Οι White Lies στο Θέατρο Βράχων

Οι White Lies επιστρέφουν στην Ελλάδα για να γιορτάσουν μαζί μας τα δέκα χρόνια από την κυκλοφορία του πρώτου και εμβληματικού άλμπουμ τους, «To Lose My Life…», το Σάββατο 30 Μαΐου 2020 στις 19:30, στο Θέατρο Βράχων.

«Σε αυτόν το δίσκο χρωστάμε την καριέρα μας. Δεν θα ήμασταν εδώ χωρίς αυτόν. Σημαίνει πραγματικά πολλά για εμάς, λίγο πολύ περιγράφει ολόκληρη τη ζωή μας και αυτός είναι ένας επιπλέον λόγος να κάνουμε τώρα αυτά τα shows. Το «To Lose My Life… » είναι ένας δίσκος που πραγματικά αγαπάμε πάρα πολύ, μάλιστα τώρα περισσότερο, από τότε που κυκλοφόρησε. Αυτή η περιοδεία λειτουργεί και σαν flashback, σαν ένα νοσταλγικό ταξίδι πίσω στο χρόνο και μας θυμίζει πόση τρέλα κουβαλούσαμε τότε, πόσο νέοι και ενθουσιασμένοι υπήρξαμε όταν τον φτιάχναμε.

Ήμασταν 19 χρονών, δεν είχαμε την παραμικρή ιδέα για τον τρόπο που λειτουργούσε ο κόσμος της μουσικής βιομηχανίας και ευτυχώς υπήρξαμε αρκετά τυχεροί για να έχουμε σωστή καθοδήγηση. Ήταν μια συναρπαστική εμπειρία για εμάς και είναι σίγουρα πολύ όμορφο να κοιτάμε πίσω τώρα που ξέρουμε τι κάνουμε, που έχουμε την εμπειρία αυτών των χρόνων. Αυτό που έχει ενδιαφέρον είναι, ότι τώρα, είμαστε πολύ καλύτεροι μουσικοί οπότε είναι και πιο ευχάριστο να παίζεις αυτά τα τραγούδια όπως τους αξίζει και χωρίς να είσαι τρομοκρατημένος όλη την ώρα» εξομολογείται ο Harry McVeigh.

Για την ιστορία, οι White Lies σχηματίστηκαν στο Λονδίνο το 2007 και σε σύντομο χρονικό διάστημα με τις κυκλοφορίες των πρώτων τους singles, εντάχτηκαν στη σκηνή του post punk revival όπου ως τότε μεσουρανούσαν μπάντες όπως οι Editors και οι Interpol.

Μόλις λίγες εβδομάδες μετά την κυκλοφορία του «To Lose My Life…», οι White Lies σκαρφάλωσαν στην πρώτη θέση του UK Album Charts, μια σπάνια διάκριση για πρωτοεμφανιζόμενη μπάντα, ακόμα και με τα σημερινά δεδομένα. Οι σκοτεινοί τους στίχοι σε συνδυασμό με τα φωνητικά του McVeigh εντυπωσίασαν τους κριτικούς που δεν σταμάτησαν να τους συγκρίνουν με τους Joy Division, Echo and the Bunnymen, Tears for Fears και τους Killers.

Μέσα σε ένα χρόνο και ενώ τα μέλη τους ήταν μόλις 19 ετών, οι White Lies βρέθηκαν να συμμετέχουν στα μεγαλύτερα φεστιβάλ του κόσμου (Rock Werchter, Coachella, Glastonbury, Isle of Wight, Lollapalooza κ.α.) στο πλευρό διάσημων ονομάτων, όπως οι Paul McCartney, Coldplay, Blur, Lady Gaga. Κορυφαία στιγμή για το συγκρότημα ήταν η ανακήρυξή τους ως καλύτερη πρωτοεμφανιζόμενη μπάντα από τα Q Awards.

