Με την πένα του συγγραφέα: Μιχαήλ Παπαδάκης, “Ελεύθερες Καρδιές”

Η Ελληνική Επανάσταση του 1821 δεν είναι απλώς ένα ιστορικό γεγονός· είναι μια ανεξάντλητη πηγή έμπνευσης, θυσίας και ηρωισμού. Σε αυτό το πλαίσιο κινείται το νέο ιστορικό μυθιστόρημα του Μιχαήλ Παπαδάκη, Ελεύθερες Καρδιές, το οποίο μας μεταφέρει στην ταραγμένη αυτή περίοδο, μέσα από την ιστορία τριών νεαρών φίλων που ορκίζονται να παλέψουν για την ελευθερία τους.

Ο συγγραφέας, αντλώντας έμπνευση από τα ίδια τα γεγονότα της επανάστασης, θέλησε να αποδώσει φόρο τιμής στους ήρωες της εποχής, με αφορμή τη συμπλήρωση 200 χρόνων από το 1821. Η γραφή του συνδυάζει το ιστορικό στοιχείο με το ανθρώπινο συναίσθημα, ενώ οι χαρακτήρες του, παρότι τοποθετημένοι στο παρελθόν, έχουν ανησυχίες και όνειρα που θα μπορούσαν να ανήκουν και σε ανθρώπους του σήμερα.

Στη συνέντευξη που ακολουθεί, ο Μιχαήλ Παπαδάκης μιλά για τις πηγές έμπνευσής του, τη σημασία της ιστορικής μνήμης στη λογοτεχνία και τη δύναμη των λέξεων στην αποτύπωση των συναισθημάτων.

Φυσικά το βιβλίο μου εντάσσεται στα ιστορικά μυθιστορήματα αφού τα πρόσωπα – ήρωες του δρουν μέσα σε ένα υπαρκτό ιστορικό πλαίσιο, αυτό της περιόδου 1814-1838. Εξιστορούνται πραγματικά γεγονότα, τα οποία βασίζονται σε πηγές  – βιβλιογραφία που αναγράφονται στις τελευταίες σελίδες του βιβλίου. Τρεις νεαροί φίλοι, γεμάτοι όνειρα κι ελπίδα, δεν αντέχουν να ζουν κάτω από τον τουρκικό ζυγό και οραματίζονται μια ζωή ελεύθερη, δημιουργώντας μεγαλώνοντας τις δικές τους οικογένειες. Δίνουν όρκο αδελφικό, όρκο αγώνα, εκδίκησης για τα δεινά που έχουν βιώσει οι ίδιοι και οι οικογένειές τους. Παίρνουν διαφορετικούς δρόμους και ο καθένας από το δικό του μετερίζι θα αγωνιστεί. Θα καταφέρουν όμως να ξανανταμώσουν και να εκπληρώσουν τα όνειρά τους για ελεύθερη ζωή;

Οι αγώνες – γεγονότα της επανάστασης του 1821 – 1829 πάντα με ενθουσιάζανε και ένιωσα την ανάγκη, με αφορμή τα 200 χρόνια από εκείνη την εποχή, να προσθέσω κι εγώ ένα λιθαράκι «τιμής» στον τύμβο των ηρώων.

Οι ήρωες έχουν τις ίδιες ανθρώπινες ανάγκες σε όλες τις εποχές. Σίγουρα οι χαρακτήρες τους θα μπορούσαν να ομοιάζουν με κάποιους σύγχρονους.

Οι λέξεις είναι ένας τρόπος για να εκφράζονται τα συναισθήματα.

Διάβαζα από νεαρή ηλικία κυρίως ιστορικά μυθιστορήματα. Από ξένους συγγραφείς ιστορικών μυθιστορημάτων με έχουν επηρεάσει ο Στίβεν Πρέσσφιλντ, ο Βαλέριο Μάσιμο Μανφρέντι και από Έλληνες συγγραφείς η Διδώ Σωτηρίου, ο Θοδωρής Χατζηθεοδώρου και ο Γιάννης Καλπούζος. Όμως μου αρέσει ιδιαίτερα η πένα της συναδέλφου μου δασκάλας Ευαγγελίας Ευσταθίου.

Είναι βέβαιο πως ένα μεγάλο θέμα ή ένα σημαντικό γεγονός μπορεί να αποτελέσει εχέγγυο για ένα επιτυχημένο ανάγνωσμα. Δεν αρκεί όμως μόνο αυτό. Ο τρόπος που θα δοθεί, η γραφή, το ύφος του συγγραφέα, ο πλούτος των λεξιλογικών στοιχείων αποτελεί καθοριστικό παράγοντα ενός επιτυχημένου βιβλίου.