Στην αρχή του νέου χρόνου, ανοιγόμαστε (ξανά) στις νέες και τους νέους ηθοποιούς. Τα καινούργια θεατρικά πρόσωπα όπως τα εντοπίσαμε σε παραστάσεις μικρότερης και μεγαλύτερης κλίμακας της περασμένης χρονιάς, αλλά σε κάθε περίπτωση με εμφανίσεις δηλωτικές της σκληρής δουλειάς και του ταλέντου.
Δέκα γυναίκες και εννέα άνδρες – στο σύνολο τους 19 ηθοποιοί – κάποιοι στα πρώτα τους βήματα στην αθηναϊκή σκηνή, οι περισσότεροι φέροντας μια πιο πυκνή παρουσία, η οποία συνεχίζεται και φέτος.
Εδώ, σε αλφαβητική σειρά:
Ελευθερία Αγγελίτσα, Νίκη Χρυσοφάκη, Βασίλης Τρυφουλτσάνης στο «Συνέδριο για το Ιράν»
Μια από τις παραστάσεις – διαμάντια της περασμένης σεζόν (συνεχίζεται με την ίδια φόρα και φέτος), το έργο του Ιβάν Βιριπάγιεφ όπως το σκηνοθέτησε ο Χρήστος Θεοδωρίδης ήταν μια πρώτης τάξεως για να δούμε σε πιο οργανωμένες ερμηνείες ηθοποιούς της νεότερης γενιάς. «Το συνέδριο για το Ιράν» επιφυλάσσει για όλους τους πρωταγωνιστές δονούμενους, άκρως φορτισμένους αγώνες λόγου – μέσα στο πλαίσιο της perfomative διάλεξης που συνιστά το έργο. Εκεί κάναμε focus στους νεότερους Ελευθερία Αγγελίτσα, Νίκη Χρυσοφάκη και Βασίλη Τρυφουλτσάνη η πρώτη στο ρόλο μιας παθιασμένης δημοσιογράφου που εργάζεται στον τομέα της έρευνας, η δεύτερη ερμηνεύοντας μια ιρανή νομπελίστρια ποιήτρια, άρτι ‘αποφυλακισθείσα’ από τον κατ’ οίκον περιορισμό που της επέβαλε το ισλαμικό καθεστώς και ο τρίτος στο ρόλο ενός διακεκριμένου μαέστρου της Δανίας.
Πριν από το «Συνέδριο» όπου τους συναντάμε και φέτος, η Ελευθερία Αγγελίτσα αποτελούσε παιδί του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος (απόφοιτη της δραματικής σχολής του γαρ) με θίασο του οποίου την πρωτοείδαμε στην Αθήνα στην μετακλητή παράσταση (και πάλι σε σκηνοθεσία Χρήστου Θεωδορίδη) «Σ’ εσάς που με ακούτε» ενώ το επόμενο διάστημα θα ακολουθήσει το σκηνοθέτη στη νέα του παράσταση για λογαριασμό του Εθνικού «Ιεροτελεστία». Ο Βασίλης Τρυφουλτσάνης, επίσης «παιδί» του ΚΘΒΕ, είναι ασκημένος στο σωματικό θέατρο, σταθερός συνεργάτης της Αλεξάνδρας Καζάζου ενώ έχει εμφανιστεί και σε παραστάσεις των Δημήτρη Παπαϊωάννου, Ρομέο Καστελούτσι κ.α. Όσο για τη Νίκη Χρυσοφάκη είναι άρτι απόφοιτη της δραματικής σχολής «Βεάκη».
Με την πληθωρική σκηνική εμπειρία των performers που δεν γνωρίζουν στεγανά ανάμεσα στην υπόδυση ή την αυξημένη σωματικότητα, η περσινή ομάδα του «Οξυγόνου» – όπως ανέβηκε στη Στέγη από τον Γιώργο Κουτλή – θα μπορούσε να βρίσκεται σύνολη στην ομάδα με τα νέα πρόσωπα που ξεχώρισαν από το 2024. Δημιούργησαν από κοινού ένα σκηνικό σχήμα σχεδόν αδιάσπαστο, πάντα πυρετικό και παθιασμένο, μέσα στη φόρμα του μετα-Χορικού παραληρηματικού λόγου του Ιβάν Βιριπάγιεφ. Από αυτήν την ομάδα ‘βγήκαν’ ακόμα πιο μπροστά οι Νοεμή Βασιλειάδου, Χαρά Γιώτα, Ηλέκτρα Μπαρούτα, Ιάσονας Βροχίδης, Ιωάννης Μπάστας, Γκαλ Ρομπίσα.
