Χριστόφος Παπακαλιάτης: «Τα σκοτάδια μου τροφοδοτούν το γράψιμό μου» (vid)
Λίγο πριν την πρεμιέρα του τρίτου και τελευταίου κύκλου του Maestro, ο Χριστόφορος Παπακαλιάτης εξομολογήθηκε πόσο πολύ τον βοηθά το γράψιμο στο να εξερευνά τα προσωπικά του σκοτάδια. Υπάρχει περίπτωση να δούμε νέα επεισόδια της σειράς στο μέλλον; Ο ίδιος απαντά.
Λίγο πριν την πρεμιέρα του τρίτου και τελευταίου κύκλου του Maestro, ο Χριστόφορος Παπακαλιάτης μίλησε στην κάμερα της εκπομπής «Χαμογέλα και Πάλι».
«Κάθε ιστορία πρέπει να έχει ένα τέλος. Από την άλλη, οι ήρωες αυτοί είναι τόσο δυνατοί που εγώ σαν δημιουργός όντως μέσα από αυτούς τους ήρωες θα μπορούσα να πω κι άλλες ιστορίες, να περάσουμε κι άλλα μηνύματα. Στο εξωτερικό θα έκαναν spin off με αυτούς τους ήρωες, μου το έχουν πει πολλές φορές», ανέφερε στην αρχή ο Χριστόφορος Παπακαλιάτης.
«Έχω πει ότι θέλω λίγο να πάρω τον χρόνο μου, να κάνω όλο το promo και όλα τα ταξίδια που πρέπει τώρα να πάω στο εξωτερικό να τελειώσει όλη η διαδικασία αυτού του κύκλου και μετά πολύ ήρεμα θα κάτσουμε να το συζητήσουμε αν όντως μπορώ να κάνω κάτι το οποίο να είναι σωστό, αξιοπρεπές και ανάλογο όλης αυτής της κατάστασης», είπε στη συνέχεια, απαντώντας στις φήμες περί επιστροφής του Maestro στο μέλλον, με νέα επεισόδια.
«Είναι η δουλειά που τελικά έχω αγαπήσει μέχρι τώρα περισσότερο. Έκλαιγαν στα τελευταία επεισόδια, εγώ ήμουν πολύ ψύχραιμος. Πάντα όταν συμβαίνουν πολύ έντονα πράγματα, είμαι πολύ ψύχραιμος προκειμένου να τα επιλύσω. Εγώ, αν διαλύομαι κάπου, είναι στο μοντάζ όταν τελειώνει κάτι, εκεί πέρα που είμαι μόνος μου ή στο γράψιμο», παραδέχτηκε.
«Έκλαιγαν και τους έλεγα: δουλειά είναι, πάμε. Έπιανα τον εαυτό μου πολλές στιγμές που τελικά δεν μπορούσα να το δω σαν δουλειά. Είναι κάτι πολύ προσωπικό, συναισθηματικό, είναι κάτι που έχω αγαπήσει. Είναι κάτι που έχει πάει πολύ καλά και έχει πάει πολύ καλά και στο εξωτερικό. Αυτό είναι επίσης πολύ σημαντικό. Έχει αγαπηθεί από όλα τα μέρη του κόσμου».
«Πιστεύω ότι μέσα από μία σειρά ή ένα έργο τέχνης μπορείς να φωτίσεις μια περιοχή και να ξεκινήσεις μια κουβέντα. Και μόνο που ξεκινάει μια κουβέντα θεωρώ ότι είναι ένα πολύ μεγάλο βήμα. Πάντα βουτάω στα όποια σκοτάδια μπορεί να έχω την ώρα που γράφω. Τα σκοτάδια με έναν τρόπο τροφοδοτούν ή βοηθούν. Να τα λύσω… δεν νομίζω ότι λύνονται αυτά με το γράψιμο», εξομολογήθηκε κλείνοντας ο Χριστόφορος Παπακαλιάτης.
