Κι οι διάσημοι πεινάνε σ’ αυτή τη χώρα!
Ένα από τα πολλά φαινόμενα ιλαροτραγωδίας είναι οι διάσημοι και αποδεδειγμένα εύποροι που κλαίγονται στα κανάλια, ότι και αυτοί υποφέρουν από την οικονομική κρίση. Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι και ο τραγουδιστής Γιώργος Τσαλίκης, ο οποίος σε πρόσφατη συνέντευξή του στο πρωινό του Mega, με τους Λιάγκα, Σκορδά, τόνισε ότι είναι κι αυτός θύμα της οικονομικής κρίσης. Κι ότι επίσης δεν θα μπορεί για πολλά χρόνια να εξακολουθεί να κάνει την καριέρα που κάνει σήμερα και να έχει τους πόρους που έχει σήμερα- και τους οποίους, όπως αναμενόταν, δεν αποκάλυψε, για να έχουμε τουλάχιστον μια τάξη μεγέθους.
Δεν είναι φυσικά μόνο ο Τσαλίκης, που κλαίγεται. Σχεδόν όλοι οι διάσημοι και πλούσιοι της Ελλάδας υποφέρουν όσο και οι άνεργοι και οι χαμηλόμισθοι και χαμηλοσυνταξιούχοι. Σε αυτή τη χώρα όλοι ανήκουν στην γενιά των 600 ή 500 ή 400 ευρώ, έστω κι αν βγάζουν αρκετές εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ το χρόνο. Αυτή είναι η μόδα- η κλάψα μας φέρνει όλους πιο κοντά. Στο κάτω- κάτω, θα ήταν και λίγο ασέβεια στον ελληνικό λαό και τα βάσανα που περνάει, το να κομπάζουν κάποιοι για τα μεγάλα τους εισοδήματα δημοσίως- αν και φαντάζομαι ότι σε πιο ιδιωτικούς χώρους το κάνουν με μεγάλη ευχαρίστηση.
Το θέμα όμως είναι ότι αυτή η κλάψα δεν γίνεται μόνο για λόγους τακτ, απέναντι στον πολύπαθο ελληνικό λαό. Είναι κι ένας τρόπος, για να αρνείται κάποιος τις ευθύνες που έχει, ώστε να βγει η χώρα και η κοινωνία από το τέλμα. Με το να δηλώνουν όλοι φτωχοί στην Ελλάδα, το αποτέλεσμα είναι να μην αναλαμβάνει κανείς το κόστος- ακόμα κι αυτοί που έχουν αρκετά. Άλλωστε, δεν είναι μόνο το σπάταλο δημόσιο, που έφερε τη χώρα στο χείλος του γκρεμού, αλλά και η εκτεταμένη φοροδιαφυγή, την οποία έκαναν σε μεγάλο βαθμό οι εύποροι. Άλλωστε, το παράδειγμα των βουλευτών, που βγάζουν έξω τα λεφτά τους, ενώ καλούν τους πολίτες δημοσίως να στηρίξουν το τραπεζικό σύστημα κι υποστηρίζουν ότι δεν υπάρχει κίνδυνος, είναι χαρακτηριστικό της υποκρισίας πολλών μελών της εύπορης τάξης.
Δεν θέλω να παραστήσω ξαφνικά τον ηθικολόγο, αλλά καλό είναι να μην δουλευόμαστε μεταξύ μας σε αυτή τη χώρα. Ιδίως σε μια εποχή, που πολλές αυταπάτες της ελληνικής κοινωνίας έγιναν στάχτη μέσα σε λίγο χρονικό διάστημα.
Γιώργος Σμυρνής
