La Moscheta του Άντζελο Μπεόλκο στο θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν (video)

«La Moscheta» η ανατρεπτική κωμωδία του Άντζελο Μπεόλκο (Ρουτζάντε) ανεβαίνει στο θέατρο Τέχνης. Νέοι ηθοποιοί – απόφοιτοι (2011-2012) του Θεάτρου Τέχνης, χρόνια μετά το πρώτο «ανέβασμα» της παράστασης «La Moscheta» αναλαμβάνουν να παρουσιάσουν το έργο ξανά, υπό την σκηνοθετική επιμέλεια του Μπάμπη Κλαλιώτη, στο σανίδι του Θεάτρου Τέχνης Κάρολος Κουν.

Την πρωτότυπη μουσική και τα τραγούδια για το έργο έγραψε o Σταμάτης Κραουνάκης. Ένα ταξίδι με μυρωδιές, μελωδίες και ρυθμούς στην Ιταλία του 1500 και με τους μουσικούς –πιάνο κι ακορντεόν να παίζουν ζωντανά κατά τη διάρκεια όλης της παράστασης. Η εξαιρετική και βραβευμένη (στο φεστιβάλ Βενετίας για την ταινία του Αβρανά) ενδυματολόγος Δέσποινα Χειμώνα ολοκληρώνει την ατμόσφαιρα της ιδιαίτερης αυτής θεατρικής παράστασης.

Λίγα λόγια για το έργο:
La Moscheta, ο δαίμονας που σε βάζει να πονηρεύεσαι, να χάνεις την ηθική σου για το συμφέρον σου. Να στοχεύεις στο εύκολο κέρδος, να απατάς και να εξαπατάς χωρίς φραγμούς.
Δημιουργημένα συμφέροντα, αδιέξοδοι έρωτες, ραδιουργίες, η παραπλανητική αξία του λόγου που ανατρέπει την αλήθεια. Ο Ρουτζάντε ένας φοβιτσιάρης, δειλός και αφερέγγυος τύπος, προσπαθεί ν’ αποκτήσει χρήματα εξαπατώντας. Η γυναίκα του, η Μπετία, πανέξυπνη και ζωηρή, τον απατάει με νεαρό αξιωματικό του στρατού, και επικαλούμενη την ηθική της καταφέρνει να κάνει το δικό της. Ο Μενάτο αθεράπευτα ερωτευμένος με την κουμπάρα του Μπετία, είναι έτοιμος για όλα προκειμένου να την κερδίσει. Το γαϊτανάκι πλέκεται, και οι μπλόφες διαδέχονται η μία την άλλη.

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα:
Ρουτζάντε (1502-1542), ένα ψευδώνυμο που είχαν δώσει οι Ιταλοί, στον Άντζελο Μπεόλκο. Ο Ρουτζάντε δημιούργησε, ξεκινώντας από την Πάντοβα και γυρνώντας πολιτείες και χωριά με το μπουλούκι του, ένα δημοφιλέστατο λαϊκό τύπο, σε αγροτικές φάρσες που έγραψε ο ίδιος στα χνάρια της ρωμαϊκής κωμωδίας. Έγραψε επτά κωμωδίες συνολικά και μερικούς διαλόγους και μονολόγους. Με τους κωμικούς αυτοσχεδιασμούς και τα οπτικά χωρατά του, θεωρήθηκε (όπως ο Αρετίνο και ο Έλληνας Κάλμο) πρόδρομος της Κομέντια ντελ’ Άρτε.