Τα sos της Τέχνης που θα δούμε στην Ευρώπη το ’26

Από τις αίθουσες των κορυφαίων ευρωπαϊκών μουσείων μέχρι τα μεγάλα ιδρύματα και μουσεία της Αθήνας, οι εκθέσεις που ξεχωρίζουν μέσα στο 2026 χαρτογραφούν μια χρονιά έντασης, αναστοχασμού και επανατοποθέτησης. Οι «γίγαντες» της ιστορίας της τέχνης συναντούν σύγχρονες φωνές που δοκιμάζουν τα κοινωνικά, πολιτικά και αισθητικά μας όρια, προτείνοντας νέες αναγνώσεις του παρελθόντος αλλά και του παρόντος.

Την ίδια στιγμή, η Ελλάδα επανέρχεται δυναμικά στον διεθνή πολιτιστικό διάλογο: από την πολυαναμενόμενη επαναλειτουργία του Παλαιού Μουσείου Ακρόπολης έως φιλόδοξες παραγωγές και διεθνείς συνεργασίες, το πρόγραμμα της χρονιάς συνθέτει ένα μωσαϊκό που συνδέει την αρχαιότητα με τη σύγχρονη δημιουργία. Οι εκθέσεις του 2026 δεν λειτουργούν απλώς ως γεγονότα, αλλά ως αφορμές για έναν ευρύτερο διάλογο γύρω από τον ρόλο της τέχνης σήμερα αλλά και τη θέση μας μέσα σε αυτήν.

Η Στέγη Ωνάση ανοίγει το 2026 με ένα πυκνό εικαστικό τρίπτυχο που κινείται ανάμεσα στη δημιουργική διαδικασία, την εικόνα και τη ζωντανή παρουσία. Από τις 26 Ιανουαρίου, η πολυβραβευμένη κινηματογραφίστρια Εύα Στεφανή στρέφει την κάμερά της στον Δημήτρη Παπαϊωάννου, καταγράφοντας στην τελευταία ταινία της «Η Καρδιά του Ταύρου» τη γέννηση και τη διεθνή διαδρομή του «Εγκάρσιου Προσανατολισμού», μια από τις πιο πολυταξιδεμένες παραστάσεις του διεθνούς δημιουργού.

Την ίδια στιγμή, ο διεθνώς καταξιωμένος δημιουργός Γιώργος Λάνθιμος παρουσιάζει την πρώτη του φωτογραφική έκθεση, με τίτλο «Yorgos Lanthimos: Photographs», αποκαλύπτοντας μια λιγότερο γνωστή αλλά απολύτως συνεπή πλευρά του έργου του. Φωτογραφίες από το πληθωρικό κινηματογραφικό του σύμπαν αλλά και από λήψεις που τράβηξε στην Ελλάδα, θα έχουμε την ευκαιρία να απολαύσουμε με μια βόλτα στον εκθεσιακό χώρο -1 της Στέγης.

Τον Μάιο, η τολμηρή Tilda Swinton θα φέρει στο Onassis Ready μια βαθιά προσωπική έκθεση με έργα οκτώ στενών συνεργατών της, από τον Pedro Almodóvar έως τον Tim Walker, συνθέτοντας ένα πολυεπίπεδο σχόλιο γύρω από το πώς η τέχνη μπορεί να νοηματοδοτήσει τη σύγχρονη εμπειρία και χαρτογραφώντας το δικό της ξεχωριστό καλλιτεχνικό σύμπαν.

«Untitled (Pride and Contempt)», Μπάρμπαρα Κρούγκερ

Τον Απρίλιο του 2026, το Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος φιλοξενεί την πρώτη ατομική έκθεση της Αμερικανίδας φεμινίστριας εικαστικού Μπάρμπαρα Κρούγκερ στην Ελλάδα, με τίτλο «Untitled (Pride and Contempt)». Δεκατρία νέα έργα (ειδικά σχεδιασμένα για τον υπαίθριο χώρο του ΚΠΙΣΝ) – ανάμεσά τους και μια μνημειακών διαστάσεων τοιχογραφία στην Εθνική Βιβλιοθήκη που θα παραπέμπει σε μεγάλο βαθμό στη μνημειώδη παρέμβαση της καλλιτέχνιδας στο MOCA του Λος Άντζελες – θα εκτείνονται ως μια μεγάλης κλίμακας εγκατάσταση στις δύο πλευρές του Καναλιού, συνδυάζοντας το αναγνωρίσιμο εικαστικό της ύφος με τολμηρά quotes για την αλήθεια, την εξουσία, την κριτική σκέψη και την ατομική δράση. Θολώνοντας τα όρια ανάμεσα σε πολιτικά συνθήματα, αφορισμούς και τη γλώσσα της διαφήμισης, η εγκατάσταση της Κρούγκερ καλεί το κοινό να αναστοχαστεί τη θέση του στον σύγχρονο κόσμο και συνομιλεί με το κοινωνικοπολιτικό περιβάλλον της Ευρώπης.

