Εκτός εαυτού: αχαρτογράφητη περιοχή…

Όταν δηλώνουμε «είμαι εκτός εαυτού» συνήθως εννοούμε ότι έχουμε χάσει αυτόν που αναγνωρίζαμε ως εαυτό. Τον αναγνωρίζαμε γιατί είχε συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, ήταν σουλουπωμένος, φορούσε τη στολή του, τη γραβάτα του, το κραγιόν του, το χαμόγελό του.

Εαυτός σημαίνει αυτοέλεγχος. Το πουγκί με τα άυλα τιμαλφή που ονομάζουμε «εαυτό» είναι ένα περιγεγραμμένο σύνολο ιδιοτήτων˙ ένα επιμελημένο μουσείο με ταξινομημένα εκθέματα˙ μια ολόκληρη χώρα με τα σύνορά της. Είναι ένας διαρκώς ανανεούμενος ρόλος. Άλλοι ξαναγράφουν το ρόλο τους διαρκώς, άλλοι τον γράφουν μία φορά και τέλος. Χωρίς έναν ρόλο-περίγραμμα ξεχύνεται από μέσα μας κάτι ακατονόμαστο, που δεν το βαφτίζουμε «εαυτό» παρότι είναι.

Το πρόταγμα «βρες τον εαυτό σου» ή «να είσαι ο εαυτός σου» στην ουσία σημαίνει ταξινόμησε τις αναγνωρίσιμες ιδιότητες σου και εντόπισε τα όριά σου. Είναι μία φράση λανθασμένη και φθαρμένη, αλλά με αγαθές προθέσεις. Ο εαυτός μου είναι εξίσου εκτός του εαυτού μου όσο είναι και εντός. Ενστικτώδης και σκοτεινός όσο ευπρεπής και φωτεινός.

Απλώς, ο εαυτός μου «εκτός» είναι πιο τρομακτικός, γιατί δεν φοράει το κοστούμι του. Είναι ένας εαυτός γυμνός, άφυλος ή πολύφυλος, ενστικτώδης, αταξινόμητος, μπερδεμένος, χωρίς τέλος και αρχή.

Εκτός εαυτού είναι μια επικίνδυνη περιοχή, χωρίς συντεταγμένες. Ωστόσο, για να βρεις κάτι πρέπει πρώτα να το χάσεις.

Η Μαρία Γιαγιάννου είναι αρθρογράφος και συγγραφέας. Το έργο «Εκτός εαυτού» παίζεται από 23.10.13 έως 09.01.14 στο Θέατρο του Νέου Κόσμου (δώμα), κάθε Τετάρτη και Πέμπτη, στις 21.15.
Σκηνοθεσία: Γιώργος Γιανναράκος. Πρωταγωνιστούν: Μαρβίνα Πιτυχούτη, Αποστόλης Κουτσιανικούλης