Η Μονίκ δραπετεύει του Εντουάρντ Λουί στο Θέατρο οδού Κεφαλληνίας

Το βιβλίο του Εντουάρ Λουί μεταφέρεται στη σκηνή του Θεάτρου οδού Κεφαλληνίας σε σκηνοθεία του Γιώργου Σουλεϊμάν.

Φωτογραφίες: Χρήστος Συμεωνίδης | Φωτογραφίες: Χρήστος Συμεωνίδης

Λίγα λόγια για το έργο

Ένα μεταμεσονύκτιο τηλεφώνημα από το Παρίσι βρίσκει τον συγγραφέα Εντουάρ Λουί, στην Αθήνα. Η μητέρα του βρίσκεται σε κίνδυνο. Εγκλωβισμένη στο σπίτι του νέου της συντρόφου, ομολογεί πως δέχεται βία. Ο Λουί, ως γιος σωτήρας, ενορχηστρώνει την απόδραση της από την καταπίεση, καθοδηγώντας την στο προνόμιο της προσωπικής της ελευθερίας. Τι σημαίνει όμως η πραγματική ελευθερία αν δεν είναι συνειδητή επιλογή; Και πόσο κινδυνεύει ο «σωτήρας» να μετατραπεί σε «εξουσιαστή»;

Η παράσταση “Η Μονίκ Δραπετεύει” βασισμένη στο ομότιτλο βιβλίο του Εντουάρ Λουί εξετάζει με ευαισθησία και ειλικρίνεια την σύνθετη και οικουμενική σχέση μητέρας και γιου. Μια αμφίσημη σχέση που περικλείει τρυφερότητα, μα και τραύμα, αγάπη, μα και οργή, μπορεί όμως να αποτελέσει και πεδίο για ένα ουσιαστικό ταξίδι σύνδεσης και αυτογνωσίας.

Στους πρωταγωνιστικούς ρόλους η Θέμις Μπαζάκα και ο Δημήτρης Φουρλής. Μουσικός επί σκηνής ο Capétte.

Θέμις Μπαζάκα, Δημήτρης Φουρλής. Φωτογραφίες: Χρήστος Συμεωνίδης

Σκηνοθετικό σημείωμα

Η αληθινή ιστορία του Εντουάρ Λουί στο βιβλίο του “Η Μονίκ δραπετεύει” στέκεται ως αφορμή για να συναντηθούν μητέρα και γιος σ’ ένα εικοσιτετράωρο φαστφουντάδικο κάποια χαράματα μιας Κυριακής μπορεί και Δευτέρας και να προσπαθήσουν να μιλήσουν για όλα τα μικρά και μεγάλα τραύματα μιας ζωής που δεν ειπώθηκαν ποτέ. Είναι ένα “πριν χαθούμε, προσωρινά ή οριστικά, θέλω κάτι να σου πω, για να μην το κουβαλάω μέσα μου αιώνες”. Είναι αυτή η κουβέντα που οφείλουμε να κάνουμε με τους γονείς μας. Οφείλουμε; Και αν την κάνουμε τι θα λυθεί;
Γιώργος Σουλεϊμάν