Το 2026 στο Μουσείο Μπενάκη ξεκινά με εκθέσεις που συνδέουν παράδοση, ιστορία και σύγχρονη δημιουργία. Η Denise Eleftheriou εξερευνά τον κόσμο της Νηματουργίας Μέντης – Αντωνόπουλος (ΝΗ.Μ.Α.) και μετατρέπει κορδόνια, τρέσες και πασμαντερί σε πρωταγωνιστές στην έκθεση «Νημάτων ένδυμα» (από 22/1), ενώ η μεγάλη αναδρομική του Αλέξη Ακριθάκη, «Μια γραμμή κύμα» (12/2 – 24/5), φέρνει για πρώτη φορά στην Ελλάδα, μετά από τριάντα χρόνια, έργα από δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές του εμβληματικού καλλιτέχνη. Την ίδια περίοδο, η έκθεση «Μεσολόγγι 1826. 200 χρόνια από την Έξοδο» (από 17/2) ξαναζωντανεύει την εικονογραφία του Μεσολογγίου και την ιστορία του Αγώνα των Ελλήνων, θυμίζοντας τη δύναμη της μνήμης μέσα από την τέχνη.

Balloon Venus Lespugue (Orange), Τζεφ Κουνς, credits: Ela Bialkowska, OKNO Studio, Courtesy Palazzo Strozzi

Τον Μάρτιο του 2026, το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης παρουσιάζει για πρώτη φορά στο κοινό το έργο Balloon Venus Lespugue (Orange) του διεθνώς αναγνωρισμένου Αμερικανού καλλιτέχνη Τζεφ Κουνς. Αντλώντας έμπνευση από την παλαιολιθική Αφροδίτη του Λεσπίγκ, ένα αγαλματίδιο από χαυλιόδοντα μαμούθ που χρονολογείται περίπου 28.000 χρόνια πριν από την εποχή μας, το εμβληματικό αυτό γλυπτό αναδεικνύει τη θεά του έρωτα και της γονιμότητας μέσα από τη σύγχρονη ματιά του Κουνς. Το έργο θα πλαισιωθεί από δέκα αντίγραφα ειδωλίων Αφροδίτης της Ανώτερης Παλαιολιθικής Εποχής, δάνεια από διεθνή μουσεία, δημιουργώντας έναν διάλογο ανάμεσα στην αρχαιότητα και τη σύγχρονη τέχνη.

Και η Εθνική Πινακοθήκη προετοιμάζεται για ένα δυναμικό 2026: ο τρίτος όροφος αλλάζει με τον επανασχεδιασμό της μόνιμης συλλογής του 20ού και 21ου αιώνα, έτοιμος εντός του πρώτου εξαμήνου. Την άνοιξη θα παρουσιαστεί και μια νέα περιοδική έκθεση με περίπου 250 έργα τέχνης και αρχειακά τεκμήρια από τη Συλλογή Κωστάκη του MOMus – Μουσείου Μοντέρνας Τέχνης, μεταφερόμενη από την αρχικά προγραμματισμένη φθινοπωρινή ημερομηνία. Παράλληλα, στο πλαίσιο του προγράμματος Space in Between, παρουσιάζεται η πρωτότυπη έκθεση «Changing Grounds – Stories Beyond the Record» της Νατάσας Μπιζά, που αντλεί από αρχεία και ιστορικές αφηγήσεις, και θα διαρκέσει έως τις 30 Σεπτεμβρίου 2026.