Η Νοεμή Βασιλειάδου (απόφοιτη της δραματικής του Εθνικού Θεάτρου) τιμήθηκε πρόσφατα με το «Βραβείο Ελευθερίας Σαπουντζή» ενώ τώρα την συναντάμε στην «Συλλογική, άμεση επικείμενη επίγεια εμπειρία» που ανεβαίνει στο ΦΙΑΤ σε σκηνοθεσία Αλέξανδρου Ραπτοτάσιου.
Η Χαρά Γιώτα (απόφοιτη της δραματικής σχολής του ΚΘΒΕ) επιστρέφει ξανά στη Στέγη για τον «Οιδίποδα» του Ρόμπερτ Άϊκ, έχοντας στο ενδιάμεσο συνεργαστεί με την Αργυρώ Χιώτη στο «Κνοκ» του Θεάτρου Τέχνης.
Η Ηλέκτρα Μπαρούτα (απόφοιτη της δραματικής σχολής του Εθνικού Θεάτρου) ετοιμάζεται να πρωταγωνιστήσει στη νέα σκηνοθεσία της Μαρίας Πρωτόπαππα στο Θέατρο Τέχνης πάνω στη «Γέρμα».
Ο Ιάσονας Βροχίδης έκανε στο «Οξυγόνο» το θεατρικό του ντεμπούτο.
Ο Ιωάννης Μπάστας (απόφοιτος της δραματικής σχολής του Εθνικού Θεάτρου) συμμετείχε στο Χορό της φεστιβαλικής «Αντιγόνης» σε σκηνοθεσία Ούλριχ Ράσε ενώ τώρα είναι μέλος της ομάδας του «Kontakthof» που ανεβαίνει επίσης στο Εθνικό Θέατρο.
Ο Γκαλ Ρομπίσα, μετά τη συνεργασία του με το Στάθη Λιβαθινό και τον Γιώργο Κουτλή, έκανε το επιδαύριο ντεμπούτο του – επίσης στην «Αντιγόνη» του Ράσε – και αυτή τη στιγμή παίζει στην παράσταση «Αγγελία θανάτου» στα «Τζάμια Κρύσταλλα» ενώ αναμένεται να συνεργαστεί με τον Δημήτρη Παπαϊωάννου στο επικείμενο «Ρέκβιεμ για το τέλος του έρωτα» του Μεγάρου Μουσικής.
Ο Θοδωρής Βράχας στο «Μα ’γκράνμα»
@Θεόφιλος Τσιμάς
Το, εξόχως, συγκινητικό έργο του Δημήτρη Χαραλαμπόπουλου «Μα ’γκράνμα» για την Πειραματική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου – φόρος τιμής στη γιαγιά του συγγραφέα και σκηνοθέτη της παράστασης – έφερε τον Θοδωρή Βράχα στον, έμπλεο συναισθημάτων και συγκίνησης, ρόλο του εγγονού που βιώνει τον οριστικό αποχωρισμό με τη δεύτερη μάνα του. Νωρίτερα, μετά την αποφοίτηση του από τη δραματική σχολή του Εθνικού, ο Θοδωρής Βραχάς είχε συμμετάσχει στην παράσταση-έκπληξη της Αμάλιας Μπένετ «Τα φώτα της πόλης» βασισμένη πάνω στο κλασικό φιλμ του Τσάρλι Τσάπλιν αλλά και στο «Bros», την παράσταση που ο Ρομέο Καστελούτσι ανέβασε στη Στέγη με ελληνικό θίασο. Αυτή τη σεζόν τον συναντάμε στον «Dracula» του Θάνου Παπακωνσταντίνου στο θέατρο Πόρτα.
