα για τη γυναικεία δημιουργικότητα, τη βαθιά συγκίνηση και τη μεταφυσική ανάταση του ήχου, το οποίο ανεβαίνει την Τετάρτη 4 και την Πέμπτη 5 Μαρτίου στις 20:30 στην Αίθουσα Νίκος Σκαλκώτας του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών στο πλαίσιο της σειράς Γέφυρας (καλλιτεχνική επιμέλεια: Δημήτρης Μαραγκόπουλος).

Μια άδεια σκηνή. Τέσσερις γυναίκες περιμένουν υπομονετικά το αναπόφευκτο τέλος μια πέμπτης γυναίκας, ένα τέλος που σηματοδοτεί τη μετάβαση σε μια μυστηριακή αιωνιότητα. Ο άδειος χώρος μεταμορφώνεται σταδιακά σε μια σειρά από εικόνες-οράματα, ενώ ο ηλεκτρονικός ήχος αρχίζει να αποκτά σχήμα και να δίνει τη θέση του στην επί σκηνής έμπνευση για τη σύνθεση του συγκλονιστικού ύμνου «Ave generosa» της Χίλντεγκαρντ φον Μπίνγκεν, που ακούγεται, στο τέλος της παράστασης στην αυθεντική του μορφή.

Ο σκηνοθέτης Θέμελης Γλυνάτσης, μετά τη μεγάλη επιτυχία της όπερας «Λευκό ρόδο» που σκηνοθέτησε στη Εθνική Λυρική Σκηνή, δημιουργεί μια ρηξικέλευθη παράσταση μουσικού θεάτρου, με τίτλο «Splendidissima gemma – Recomposing Hildegard», που ενώνει το παλιό με το νέο, τους μεσαιωνικούς ύμνους με τη σύγχρονη μουσική σύνθεση και τη μοναστική μυσταγωγία με μια σύγχρονη εικαστική γλώσσα βασισμένη στο βίντεο και στο φως. Συμπράττει με τον διεθνούς φήμης συνθέτη ηλεκτρονικής μουσικής Constantine Skourlis και το φωνητικό σύνολο Canto Soave, το οποίο αποτελείται από τις σοπράνο Μάιρα Μηλολιδάκη και Νατάσα Αγγελοπούλου, τη μετζοσοπράνο Έφη Μηνακούλη και από την Κατερίνα Κτώνα (ψαλτήρι, οργανέτο, τροχοβιέλα).

Σπουδαία γυναικεία μορφή των μεσαιωνικών χρόνων, ποιήτρια, συνθέτρια, και θεραπεύτρια, η Χίλντεγκαρντ φον Μπίνγκεν αφιερώθηκε στον μοναστικό βίο από 8 ετών. Στο έργο της, το θρησκευτικό όραμα συνομιλεί με τη μουσική, τη φυσιολογία, την εκκλησιαστική εικονογραφία –σπάνιας αισθητικής τόλμης–  και με έναν τεράστιο όγκο αλληλογραφίας. Παράλληλα, η Χίλντεγκαρντ ανέπτυξε ένα ιδιαίτερο μουσικό ύφος μέσω ύμνων απαράμιλλης ομορφιάς που χαρτογραφούν τις δυνατότητες της θρησκευτικής μουσικής, της ανθρώπινης φωνής και της ψυχοακουστικής εμπειρίας του ήχου. Στο έργο της εντυπωσιάζει τόσο η απενοχοποιημένη ενασχόλησή της με το γυναικείο σώμα και τη γυναικεία σεξουαλικότητα, όσο και η δημιουργία μιας αμιγώς γυναικείας παράδοσης οραματισμού, ποίησης και μουσικής σύνθεσης.