Το Τελευταίο Παιχνίδι της Αναστασίας Βούλγαρη στο Θέατρο Έαρ Βικτώρια

Ελληνική επαρχία, οικογένεια, πατρική κυριαρχία, μητρική αγάπη. Τέσσερις κόσμοι σε έναν. Όλοι γνωρίζουν, αλλά σωπαίνουν. Μία μάνα, δύο παιδιά κι ένας πατέρας, θύτης και θύμα ταυτόχρονα, σε έναν δρόμο χωρίς επιστροφή. Αγάπη-μίσος, τρυφερότητα-βία, ομορφιά-ασχήμια. Παρελθόν και παρόν μάς ταξιδεύουν στην ιστορία. Τυραννικά στερεότυπα μας προβληματίζουν, ενώ η κοινωνική αλλαγή φαντάζει άπιαστο όνειρο. Υπάρχουν όρια;

Οι προσωπικές επιλογές, η σύγκρουση άλλων κόσμων και το κυνικό βλέμμα μιας κοινωνίας που κατασπαράζει κάθε ξεχωριστό άνθρωπο, κάθε διαφορετική προσωπικότητα που επιμένει να υπάρχει εν ελευθερία, αλληλεπιδρούν, επηρεάζουν και καθορίζουν απρόβλεπτα και τραγικά το μέλλον. Αγώνας και υπεράσπιση των ωραίων συναισθημάτων. «Ίσως κάποτε ν’ αλλάξουν τα πράγματα και εμείς οι ξεχωριστοί άνθρωποι να είμαστε αποδεκτοί από την κοινωνία». Άραγε, θα νικήσει κάποτε η ομορφιά;