Στο Ίδρυμα Εικαστικών Τεχνών και Μουσικής Β. & Μ. Θεοχαράκη, το 2026 αναδεικνύει κομβικές μορφές και ρεύματα της σύγχρονης τέχνης. Έως τις 22 Φεβρουαρίου, η έκθεση αφιερωμένη στις πρωτοπόρες γυναίκες της «Γεωμετρικής Αφαίρεσης» παρουσιάζει έργα των Όπυς Ζούνη, Etel Adnan, Samia Halaby, Saloua Raouda Choucair, Ebtisam Abdulaziz και Lubna Chowdhary, φωτίζοντας τη συμβολή τους στην εξέλιξη του καλλιτεχνικού αυτού ιδιώματος. Στη συνέχεια, από τις 18 Μαρτίου έως τις 28 Ιουνίου, η αναδρομική έκθεση «Stephen Antonakos: A Centennial Celebration» τιμά τον διεθνώς αναγνωρισμένο καλλιτέχνη και το πρωτοποριακό έργο του.

Την άνοιξη του 2026, το Παλαιό Μουσείο Ακρόπολης φιλοξενεί το τρίτο και καταληκτικό μέρος της τριλογίας Allspice/Michael Rakowitz & Ancient Cultures. Η έκθεση, με νέα έργα του Αμερικανοεβραίου καλλιτέχνη ιρακινής καταγωγής Μάικλ Ράκοβιτς, εξετάζει τι απομένει από έναν πολιτισμό όταν καταστρέφεται, φωτίζοντας τις διαδρομές αντικειμένων, ανθρώπων και μνήμης από την αρχαιότητα έως σήμερα. Σε επιμέλεια του γενικού διευθυντή του Μουσείου Ακρόπολης Νικόλαου Σταμπολίδη και της διευθύντριας του ΝΕΟΝ Ελίνας Κουντούρη, το τρίτο μέρος της τριλογίας λειτουργεί ταυτόχρονα ως επίλογος και ως ανοιχτό ερώτημα: πώς συνεχίζει να παράγεται πολιτισμός μέσα στην καταστροφή και ποιος φέρει την ευθύνη της μνήμης;

«Grottesco», Eva Jospin, credits: Courtesy le Grand Palais

Ήδη από τις 10 Δεκεμβρίου 2025 και έως τις 17 Μαΐου 2026, το Grand Palais (Galeries Nationales) στο Παρίσι φιλοξενεί την έκθεση Grottesco της Γαλλίδας καλλιτέχνιδας Eva Jospin. Μεταμορφώνοντας το βιομηχανικό χαρτόνι σε δαιδαλώδη δάση και αρχιτεκτονικά φαντάσματα που μοιάζουν βγαλμένα από παραμύθι, η Jospin προσκαλεί το κοινό σε μια εμβυθιστική περιπλάνηση ανάμεσα στο φυσικό και το τεχνητό. Αντλώντας έμπνευση από τα «grottos» (σπήλαια) και τους αναγεννησιακούς κήπους, τα ανάγλυφα έργα, που θυμίζουν απολιθωμένα φυτά ή αρχαία ερείπια, δημιουργούν οφθαλμαπάτες βάθους και πολυπλοκότητας, μετατρέποντας τις αίθουσες του Grand Palais σε χώρους στοχασμού, όπου η λεπτομερής χειροτεχνία συναντά τον μυστικισμό της φύσης.

Παραμένοντας στο Παρίσι, από τις 24 Μαρτίου έως τις 26 Ιουλίου 2026, το Grand Palais παρουσιάζει την έκθεση Henri Matisse: Τα τελευταία χρόνια (1941–1954). Παρά τους περιορισμούς της ασθένειας και του αναπηρικού αμαξιδίου, ο Ματίς επανεφεύρε τον εαυτό του, δημιουργώντας τα διάσημα cut-outs που ανανέωσαν την τέχνη του. Η έκθεση συγκεντρώνει 230 έργα, ανάμεσά τους τα «Nus bleus» και το βιβλίο «Jazz», αποδεικνύοντας ότι η ζωγραφική παρέμεινε η καρδιά της δημιουργικής του αναζήτησης μέχρι το τέλος.