Η Ιωάννα Δεμερτζίδου στην «Έντα Γκάμπλερ»
Η Ιωάννα Δεμερτζίδου σε σκηνή με την Ανθή Ευστρατιάδου. @Γκέλυ Καλαμπάκα.
Η Ιωάννα Δεμερτζίδου (δεξιά) σε σκηνή με την Ανθή Ευστρατιάδου. Γέννημα θρέμμα της Θεσσαλονίκης, απόφοιτη της δραματικής σχολής του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος, έκανε εκεί τα πρώτα της θεατρικά βήματα. Μέχρι που η, εν Θεσσαλονίκη, συνεργασία της με τον Δημήτρη Καραντζά για τον «Καλό άνθρωπο του Σε Τσουάν» της εξασφάλισε μια ‘μεταγραφή’. Ο Καραντζάς της έδωσε το ρόλο της Τέα κατά την περσινή του προσέγγιση στην «Έντα Γκάμπλερ», τον οποίο διαχειρίστηκε με αξιοσημείωτη φυσικότητα. Αυτή τη σεζόν, πρωταγωνιστεί στην «Κουζίνα» που ανεβαίνει στο θέατρο Κιβωτός σε σκηνοθεσία του Γιώργου Κουτλή.
Ο Βασίλης Ζαφειρόπουλος στην «Τουραντό, η γυναίκα που μισούσε τους άνδρες»
Ο Βασίλης Ζαφειρόπουλος (δεξιά) σε σκηνή με τους Φοίβο Μαρκιανό, Βασίλη Ανδρέου, Άρη Τρουπάκη. @Ελίνα Γιουνανλή
Ανακάλυψη του Στάθη Λιβαθινού έκανε το ντεμπούτο στο θίασο του «Ρόζενκρατς και Γκίλντεστερν είναι νεκροί» πριν από δύο χρόνια, αλλά ο πρώτος του κεντρικός ρόλος ήρθε στην «Τουραντό, η γυναίκα που μισούσε τους άνδρες» όπως ανέβηκε στο Θέατρο της Οδού Κεφαλληνίας. Εκεί ο Λιβαθινός του ανέθεσε τον ρόλο του Καλάφ, του πρίγκιπα που τελικά κάμπτει την σκληρή καρδιά της πριγκίπισσας γεμίζοντας την με αγάπη· ήρωα που ερμήνευσε δυναμικά, αναδεικνύοντας και τη σωματική του ευχέρεια. Φέτος, συμμετέχει σε μια ακόμα δουλειά της ομάδας, τη θεατροποίηση του «Τρίτου Στεφανιού» του Κώστα Ταχτσή.

@Ελίνα Γιουνανλή
Από το 2018, οπότε και εργάζεται στην ελληνική σκηνή, έχει να επιδείξει μια συλλογή σημαντικών συνεργασιών (με σκηνοθέτες όπως οι Γεωργία Μαυραγάνη, Έκτορας Λυγίζος, Αργυρώ Χιώτη, Θεόδωρος Τερζόπουλος, Δημήτρης Καραντζάς, Σοφία Βγενοπούλου, Τζένη Αργυρίου, Στάθης Λιβαθινός, Θοδωρής Αμπαζής). Στο μεταξύ, είχε προλάβει να πάρει τρία πτυχία πρωτοκλασάτων σχολών (Νομική Αθηνών, Φιλοσοφική Αθηνών, Πανεπιστήμιο Σορβόνης) και συνάμα να αποφοιτήσει από τη δραματική σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Ο Γιάννης Καλαβριανός του ανέθεσε το ρόλο του τραγικού Πάολο Μαλατέστα στην «Πύλη της Κόλασης» τον οποίο και έφερε σε πέρας κατοικημένος από την συγκίνηση του ποιητικού λόγου. Το περσινό καλοκαίρι ερμήνευσε τον Ορέστη στη δεύτερη σεζόν περιοδείας της «Ορέστειας» του Θεόδωρου Τερζόπουλου· ρόλος που φαίνεται να έχει αποδειχθεί καρμικός γι’ αυτόν, αφού τώρα τον υποδύεται στο θέατρο Πορεία στην «Ηλέκτρα εντός» σε σκηνοθεσία Δημήτρη Τάρλοου.

