Cagebirds, του David Campton στο Θέατρο Αλκμήνη

Η εταιρία θεατρικών παραγωγών A PRIORI και η ομάδα μανταΜίτσες παρουσιάζουν από 21 Ιανουαρίου 2019 και για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων, σε πανελλήνια πρώτη, το CAGEBIRDS, ένα έργο του βραβευμένου Άγγλου θεατρικού συγγραφέα David Campton, σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνας Νικολαΐδη.

«Τι δεν καταλαβαίνετε; Είστε ελεύθερες! Μόλις περάσετε την πόρτα αυτή, είστε εσείς κι ο ουρανός. Γιατί κάνετε πίσω; Κοιτάξτε… Σας προσφέρω την ελευθερία σας, γιατί δεν την αρπάζετε; Να η έξοδος προς το σύμπαν! Τι περιμένετε για να βουτήξετε; Γιατί δεν προχωράτε; Σας κακοπέφτει η ελευθερία; … Φοβάστε; Ναι. Φοβάστε. Σας προσφέρεται ο κόσμος κι εσείς φοβάστε να τον πάρετε.» (απόσπασμα έργου)

Ο «πατέρας» της ψυχανάλυσης Σίγκμουντ Φρόυντ είπε: «Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν θέλουν πραγματικά ελευθερία, επειδή η ελευθερία προϋποθέτει ανάληψη ευθύνης. Και οι περισσότεροι άνθρωποι τρέμουν την ανάληψη ευθύνης.» Εκ πρώτης αυτό μοιάζει κατανοητό. Τι σημαίνει όμως στην ουσία του; Ποια είναι η ευθύνη που οφείλει ο άνθρωπος να αναλάβει; Κι απέναντι σε ποιον; Αυτό το σημείο έρχεται να μας φωτίσει ένας από τους κορυφαίους στον τομέα της φιλοσοφίας Φρίντριχ Νίτσε, «Ελευθερία είναι η θέληση να είναι κανείς υπεύθυνος απέναντι στον εαυτό του.» Μάλιστα… πόσο εύκολο είναι όμως -όχι μόνο να σταθεί ο άνθρωπος απέναντι στον εαυτό του κατ’ ανάγκη- αλλά να το θελήσει κιόλας; Να το θελήσει πραγματικά;

Αυτό το κομμάτι θίγει μέσα απ’ αυτό το ιδιαίτερο έργο του ο βραβευμένος Άγγλος θεατρικός συγγραφέας και σεναριογράφος David Campton, δείχνοντας καθαρά ότι το να θελήσει ο άνθρωπος την ελευθερία του δεν είναι τελικά αυτονόητο. Ούτε εύκολο. Χρειάζεται δύναμη, έμπνευση, αλήθεια και αγάπη. Απέναντι στους άλλους κι απέναντι στον ίδιο του τον εαυτό. Για να σωθεί ο άνθρωπος από τη φυλακή του πρέπει να το θέλει. Να το θέλει πολύ. Όπως έχει πει και ο υπέροχος Νίκος Καζαντζάκης «Σωτηρία θα πει να λυτρωθείς απ’ όλους τους σωτήρες, αυτή ‘ναι η ανώτατη λευτεριά, η πιο αψηλή, όπου με δυσκολία αναπνέει ο άνθρωπος. Αντέχεις;»

«Όλα ξεκινούν από ένα σφίξιμο στο στήθος. Ένα σφίξιμο στο στήθος μπορεί να εξελιχθεί σε οτιδήποτε. Όταν υψωθεί στο κεφάλι έχεις πονοκέφαλο. Όταν βυθιστεί στο στομάχι έχεις στομαχόπονο. Όταν φτερουγίσει στην καρδιά… μαράζι.» (απόσπασμα έργου)

Υπόθεση έργου

Έξι γυναίκες βρίσκονται σ’ ένα κλουβί δέσμιες, η καθεμία στη δική της αντίληψη περί πραγματικότητας. Η Κυρία τους, τους φέρνει μια νέα συγκάτοικο και μαζί μ’ αυτήν, την ευκαιρία να κερδίσουν την ελευθερία τους. Θα την πετάξουν ή θα πετάξουν μακριά…; Έχουν τη δύναμη να ξεφύγουν απ’ τον μικρόκοσμό τους; Και τι θυσίες απαιτούνται;

Οι οκτώ ηρωίδες, μέσα από παράλογες -ή ίσως όχι και τόσο- κωμικοτραγικές καταστάσεις, έρχονται αντιμέτωπες με το φόβο τους, που με τόσο κόπο πασχίζουν να κρύψουν, αλλά και την επίπτωση αυτού. Τη στέρηση της ψυχό-πνευματικής ελευθερίας.