Στην καλύτερη φωτό της ζωής μου, βγήκα …«πλάτη»
Βλέπω αυτές τις φωτογραφίες απο το barbeque που παρέθεσαν απο κοινού ο Πρωθυπουργός της Αγγλίας Ντέηβιντ Κάμερον με τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Μπάρακ Ομπάμα σε κάτι στρατιωτικούς. Οι δυο ηγέτες με τα λευκά πουκάμισα και τις γραβάτες σερβίριζαν μπιφτέκια μπριζόλες και λουκάνικα στους αξιωματικούς. Μεγάλη στιγμή για κάθε στρατιώτη να τον σερβίρουν οι δυο ηγέτες.
Βλέποντας τις φωτογραφίες όμως (επειδή εγώ πιστεύω στα γεγονότα, στα facts που λένε και οι αγγλομαθείς) τι σκέφτομαι;
Οτι όλος αυτός ο μικρός στρατός των επιλεγμένων – επιλέκτων αξιωματικών, δεν πήρε το μοναδικό πράγμα που ήθελε απο αυτή την εκδήλωση: Μια φωτογραφία με τους δυο ηγέτες να τον σερβίρουν. Φωτογραφία ζωής. Σπάνιο ντοκουμέντο.
Ή μάλλον, την πήραν τη φωτογραφία οι αξιωματικοί, μια φωτογραφία που φαίνονται οι ηγέτες, αλλά δεν φαίνονται οι ίδιοι. Όλοι είναι «πλάτη» στη φωτογραφία.
Και φυσικά καταλαβαίνουμε οτι για τους δυο ηγέτες και για τους «εγκεφάλους» της εκδήλωσης, το όλο εγχείρημα είναι «μούφα». Απο το κουστουμάκι των προέδρων και τη γραβατούλα (αν είναι δυνατόν στο υπάιθριο barbeque) μέχρι τις γελοίες φωτογραφίες του σερβιρίσματος, μέχρι τις πλάτες των καλοκουμπωμένων στρατιωτικών που περνούσαν στη σειρά να σερβιριστούν απο τους δυο Προέδρους, η όλη ιστορία είναι για γέλια και για κλάματα. Γιατί για κλάματα; Διότι είναι γελοία.
Είναι επίσης για κλάματα επειδή βλέπουμε αυτή τη γελοία «επικοινωνιακή στρατηγική» την οποία σκέφτηκαν κάποιοι ανεγκέφαλοι «εγκέφαλοι της επικοινωνίας». Ανεγκέφαλοι, των οποίων οι σπουδές κόστισαν δεκάδες χιλιάδες δολάρια και οι αμοιβές τους είναι εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια το χρόνο για να βγάζουν τους δυο ηγέτες να κάνουν ανοησίες – με κόστος φυσικά των φορολογουμένων.
Λίγο νωρίτερα, ή ίσως λίγο αργότερα, οι δυο Πρόεδροι έπαιξαν και πινγκ πόνγκ εναντίον δυο τύπων (μάλλον της ασφάλειας τους ήταν). Έπαιξαν άσκημα, φορώντας τα κουστουμάκια και τις γραβατούλες τους, υπο το βλέμμα μερικών κοριτσιών που εργάζοντο εκεί ( φοράνε στολές), που ήταν τρελαμένες απο τη χαρά τους που τις έπαιρναν οι κάμερες να παρακολουθούν το «μάτς».
Ο Ομπάμα ήταν ομιλητικότατος – γλώσσα δεν έβαλε μέσα την ώρα του «αγώνα», ο Κάμερον προσπαθούσε να ανταποκριθεί στις ανάγκες του σπορ, τα κορίτσια χαζοχαρούμενα παρακολουθούσαν, οι αντίπαλοι – σαφώς ανώτεροι – έπαιζαν φυσικά «πλάτη». Δεν θέλω να ψάξω παραπάνω, ούτε να ρωτήσω γιατί έγιναν όλα αυτά, λέω να μείνω μόνο στις φωτογραφίες που έκαναν τον γύρο του κόσμου μέσα απο τα δελτία ειδήσεων και το ιντερνετ. Και αυτά είδα, αυτά γράφω… αν διαφωνείτε, τα σχόλια είναι for free…
Άννα Ζάννου
