Έχει πονοκέφαλο, κάνει εμετούς και πονάει στην κοιλιά. Είναι σίγουρα άρρωστο ή μήπως έχει στρες;

Δυστυχώς, το στρες δεν είναι «προνόμιο» των ενηλίκων. Και τα παιδιά ταλαιπωρούνται συχνά από συμπτώματα άγχους και μάλιστα είναι πιο δύσκολο για εκείνα να τα διαχειριστούν, αφού ούτε μπορούν να συνειδητοποιήσουν τι ακριβώς τους συμβαίνει ούτε να εκλογικεύσουν την κατάσταση.

Οι εκδηλώσεις του στρες στα παιδιά είναι συνήθως σωματικές, συναισθηματικές και συμπεριφοριστικές και μπορεί να περιλαμβάνουν:
• Πονοκέφαλο
• Πόνο στο στήθος
• Πόνο στην κοιλιά
• Αίσθημα κόπωσης
• Κοινωνική απομόνωση
• Απόσυρση από δραστηριότητες που μέχρι τότε χαροποιούσαν το παιδί
• Επιθετικότητα
• Συναισθηματικά ξεσπάσματα
• Δυσκολία συγκέντρωσης

Τι πρέπει να κάνουν οι γονείς;
Το πρώτο που πρέπει να κάνουν οι γονείς είναι να δείξουν τη συμπαράστασή τους. Μην αμφισβητήσετε το παιδί, ακόμα κι αν εσείς ξέρετε πως ο πονοκέφαλος ή ο πόνος στην κοιλιά δεν είναι παρά μια ψυχοσωματική εκδήλωση του στρες. Μην το αποπάρετε και μην απαντήσετε «δεν έχεις τίποτα» στα παράπονά του! Για εκείνο, ο πόνος είναι πέρα για πέρα αληθινός.

Δώστε του ένα απλό παυσίπονο για τον πονοκέφαλο ή ένα φυτικό σκεύασμα για τον πόνο στο στομάχι και χαρίστε του όλη την προσοχή, τη φροντίδα και την αγάπη που χρειάζεται. Μια καλή επιλογή είναι το emecalm, ένα φυτικό προϊόν με γεύση κεράσι το οποίο, επειδή δεν είναι φάρμακο, μπορεί να χορηγείται και σε παιδιά.

Ταυτόχρονα, προμηθεύστε το με τα κατάλληλα «όπλα» για να μάθει να χειρίζεται το στρες. Να μερικές ιδέες:

• Εξηγήστε του ότι το άγχος είναι κάτι φυσιολογικό κι ότι κατά καιρούς συμβαίνει στον καθένα.
• Βοηθήστε το να εντοπίσει και να εκφράσει τι ακριβώς είναι αυτό που του προκαλεί στρες (π.χ. ο λόγος που το σώμα του εκδηλώνει συμπτώματα ασθένειας όταν πρόκειται να πάει στο σχολείο είναι επειδή αγχώνεται για τις επιδόσεις του, επειδή δεν είναι σωστά προετοιμασμένο ή μήπως γιατί το ενοχλεί η συμπεριφορά κάποιου συμμαθητή του;).
• Ενθαρρύνετέ το να αντιμετωπίσει αυτό που του προκαλεί άγχος αντί να το αποφεύγει.
• Διαβεβαιώστε το ότι δεν χρειάζεται να είναι τέλειο σε όλα κι όταν θα το αγαπάτε ακόμα και μετά τις όποιες «αποτυχίες» ή λάθη κάνει στη ζωή του.
• Βοηθήστε το να δει τα θετικά κάθε κατάστασης.
• Συζητήστε μαζί του τρόπους να το αντιμετωπίσει. Η φυσική άσκηση, κάποιες απλές τεχνικές χαλάρωσης (όπως η βαθιές αναπνοές) αλλά και η ενασχόληση με δραστηριότητες που του προσφέρουν χαρά και η ηρεμία, όπως η ζωγραφική ή η φροντίδα ενός κατοικίδιου, είναι μερικές μέθοδοι που μπορεί να ακολουθήσει.
• Προσπαθήστε να συνειδητοποιήσετε με ποιο τρόπο χειρίζεστε εσείς οι ίδιοι το στρες. Μήπως δίνετε λάθος παράδειγμα στο παιδί και δείχνετε συχνά να «πνίγεστε» σε μια κουταλιά νερό;
• Εάν τα συμπτώματα επιμένουν, επαναλαμβάνονται ή επιδεινώνονται, συμβουλευτείτε τον παιδίατρό του.