@Ελίνα Γιουνανλή
Ηθοποιός, χορεύτρια, χορογράφος με ένα πυκνό πέρασμα από μιούζικαλ της ελληνικής σκηνής που έχουν ανέβει την τελευταία δεκαετία. Μετά τις συνεργασίες υπό τη σκηνοθετική μπαγκέτα των Κωνσταντίνου Ρήγου, Σταμάτη Φασουλή, Γιάννη Κακλέα, Σοφίας Σπυράτου, εμφανίστηκε με αξιώσεις σε έναν, κόντρα ρόλο: σε αυτόν της Κάτριν, κόρης της «Μάνας κουράγιο» του Μπρεχτ, όπως τη σκηνοθέτησε ο Στάθης Λιβαθινός για το Εθνικό Θέατρο με πρωταγωνίστρια την Μπέτυ Αρβανίτη. Φέτος, συνεχίζει στο περιβάλλον της ομάδας Λιβαθινού παίζοντας στο «Τρίτο στεφάνι» που ανεβαίνει στη σκηνή Φρυνίχου του Θεάτρου Τέχνης.
Η Αλεξάνδρα Μαρτίνη στο «Μεμοράντουμ»
@Ελίνα Γιουνανλή
Με ένα πληθωρικό βιογραφικό σπουδών (Φιλοσοφική Σχολή, Ανωτέρα Σχολή Καλών Τεχνών και δραματική σχολή «Δήλος»), η Αλεξάνδρα Μαρτίνη έκανε το ντεμπούτο της σε κεντρικό θέατρο στην καφκική κωμωδία «Μεμοράντουμ» που σκηνοθέτησε πέρυσι στο «Μπέλλος» η Αικατερίνη Παπαγεωργίου. Ο διπλός ρόλος της στην παράσταση με προβάδισμα εκείνον της δαιμόνιας γραμματέα – πλήρως αφομοιωμένη από το σύστημα διαφθοράς – ανέδειξε μια αγνή, πηγαία κωμική στόφα. Φέτος, συνεχίζει τη συνεργασία της με την σκηνή της Πλάκας, παίζοντας στη νέα σκηνοθεσία της Παπαγεωργίου «Απόψε κανείς δεν πεθαίνει».
Η Λυγερή Μητροπούλου στην «Πύλη της Κόλασης»
@Ελίνα Γιουνανλή
Στην τετραετία όπου δουλεύει ως επαγγελματίας ηθοποιός (μετά την αποφοίτηση της από τη δραματική σχολή του Ωδείου Αθηνών) η Λυγερή Μητροπούλου έχει ένα πληθωρικό βιογραφικό συνεργασιών με δημιουργούς όπως οι Γιάννης Καλαβριανός, Ρηνιώ Κυριαζή, Ιώ Βουλγαράκη, Άγγελος Τριανταφύλλου· με αποκορύφωμα τη συμμετοχή της στο Χορό της μνημειώδους «Ορέστειας» του Εθνικού Θεάτρου με την υπογραφή του Θεόδωρου Τερζόπουλου. Ωστόσο, η πρώτη ολοκληρωμένη ερμηνεία της ήρθε στο νεόκοπο έργο του Γιάννη Καλαβριανού «Η πύλη της Κόλασης» όπου υποδύθηκε με βαθύτητα και αλήθεια την Καμίγ Κλοντέλ.
Ο Άρης Νινίκας στον «Φάουστ»
@Χρήστος Συμεωνίδης
Πάνε σχεδόν πέντε χρόνια από τις συνεργασίες του με το Μιχαήλ Μαρμαρινό («Κομμώτριες – Μεταπολίτευση» στο Θησείον και «Yo κι χι» στην Εναλλακτική Σκηνή της ΕΛΣ), αλλά ο Άρης Νινίκας έκανε πέρυσι μια εξαιρετική εμφάνιση στη μεγάλη παραγωγή του Εθνικού Θεάτρου πάνω στο κλασικό του Γκαίτε, όπως το σκηνοθέτησε ο Άρης Μπινιάρης. Η ματιά του στο ρόλο του Μεφιστοφελή του «Φάουστ»κινήθηκε μέσα στις αναγκαίες αντιφάσεις της: έκπτωτος άγγελος ή εσωτερικός δαίμων; Ο Άρης Νινίκας είναι απόφοιτος της Σχολής Καλών Τεχνών του ΑΠΘ και το βιογραφικό του έχει συνεργασίες στο Εθνικό Θέατρο και στο ΚΘΒΕ με σκηνοθέτες όπως ο Δημήτρης Καραντζάς, ο Θοδωρής Γκόνης, η Μαρία Πανουργιά, ο Γιάννης Παρασκευόπουλος κ.α. Φέτος σκηνοθετεί και παίζει στο «Απόψε τρώμε της Ιοκάστης» του Άκη Δήμου για λογαριασμό του ΔΗΠΕΘΕ Κρήτης.
