Μήπως ο… Τζόκερ έβαλε το χέρι του στην “καλλιτεχνική επέμβαση” στην παρέλαση;

Στους κινηματογράφους της χώρας συνεχίζει να προβάλλεται η αριστουργηματική ταινία του Τοντ Φίλιπς, Τζόκερ. Η περσόνα αυτή εμπνέει και μάλιστα πολύ. Γιατί μπορεί σ΄ένα πρώτο επίπεδο να απεικονίζει έναν ψυχικά άρρωστο άνθρωπο, όμως ουσιαστικά καταδεικνύει τη νοσηρότητα της ίδιας μας της κοινωνίας. Αυτής που μας εξαναγκάζει να καταπίνουμε άκριτα και αμάσητα ό,τι μας προσφέρει χαμογελώντας και πιστεύοντας με το… ζόρι πως όλα είναι καλά. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο πως το FBI τοποθέτησε στις αίθουσες της Νέας Υόρκης πράκτορές του για να προλάβει και να καταστείλει αντιδράσεις του κοινού, που θα εμπνευστούν απ’ όσα δείχνει η ταινία.
Γιατί, όμως, τα λέμε όλα αυτά τώρα που ο ντόρος που έκανε η ταινία άρχισε να καταλαγιάζει;  

Στην παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου, δέκα κορίτσια πραγματοποίησαν κατά τη διάρκεια της παρέλασης στον Δήμο Νέας Φιλαδέλφειας – Νέας Χαλκηδόνας μία καλλιτεχνική «επέμβαση» – όπως τα ίδια τη χαρακτήρισαν-  που προκάλεσε έντονες αντιδράσεις. «Γελοία και αξιολύπητα υποκείμενα» τα χαρακτήρισε ο δήμαρχος της περιοχής, Γιάννης Βούρος, καθώς θεώρησε πως «παρείσφρησαν στην παρέλαση για να χλευάσουν και να προσβάλλουν τη μνήμη των πεσόντων στο έπος του ’40 και μάλιστα υπό τη σκέπη της ελληνικής σημαίας».

Ωστόσο, τα κορίτσια αυτά σε κείμενό τους που απέστειλαν δύο μέρες μετά το περιστατικό στην «Εφημερίδα των Συντακτών» εξηγούν και τονίζουν μεταξύ άλλων: «Υπήρξαμε για λίγο στρατιωτάκια που αρχίζουν να ξεκουρδίζονται, να βραχυκυκλώνουν απέναντι στις διαταγές, τα παραγγέλματα, τα εμβατήρια. Ίσως γιατί πλέον δεν μας πείθουν οι ιδέες που ενσαρκώνονται σε όλα αυτά». 

Μήπως τελικά δεν ήθελαν να χλευάσουν, αλλά είχαν κάτι άλλο στο μυαλό τους οι δέκα κοπέλες; Και μήπως δεν είναι μια απλή σύμπτωση η παράλληλη προβολή του Τζόκερ στους κινηματογράφους; 