«Henri Matisse: Τα τελευταία χρόνια (1941–1954)»

Από τις 3 Απριλίου έως τις 26 Ιουλίου 2026, το Musée d’Art Moderne στο Παρίσι παρουσιάζει την αναδρομική έκθεση Lee Miller: Πέρα από τον φακό. Από μοντέλο σε σουρεαλιστική φωτογράφο και πολεμική ανταποκρίτρια, η Miller αποτυπώνει την πορεία της μέσα από συνεργασίες με τον Man Ray και συγκλονιστικές εικόνες από στρατόπεδα συγκέντρωσης, ανατρέποντας τα έμφυλα στερεότυπα της εποχής και αποκαλύπτοντας το ευρύ φάσμα της καλλιτεχνικής της ματιάς.

Aπό τις 17 Μαρτίου έως τις 19 Ιουλίου 2026, το Musée d’Orsay στο Παρίσι παρουσιάζει την έκθεση Renoir and Love – Happy Modernity (1865–1885). Η αναδρομική εξετάζει τη δημιουργική περίοδο του Πιερ-Ογκίστ Ρενουάρ ανάμεσα στα μέσα της δεκαετίας του 1860 και τα τέλη του 19ου αιώνα, εστιάζοντας στην αγάπη ως κοινωνική, σωματική και ανθρώπινη δύναμη. Μέσα από φωτεινά και τρυφερά έργα, που τοποθετούν τις σκηνές τους σε θέατρα, εστιατόρια και κήπους, ο Ρενουάρ αποτυπώνει νέες μορφές ελευθερίας στις σχέσεις και επανεφευρίσκει την ιδέα του φλερτ, ενώ παράλληλα συνδέει τα ζευγάρια με ένα ευρύτερο πλέγμα κοινωνικών σχέσεων. Η έκθεση, σε συνδιοργάνωση με την Εθνική Πινακοθήκη του Λονδίνου και το Μουσείο Καλών Τεχνών της Βοστώνης, παρουσιάζει για πρώτη φορά από το 1985 μερικά από τα σημαντικότερα έργα του Ρενουάρ, προσφέροντας μια νέα ανάγνωση του ιμπρεσιονισμού μέσα από τη χαρά, το φως και την τρυφερότητα των συνθέσεών του.

Auguste Renoir Bal du moulin de la Galette, 1876 Musée d’Orsay Legs Gustave Caillebotte, 1896 © Musée d’Orsay, Dist. RMN-Grand Palais / Patrice Schmidt

Από τις 25 Ιανουαρίου έως τις 25 Μαΐου 2026, το Fondation Beyeler στη Βασιλεία παρουσιάζει την έκθεση Paul Cézanne: Η ώριμη δύναμη, εστιάζοντας στην τελική, πιο δυναμική περίοδο του Γάλλου πρωτοπόρου. Με περίπου 80 έργα, λάδια και ακουαρέλες, η έκθεση αναδεικνύει τη δημιουργική κορύφωση του Σεζάν στο εργαστήριό του στον γαλλικό Νότο, εκεί όπου το Montagne Sainte-Victoire μετατράπηκε σε παγκόσμιο σύμβολο του Μοντερνισμού.

Eπίσης στη Βασιλεία, από τις 7 Μαρτίου έως τις 2 Αυγούστου 2026, το Kunstmuseum Basel παρουσιάζει την έκθεση Οι πρώτοι ομοφυλόφιλοι: Η γέννηση μιας ταυτότητας, μια ιστορική έρευνα για την ανάδυση της ομοφυλοφιλικής ταυτότητας στην τέχνη από τα μέσα του 19ου αιώνα και έως την άνοδο του ναζισμού. Με περίπου 100 έργα – πίνακες, φωτογραφίες και γλυπτά – η έκθεση αναδεικνύει τη μποέμικη ζωή των πόλεων και φέρνει στο φως παραγνωρισμένους καλλιτέχνες όπως η Romaine Brooks και η Gerda Wegener, ιχνηλατώντας μια διαδρομή από την ελευθερία στην καταστολή.

«Helen Frankenthaler: Η κυριαρχία του χρώματος», credits: Alexander Liberman © J. Paul Getty Trust, Los Angeles; Artwork © 2025 Helen Frankenthaler Foundation, Inc. / ProLitteris, Zurich

Από τις 18 Απριλίου έως τις 23 Αυγούστου 2026, ξανά το Kunstmuseum Basel παρουσιάζει την έκθεση Helen Frankenthaler: Η κυριαρχία του χρώματος. Η μεγαλύτερη ευρωπαϊκή παρουσίαση της καλλιτέχνιδας αναδεικνύει την πρωτοποριακή τεχνική «soak-stain», όπου το αραιωμένο χρώμα ενσωματώνεται στον καμβά. Η έκθεση φωτίζει πώς η Frankenthaler γεφύρωσε τον αφηρημένο εξπρεσιονισμό με τη ζωγραφική των χρωματικών πεδίων, ενώ εξετάζει και τις επιρροές της από κλασικούς δασκάλους όπως ο Τιτσιάνο και ο Μονέ.