Δέκα χρόνια μετά και τέσσερις δίσκους αργότερα, το τρίο από το Λονδίνο είναι πλέον μία από τις μακροβιότερες μπάντες του Ηνωμένου Βασιλείου.  Το ενδιαφέρον του κοινού τους παρέμεινε αμείωτο και για τα επόμενα χρόνια καθώς κυκλοφορούσαν τα άλμπουμ Ritual (2011), Big TV (2013), και Friends (2016).

Μετά την περιοδεία τους για το «Friends», οι White Lies βρέθηκαν σε μια οριακή κατάσταση και θα έπρεπε να πάρουν καθοριστικές αποφάσεις για το μέλλον τους. Έτσι, για το «Five» επέλεξαν να λειτουργήσουν αυτόνομα, χωρίς δισκογραφική εταιρία και συμβόλαιο, κάτι που τους έδωσε την καλλιτεχνική ελευθερία που αναζητούσαν και τους επέτρεψε να εκφραστούν με περισσότερη αυτοπεποίθηση.

Τα κομμάτια του «Five» συνιστούν μια μουσική περιγραφή της σύγχρονης ζωής της γενιάς μας. Φιλόδοξα μοντέλα του Instagram, διαλυμένες σχέσεις, διαστρεβλωμένες ζωές υπό το πρίσμα των social media. Όλη η αποξένωση, η έλλειψη ανθρωπιάς και η παντελής αδιαφορία για τους γύρω μας είναι τα βασικά θέματα που ενέπνευσαν τον Charles Cave για τους στίχους των κομματιών.

Στο Five δούλεψαν μαζί με τον Ed Buller, παραγωγό των Pulp και των Suede. Τα κομμάτια ηχογραφήθηκαν στα Assault & Battery Studios, ιδιοκτησίας Flood και Alan Moulder, όπου τα «αφεντικά» έδειξαν διάθεση να αναμειχθούν ενεργά στον δίσκο και ο Flood αποφάσισε να κάνει την τελική μίξη.

Αυτό που παραμένει σταθερή αξία φυσικά είναι η φωνή του frontman, Harry McVeigh. Ό, τι και να παίξουν οι White Lies, όσους πειραματισμούς και να κάνουν, η φωνή του McVeigh παραμένει ένα από τα ιδιώματα του συγκροτήματος. Μεγάλη μερίδα κοινού και κριτικών χαρακτηρίζουν τη μουσική τους σκοτεινή και μελαγχολική, κυρίως λόγω των βαθιά προσωπικών και συναισθηματικών στίχων του Cave που καταπιάνονται με την απώλεια και τον θάνατο. Ωστόσο, για τους ίδιους η μελαγχολία και το βάθος των στίχων τους δεν είναι παρά ο δρόμος για την προσωπική κάθαρση. Οι ίδιοι πιστεύουν άλλωστε, πως όταν κανείς τραγουδά για τα ζοφερά γεγονότα της ζωής του, τότε τα ξορκίζει.

Σήμερα, έχοντας κλείσει τα 30 τους χρόνια, βρίσκονται στο πιο σταθερό σημείο της καριέρας και της ζωής τους και νιώθουν πως έχουν τον πλήρη έλεγχο. Οι Harry McVeigh (φωνητικά, κιθάρα), Charles Cave (μπάσο, φωνητικά) και Jack Lawrence-Brown (ντραμς), με την πληρότητα που τους δίνει η λατρεία του κοινού τους, μπαίνουν στη δεύτερη δεκαετία της μουσικής ζωής τους. Εξακολουθούν όμως να προσφέρουν την οικειότητα που όλοι μας έχουμε ανάγκη σε μια πολύπλοκη καθημερινότητα.

Την περίοδο που οι White Lies δούλευαν για το «Five» συνειδητοποίησαν πως η κυκλοφορία του θα συνέπιπτε με τη δέκατη επέτειο του ντεμπούτου τους, του εξαιρετικού άλμπουμ To Lose My Life…. Φάνηκε, λοιπόν ότι είχε φτάσει η στιγμή να κλείσουν έναν κύκλο και να ανοίξουν έναν νέο. Κάπως έτσι προέκυψε η ιδέα μιας εορταστικής, γενέθλιας περιοδείας με αφορμή τον πρώτο τους δίσκο.