Ο Πυγμαλίων Δαδακαρίδης βρέθηκε στην εκπομπή ‘Πάμε Δανάη’, με αφορμή την επερχόμενη περιοδεία της θεατρικής παράστασης Ηρακλής Μαινόμενος του Ευριπίδη, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Καραντζά.
Μετά την πρεμιέρα της στην Αθήνα (Παρ 5/7 & Σάβ 6/7 – Παπάγου), η παράσταση «Ηρακλής Μαινόμενος» θα ταξιδέψει σε περισσότερους από 40 σταθμούς σε ολόκληρη τη Ελλάδα, και θα επιστρέψει στο τέλος Αυγούστου στα ανοιχτά θέατρα της Αττικής.
Ο θίασος περιλαμβάνει τους Πυγμαλίωνα Δαδακαρίδη, Γιώργο Γάλλο, Στεφανία Γουλιώτη, Ηρώ Μπέζου, Άννα Καλαϊτζίδου, Γιάννη Κλίνη, Αινεία Τσαμάτη, Νίκο Μήλια, Γκαλ Ρομπίσα, Μπάμπη Γαλιατσάτο, Θανάση Ραφτόπουλο, Αντώνη Αντωνόπουλο, καθώς και τον διαπρεπή μουσικό Φώτη Σιώτα σε εξέχοντα ρόλο επί σκηνής.
«Εγώ θαυμάζω όλους τους ανθρώπους που έχουν το σθένος και σηκώνονται το πρωί από το σπίτι τους και παλεύουν για να κάνουν αυτό που θέλουν. Αναφέρομαι σε ηθοποιούς, σκηνοθέτες, σε όλους. Το θαυμάζω γιατί ξέρω πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι. Έχω ανάγκη να θαυμάζω άλλους ανθρώπους, γιατί μου δίνουν κίνητρο να γίνομαι καλύτερος. Οι συντελεστές της ομάδας αυτής, είναι ένα ωραίο κίνητρο κάθε μέρα να πηγαίνω στην πρόβα και να είμαι πολύ χαρούμενος» είπε ο ηθοποιός.
«Ο Ηρακλής Μαινόμενος δεν ανεβαίνει συχνά λόγω της θεματικής της ιστορίας. Η ιστορία του ήρωα που επιζητά τη λύση της ζωής του και η έννοια της φιλίας που σε βοηθά να ξανασηκωθείς από οποιοδήποτε τέλμα φτάσει στη ζωή σου είναι μια δύσκολη ιστορία και οι ίδιο περνάμε από αυτές τις καταστάσεις κάτα κάποιον τρόπο. Πολλές φορές πέφτουμε και έχουμε την ανάγκη να βρεθεί ένας άνθρωπος να μας πει ‘ξανασήκω’».
«Έχω την ανάγκη να συγκρούομαι με τους φόβους μου. Από αυτή την «δυσκολία» , την ανάγκη να ελπίζεις για κάτι δημιουργείς μέσα σου ένα μικρό προσωπικό άβατο, το οποίο θέλει να προσπαθήσει. Αν δε πιστέψεις στον εαυτό σου δεν θα το κάνει κάνεις, πέρα από αγαπημένα σου πρόσωπα φυσικά. Αρχίζεις και ονειρεύεσαι κόσμους, συνεργασίες. Είδα ανθρώπους στα μάτια και πίστεψα σε αυτούς. Πάντα με τον κίνδυνο και το ρίσκο της αποτυχίας, το οποίο όμως σου δίνει τη δύναμη να πεις ότι ξέρω από που θα αρχίσω. Γιατί κάποια στιγμή θα αποτύχουμε όλοι».
«Μεγαλώνοντας δεν παίρνω ως δεδομένο την ζωή, τους ανθρώπους που έχω γύρω μου, ούτε ακόμα τον ίδιο μου τον εαυτό. Με τον τρόπο που τρέχει η ζωή μας, ξεχνάμε ότι ζούμε. Ακόμη και πολύ δύσκολη να είναι η ζωή σου – γιατί κακά τα ψέματα υπάρχουν άνθρωποι που παλεύουν για να ζήσουν – είμαι σίγουρος ότι η ίδια η ζωή ανατρέπει με θεϊκό χέρι και τους δίνει κάποια χαρά».