Από τις 13 Φεβρουαρίου έως τις 17 Μαΐου 2026, το Μουσείο Van Gogh στο Άμστερνταμ παρουσιάζει την έκθεση Yellow. Beyond Van Gogh’s Favourite Colour. Το κίτρινο, σύμβολο εσωτερικού φωτός για τον Βαν Γκογκ, ξεκινά από τα θρυλικά «Ηλιοτρόπια» και επεκτείνεται στην αισθητική του τέλους του 19ου αιώνα, εξετάζοντας την επιρροή του χρώματος στη μόδα, τη λογοτεχνία και τη μουσική. Το ταξίδι ολοκληρώνεται με μια ειδική εγκατάσταση φωτός από τον Olafur Eliasson, συνδέοντας την ιστορική κληρονομιά με τη σύγχρονη εικαστική εμπειρία.

Παραμένουμε στο Άμστερνταμ, όπου από τις 14 Φεβρουαρίου έως τις 2 Αυγούστου 2026, το Stedelijk Museum θα παρουσιάζει την έκθεση Danh Vo: Μια εννοιολογική Οδύσσεια. Με καταγωγή από το Βιετνάμ και ζωή μοιρασμένη μεταξύ Δανίας, Γερμανίας και Μεξικού ο Danh Vo παρουσιάζει μία πολυεπίπεδη έκθεση, θέλοντας να συνδέσει το προσωπικό βίωμα με την παγκόσμια ιστορία. Χρησιμοποιώντας αρχειακά υλικά και θραύσματα, όπως το εμβληματικό «We the People», εξερευνά θέματα θρησκείας, ελευθερίας και ερωτισμού, δημιουργώντας μια πολυεπίπεδη, εννοιολογική εμπειρία.

«Ο Rothko στη Φλωρεντία: Μια πνευματική συνάντηση»

Από τις 14 Μαρτίου έως τις 23 Αυγούστου 2026, το Palazzo Strozzi στη Φλωρεντία παρουσιάζει την έκθεση Rothko in Florence. Σε επιμέλεια του γιου του, Christopher Rothko, πάνω από 70 έργα αναδεικνύουν πώς η ιταλική αναγεννησιακή παράδοση, το θείο και η αρχιτεκτονική της Φλωρεντίας μεταφράστηκαν στα απόκοσμα «χρωματικά πεδία» του Mark Rothko. Η εμπειρία επεκτείνεται με παράλληλα δρώμενα στο Museo di San Marco και στη Λαυρεντιανή Βιβλιοθήκη, τιμώντας τους χώρους που ενέπνευσαν τον καλλιτέχνη.

Παραμένουμε στην Ιταλία, όπου από τις 9 Απριλίου έως τις 28 Σεπτεμβρίου 2026, η Fondazione Prada στο Μιλάνο παρουσιάζει την έκθεση Cao Fei: Dash. Η Κινέζα καλλιτέχνις εξετάζει την «έξυπνη γεωργία» και την αλληλεπίδραση των αλγορίθμων με τη γη, αναδεικνύοντας τις αντιφάσεις της τεχνολογικής καινοτομίας και το χάσμα ανάμεσα στην ψηφιακή φιλοδοξία και την κοινωνική πραγματικότητα στις αγροτικές περιοχές της Ασίας.

Από τις 20 Μαρτίου έως τις 23 Αυγούστου 2026, το Mudam στο Λουξεμβούργο φιλοξενεί την έκθεση Simon Fujiwara: Ένας κόσμος αντιφάσεων. Εμπνευσμένος από τον «Aladdin», ο Fujiwara δημιουργεί μια έκθεση-ταξίδι που εξετάζει τη σύγχρονη εμμονή με την εικόνα και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Μέσα από τον χαρακτήρα «Who the Bær» και έργα όπως το «Hope House» – μια ανακατασκευή του σπιτιού της Άννας Φρανκ – αναδεικνύει πώς η ιστορική μνήμη, το τραύμα και η προσωπική εμπειρία «καταναλώνονται» στον ψηφιακό αιώνα και πώς γίνονται διαχειρίσιμα.

