Το μόνον της ζωής του ταξείδιον

Πρόκειται για την ιστορία του Γεώργιου Βιζυηνού από μικρό παιδί, ο οποίος επηρεασμένος από τα λόγια του παππού του στρατολογείται στην Κωνσταντινούπολη ως ραφτόπουλο για να ζήσει το όνειρο του. Ωστόσο οι δυσκολίες που αντιμετωπίζει γίνονται εμφανείς από την αρχή. Έπειτα από ένα απροσδόκητο συμβάν ο ήρωας αναγκάζεται να επιστρέψει στο σπίτι του. Εκεί συναντάει τον παππού του και επιχειρούν και οι δύο μαζί τον απολογισμό της ζωής τους. Συνδετικός κρίκος και για τους δύο αποτελεί η εμπειρία της καταπίεσης και το όνειρο της φυγής καθώς και οι ανεκπλήρωτες επιθυμίες και οι αποδράσεις το χώρο του μύθου.

Μέσα σε μια ειρηνική ατμόσφαιρα ποιητικής νοσταλγίας, γέροντες και παιδιά μοιάζουν να ονειροπολούν μπροστά στο ηλιοβασίλεμα, ενώ κατά βάθος έχουν εμπλακεί, χωρίς να ξέρουν τις αιτίες ή τις δυνατότητες διαφυγής, σ’ έναν αδυσώπητο αγώνα ζωής και θανάτου. Η παράσταση διατηρεί το πνεύμα του συγγραφέα αφαιρώντας όλα τα λαογραφικά στοιχεία. Μέσα από το έργο αναδεικνύεται ο εσωτερικός κόσμος του αφηγητή μέχρι την απομυθοποίηση του κόσμου του παππού που μέχρι πρότινος ήταν και δικός του κόσμος και δεύτερον η αγωνία κάθε νέου ανθρώπου που βγαίνει για πρώτη φορά στο στίβο της ζωής, και φωτίζει μοναδικά τη σχέση του μικρού με τον παππού του στην ανατρεπτική τους συνάντηση επί σκηνής, δηλαδή εμφανίζεται επί σκηνής και ο ρόλος του παππού. Επίσης το ραφτόπουλο ζωντανεύει την αφήγηση δρώντας κυριολεκτικά υπό τους ζωντανούς μουσικούς ήχους που δημιουργεί ο παππούς του.

Μια καινούργια, ιδιαίτερη και εξαιρετική ανάγνωση του έργου του Γεωργίου Βιζυηνού που βραβεύτηκε τον Ιούνιο με το πρώτο βραβείο καλύτερης παράστασης στο θέατρο Eliart, στο Φεστιβάλ ελληνικού έργου στα πλαίσια του Athens Fringe Festival.

Συντελεστές παράστασης
Σκηνικά-Κοστούμια-Μακιγιάζ: Εβελίνα Δασκαλοπούλου

Μουσική επιμέλεια: Βασίλης Νανάκης

Ζωντανοί ήχοι παράστασης: Δημήτρης Τσίκος

Εικονογράφηση: Αποστόλης Ιωάννου

Σχεδιασμός γραφικών: uncommon partners