Οι Στοιχειωμένοι στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών

Ο Δημήτρης Μαραμής μετά τον πρωτοποριακό Ερωτόκριτο καταθέτει το δεύτερο έργο του στο χώρο της μουσικοθεατρικής σκηνής, το σύγχρονο ελληνικό μιούζικαλ Οι Στοιχειωμένοι, που βασίζεται στα αυθεντικά αριστουργήματα της ελληνικής δημοτικής ποίησης, Το γιοφύρι της Άρτας, Του νεκρού αδελφού και το πρωτότυπο Το στοιχειό της Χάρμαινας, σε ποίηση του Σωτήρη Τριβιζά. Τη σκηνοθεσία έχει αναλάβει ο Θάνος Παπακωνσταντίνου.

Στους Στοιχειωμένους η μουσική γλώσσα του Δημήτρη Μαραμή χαρακτηρίζεται από μία συνεχόμενη κι έντονη χορευτική μουσική, που ποικίλλει από διαφορετικούς κι εναλλασσόμενους ρυθμούς και χαρακτηρίζεται από ακατάπαυστη ροή πλούτου μελωδιών. Ο μελωδιστής συνθέτης αυτή τη φορά αντλεί έμπνευση από την ελληνική μουσική παράδοση, αλλά και από την ανατολική Ευρώπη, τα Βαλκάνια και τη Μεσόγειο, γεννώντας ένα πρωτότυπο και προσωπικό μουσικό ιδίωμα. Δεν είναι τυχαίο που επιλέγει ενορχηστρωτικά κυρίως ξύλινα και χάλκινα πνευστά αλλά κι ερμηνευτές με κριτήριο τα γήινα χρώματα των φωνών τους και την αμεσότητα της τραγουδιστικής τέχνης του καθενός.

Θεματολογικά οι Στοιχειωμένοι πραγματεύονται μια ανθρωποθυσία (Γιοφύρι της Άρτας), τη διαδεδομένη δοξασία για τους βρικόλακες (Νεκρού Αδελφού) κι έναν ανεκπλήρωτο έρωτα, που οδηγεί στην αυτοκτονία και παραπέμπει στη λαϊκή δοξασία για τα «στοιχειά», για τις ψυχές δηλαδή των νεκρών, που δεν βρίσκουν ανάπαυση μετά τον θάνατο (Στοιχειό της Χάρμαινας). Τα τραγούδια αυτά, που απαντούν επίσης σε διάφορες παραλλαγές σε όλους τους λαούς των Βαλκανίων αλλά και σε αρκετές χώρες της Κεντρικής Ευρώπης, συνδέουν τον άνθρωπο με τους αρχέγονους φόβους και τις αρχέγονες δοξασίες του και αποτελούν γέφυρα ανάμεσα στη σύγχρονη και την παλαιότερη εποχή. Και τα τρία τραγούδια συνδέονται μεταξύ τους με κοινούς εκφραστικούς τρόπους και κοινές θεματικές και μας δίνουν μια εικόνα μιας προβιομηχανικής κοινωνίας, φτωχότερης ασφαλώς σε υλικά αγαθά αλλά πλουσιότερης σε ποίηση και μαγεία.