«Maria Lassnig & Edvard Munch: Η ροή της ζωής»

Από τις 27 Μαρτίου έως τις 30 Αυγούστου 2026, η Hamburger Kunsthalle στο Αμβούργο παρουσιάζει την έκθεση Maria Lassnig & Edvard Munch: Η ροή της ζωής. Δύο καλλιτέχνες που τους χωρίζουν δεκαετίες αλλά τους ενώνει η εσωτερική αγωνία, συναντώνται σε μια ανατρεπτική αναζήτηση της σχέσης τέχνης και βιογραφίας. Ο Munch με την υπαρξιακή μοναξιά και η Lassnig με τη «συνείδηση του σώματος» χρησιμοποιούν το χρώμα όχι για να αναπαραστήσουν την πραγματικότητα, αλλά για να εκφράσουν την ωμή αίσθηση του να είσαι ζωντανός.

Από τις 10 Απριλίου έως τις 18 Οκτωβρίου 2026, η King’s Gallery στο Λονδίνο παρουσιάζει την έκθεση Βασίλισσα Ελισάβετ Β’: Η Ιστορία μέσα από το στυλ. Μέσα από 200 ενδύματα, η έκθεση εξετάζει πώς η Ελισάβετ χρησιμοποίησε τη μόδα ως διπλωματικό εργαλείο και σύμβολο σταθερότητας. Σύγχρονοι σχεδιαστές συμμετέχουν στη συζήτηση, αναδεικνύοντας την κληρονομιά της αυτοσυγκράτησης και του συμβολισμού που χαρακτήριζε την γκαρνταρόμπα της.

Marilyn Monroe, by Cecil Beaton, 22 February 1956, NPG x40269, © Cecil Beaton Archive / Condé Nast, πηγή: National Portrait Gallery

Από τις 4 Ιουνίου έως τις 6 Σεπτεμβρίου 2026, η National Portrait Gallery στο Λονδίνο παρουσιάζει την έκθεση Marilyn Monroe: A Portrait, με αφορμή τα 100 χρόνια από τη γέννησή της και σε συνεργασία με το προσωπικό της αρχείο. Η έκθεση εξερευνά τη ζωή, την καριέρα και την πολιτισμική της κληρονομιά μέσα από πορτρέτα κορυφαίων φωτογράφων και καλλιτεχνών, όπως οι Άντι Γουόρχολ, Πολίν Μπότι, Τζέιμς Γκιλ και Ρόζαλιν Ντρέξλερ, σε διάλογο με φωτογραφίες περισσότερων από 20 εμβληματικών δημιουργών, μεταξύ των οποίων οι Σέσιλ Μπίτον, Φιλίπ Χάλσμαν και Ρίτσαρντ Άβεντον. Από τα πρώτα pin-ups της νεαρής Νόρμα Τζιν έως τις τελευταίες συγκινητικές εικόνες στο Μαλιμπού το 1962, η Μονρόε αποκαλύπτεται μέσα από προσωπικά αντικείμενα – βιβλία, σενάρια, ρούχα – επιβεβαιώνοντας γιατί παραμένει ένα διαχρονικό σύμβολο της ποπ κουλτούρας.\

Τέλος, από τις 9 Μαΐου έως τις 22 Νοεμβρίου 2026, η 61η Μπιενάλε Τέχνης της Βενετίας έρχεται υπό τον γενικό τίτλο In minorkeys, τιμώντας την εκλιπούσα καλλιτεχνική διευθύντρια Κόγιο Κουό. Στο ελληνικό περίπτερο, η εγκατάσταση Δωμάτιο απόδρασης / Escape Room του Ανδρέα Αγγελιδάκη, σε επιμέλεια του Γιώργου Μπεκιράκη και με φορέα τον MOMus, μεταφέρει την πλατωνική αλληγορία του σπηλαίου σε σύγχρονο ψηφιακό πλαίσιο. Οι επισκέπτες καλούνται να βιώσουν και να «αποδράσουν» από έναν κόσμο ψευδαισθήσεων, αναδεικνύοντας τη σχέση μας με την ψηφιακή πραγματικότητα και την post-truth εποχή.