Πανάκριβα πληρωμένη ευαισθησία, ποιητική ενάργεια αγορασμένη με αβάσταχτο πόνο, με ολοκληρωτική θυσία, αυτό μαρτυρεί “Το ημερολόγιο ενός τρελού” με σαφήνεια αληθινά προφητική, για το δρόμο που ακολούθησε ο ίδιος ο Γκόγκολ, που πήγε στην τρέλα και στο θάνατο στην ηλικία που έχει ακριβώς στο έργο ο ήρωάς του Ποπρίστσιν.
Η θεατρική πραγματοποίηση του “Ημερολογίου” υψώνει την συναρπαστική αυτή πορεία προς τη μοναξιά σε τρομακτική δύναμη. Η διάσταση της μοναξιάς γίνεται πανανθρώπινη. Σαν θεατρικό κοινό, σαν κοινωνικό σύνολο γινόμαστε μάρτυρες αυτής της συνείδησης που βυθίζεται στη σκιά αυτής της τόσο παράδοξης πυραμίδας όπου η φωνή των σκύλων, του φαίνεται η πιο “ανθρώπινη”.
Μέσα από τη μοναξιά του Ποπρίστσιν, μέσα από τις ταπεινώσεις και τα όνειρά του, τις εξεγέρσεις και τις μεγάλες πίκρες του, η τρέλα ψάχνει να βρει ψηλαφητά το δρόμο της. “Το Ημερολόγιο” είναι μια σειρά από εκκινήσεις που ανακόπτονται ως την στιγμή που τίποτα δεν θα μπορέσει πια να συγκροτήσει στον ξέφρενο καλπασμό της την παραφροσύνη.
Μετάφραση: Γεννάδιος Πάτσης
Σκηνικά-Κοστούμια: Μαρία Αγαθονικιάδη
Μουσική επιμέλεια: Γιώργος Αναστασίου
Φωτισμοί: Άρης Μόσχος
