Τρωάδες Emergency Landing από το θίασο Κώδικας

Με αφορμή την ολέθρια συνθήκη του πολέμου, και με άξονα την Εκάβη, γινόμαστε μάρτυρες της ολοκληρωτικής πτώσης της Τροίας, ως μεταφοράς για την πτώση του δυτικού πολιτισμού και του ανθρώπου, που δεν καταφέρνει, ούτε με το νόμο, ούτε με τη θρησκεία, ούτε με την πολιτική, ούτε καν με το Λόγο, να σωθεί από τη δυστυχία και την αδικία, να σωθεί από τους άλλους ανθρώπους – αλλά και από τον ίδιο του τον εαυτό. Σε αυτό το τοπίο της απόλυτης ερημιάς και του χάους οι γυναίκες της Τροίας συνειδητοποιούν – ταπεινωμένες από τις σουρεαλιστικές τους συμφορές – πως στο σύμπαν δεν υπάρχει ούτε δικαιοσύνη, ούτε νόημα.  Ο άνθρωπος είναι μόνος και ανυπεράσπιστος μπροστά στον κάθε είδους θάνατο. Ο παραλογισμός του θανάτου μέσα στη ζωή τις προσγειώνει αναγκαστικά. Βυθίζοντάς τες στο θρήνο, που μόνο αυτός μπορεί να αρθρώσει με κάποια πληρότητα την πρωταρχική ανθρώπινη κατάσταση, ταυτόχρονα τις αφυπνίζει. Το νόημα είναι καταδικασμένες να το επινοήσουν μόνες τους. Την ευθύνη του εαυτού τους και την ελευθερία, πρέπει να την αναλάβουν οι ίδιες. Πρέπει να ζήσουν.

Ο πόλεμος έχει μόλις τελειώσει. Οι νικητές έχουν σφάξει όλους τους άντρες. Μακελειό, λεηλασίες, βιασμοί, ιεροσυλίες. Στο ξωκλήσι του αεροδρομίου, οι τελευταίες αιχμάλωτες γυναίκες περιμένουν να τις φορτώσουν στα αεροπλάνα για την Ελλάδα. Μαζί τους και η πρώην βασίλισσα Εκάβη, άρρωστη και καθηλωμένη, παρακολουθεί τις τελευταίες αγριότητες των Ελλήνων εις βάρος της οικογένειας και της χώρας της. Ανήμπορες να δράσουν, ανήμπορες να κατανοήσουν, αντιμέτωπες με κάθε είδους θάνατο, πασχίζουν να βρουν ένα λόγο για να επιβιώσουν. Στον ελάχιστο χρόνο που τους απομένει, αναγκάζονται να σκεφτούν: Τι ‘ναι θεός, τι μη θεός, και τι τ’ ανάμεσό τους;