Στρατιωτάκια ακούνητα, μέρα ή νύχτα;
Στρατιωτάκια ακούρδιστα, μέρα ή νύχτα;
Πώς στα παιδικά παιχνίδια εμπλέκονται οι αρχηγοί, οι στρατοί και τα στρατιωτάκια τους;
Στρατοί που κάνουν πολέμους, βομβαρδισμούς, επεμβάσεις.
Και εμείς επέμβαση εκτάκτου ανάγκης κάναμε αλλά χωρίς την παραμικρή άσκηση βίας.
Καλλιτεχνική επέμβαση, κάτι σαν παιχνίδι.
Υπήρξαμε για λίγο στρατιωτάκια που αρχίζουν να ξεκουρδίζονται, να βραχυκυκλώνουν απέναντι στις διαταγές, τα παραγγέλματα, τα εμβατήρια.
Ίσως γιατί πλέον δεν μας πείθουν οι ιδέες που ενσαρκώνονται σε όλα αυτά.
Τι κοινό μπορεί να’χει ο μιλιταρισμός με την ελευθερία; Τι σχέση μπορεί να ‘χει η υπεράσπιση της ελευθερίας ενός λαού με τον πατριωτισμό που διδασκόμαστε από μικρά παιδιά; Στα σχολεία, στις παρελάσεις, παντού.
Ο πόλεμος του ανθρώπου για την ελευθερία του δεν είναι έπος ούτε τραγωδία. Είναι η ίδια η ζωή εν κινήσει. Κίνηση που δεν μπορεί να ελεγχθεί και να μπει σε καλούπια.
Γι’ αυτό και εμείς μπήκαμε στην παρέλαση ακαλούπωτοι… Υπό την πνευματική μπαγκέτα του μεγάλου στρατάρχη της αγγλικής κωμωδίας, John Cleese και όσων μας έχουν διδάξει οι Monty Python. Με το δικό μας silly walk και ρυθμό.
Στα μάτια των επισήμων και πολλών θεατών, είδαμε την περιέργεια, την έκπληξη αλλά και την υποτίμηση. Άλλοι μας γιούχαραν, άλλοι μας πέρασαν για “προβληματικά παιδιά”. Αυτά ακριβώς είναι τα όρια του πατριωτισμού τους. Η πατρίδα των κανονικών, των προβλέψιμων, των άριστων.
Εμείς ήρθαμε από άλλες πατρίδες. τις πατρίδες των περιττών, των απρόβλεπτων, των ζωντανών. Εις οιωνός άριστος αμύνεσθαι περί ελευθερίας, λοιπόν.Υ.Γ.  Επιλέξαμε να πάμε στο δήμο της Ν. Φιλαδέλφειας- Ν. Χαλκηδόνας σε μια γειτονιά χτισμένη από πρόσφυγες,  τους κατεξοχήν περιττούς και απόβλητους της ελληνικής κοινωνίας και τότε και τώρα.
10 “στρατιωτάκια” της υπο-κριτικής τέχνηΉς

Oι συλληφθείσες Pussy Riot

Η «επεμβατική» αυτή κίνηση φέρνει στο μυαλό μας, όμως, και τις Ρωσίδες Pussy Riot, τη πιο διάσημη γυναικεία κολεκτίβα του κόσμου. Φεμινίστριες και ακτιβίστριες, οι Pussy Riot δεν είναι απλώς ένα «πανκ συγκρότημα», αλλά μια καλλιτεχνική συλλογικότητα που έχει στήσει κάποιες από τις πιο αξιομνημόνευτες περφόρμανς του καιρού μας. Θέματα των προκλητικών εμφανίσεων τους είναι η γυναικεία χειραφέτηση, τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων, η εναντίωση τους με τον Βλαντιμίρ Πούτιν και οι σχέσεις που έχει αναπτύξει με την ηγεσία της Ρώσικης Ορθόδοξης Εκκλησίας. Θυμίζουμε πως εξαιτίας της περφόρμανς τους, «Punk Prayer,  μέσα στον Καθεδρικό Ναό της Μόσχας τρεις από τις κοπέλες της ομάδας καταδικάστηκαν σε φυλάκιση το 2012. Τη συμπαράστασή τους είχαν εκδηλώσει κορυφαίοι καλλιτέχνες της μουσικής σκηνής, όπως οι Beaste Boys, οι Genesis, οι Red Hot Chili Peppers, οι ο Πωλ ΜακΚάρτνεϋ, η Κόρτνυ Λοβ, η Μαντόννα,  η Μπιορκ, η Πάτι Σμιθ, ο Στινγκ και  και πολλοί άλλοι. 

«Ο πόλεμος του ανθρώπου για την ελευθερία του δεν είναι έπος ούτε τραγωδία. Είναι η ίδια η ζωή εν κινήσει. Κίνηση που δεν μπορεί να ελεγχθεί και να μπει σε καλούπια» λένε τα 10 νέα κορίτσια και ανεξάρτητα με το αν συμφωνεί ή διαφωνεί κάποιος με τον τρόπο και το μέρος που επέλεξαν να διαμαρτυρηθούν, καλό θα ήταν να λάβει υπόψιν του τα όσα λένε.