Η Λυδία Τζανουδάκη στο «Merde!»
@Χρήστος Συμεωνίδης
Έμπειρη ηθοποιός – απόφοιτη της δραματικής σχολής του Ωδείου Αθηνών – που έχουμε συναντήσει σε μικρότερης κλίμακας αλλά διακριτές εμφανίσεις («Ξύπνα Βασίλη» στο Εθνικό, «Μπιλ και Λου» στο Θέατρο Νέου Κόσμου) η Λυδία Τζανουδάκη είναι άκρως απολαυστική καθώς περνάει με ξέφρενη, γκροτέσκα διάθεση από μια σειρά ρόλων στη θεατρική σάτιρα «Merde!» του Sayako. Η παράσταση ανεβαίνει για δεύτερη χρονιά στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά σε συν-σκηνοθεσία Γιώργου Κουτλή και Βασίλη Μαγουλιώτη μέχρι και τα μέσα Ιανουαρίου.
Ο Θάνος Τριανταφύλλου στη «Λυγερή»
@Θεόφιλος Τσιμάς
Ηθοποιός όσο και μουσικός. Απόφοιτος της δραματικής σχολής του ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας και επαγγελματίας μουσικός, ο Θάνος Τριανταφύλλου μοιράζει εξίσου σε δύο δημιουργικούς την καλλιτεχνική του παρουσία. Τα τελευταία χρόνια, έχει συνδεθεί με το ΔΗΠΕΘΕ Λάρισας και η εμφάνιση του στη «Λυγερή» της Πειραματικής Σκηνής του Εθνικού ήταν και ο πρώτος πρωταγωνιστικός αθηναϊκός ρόλος: υποδύθηκε με συναίσθημα και εσωτερική ένταση το χωριατόπαιδο που αγάπησε τη «Λυγερή», μα δεν μπόρεσε να μοιραστεί τη ζωή του μαζί της.
Η Δανάη Αρσενία Φιλίδου στη «Λυγερή»
@Θεόφιλος Τσιμάς
Ο δρόμος προς το θέατρο ήταν, μάλλον, μονόδρομος. Βαπτισμένη στη θεατρική τέχνη – αφού οι γονείς της ήταν εργαζόμενοι στο ιστορικό θέατρο «Εμπρός» – αποφοίτησε από τη δραματική σχολή του Εθνικού Θεάτρου το 2021. Σύντομα, έκανε την πρώτη της εμφάνιση σε κεντρική σκηνή στη σκηνοθεσία του Νίκου Καραθάνου (για λογαριασμό του Εθνικού Θεάτρου) «Μια νύχτα στην Επίδαυρο» ενώ πέρυσι ανέλαβε τον πρωταγωνιστικό ρόλο της «Λυγερής» του Ανδρέα Καρκαβίτσα – της νεαρής χωριατοπούλας που ερωτεύτηκε ένα φτωχό αγόρι – σε σκηνοθεσία της Ειρήνης Λαμπρινοπούλου. Εκεί έδωσε μια στέρεη ερμηνεία ως ένα κορίτσι που δεν μπόρεσε να ορίσει τη μοίρα της και να μοιραστεί τη ζωή της με εκείνον που αγαπούσε. Φέτος, υποδύεται την Αντιγόνη στον, κατά Ρόμπερτ Άϊκ, «Οιδίποδα», που ανεβαίνει στη Στέγη μέχρι και το τέλος Ιανουαρίου.