Πώς η Φρίντα Κάλο αξιοποίησε δημιουργικά τον εγκλεισμό της!

Το 1953 σε ηλικία μόλις 46 ετών, η Φρίντα Κάλο υπέφερε ηδη πολλά χρόνια και είχε λιγότερο από ένα χρόνο ζωής. Μετά τον αναγκαστικό ακρωτηριασμό που υπέστη στο δεξί της πόδι λόγω γάγγραινας, παρέμεινε καθηλωμένη στο κρεβάτι της, ενώ τις τελευταίες ημέρες της ζωής της πάλευε με την βρογχοπνευμονία.

Παρά τους συνεχείς πόνους και την βεβαρημένη ψυχολογική κατάσταση, όμως, έβρισκε παρηγοριά στην τέχνη. Έτσι, μπορεί να ήταν έγκλειστη στο δωμάτιο της, αλλά φρόντιζε να αξιοποιεί τον χρόνο της όσο πιο δημιουργικά μπορούσε. Μάλιστα, μεταμόρφωσε το δωμάτιο, στο οποίο ήταν καθηλωμένη, σε  ένα.. καταφύγιο για την τέχνη της, σε μία σπιτική γκαλερί τέχνης, όπου άνθισε σαν καλλιτέχνης.

Η Φρίντα Κάλο ζωγραφίζει από το κρεβάτι της

“Έκανε τέχνη μέσα από τον πόνο και την αγανάκτηση της” είπε στην Guardian η συγγραφέας Jessie Burton, που ζωγράφισε το δωμάτιο όπου εργάζεται μπλε, για να αποδώσει φόρο τιμής στο διάσημο Μπλε Σπίτι (La Casa Azul) της Φρίντα Κάλο. “Όντας περιορισμένη όχι μόνο στο σπίτι της, όπως εμείς σήμερα, αλλά στο κρεβάτι της για τόσο καιρό σήμαινε ότι η τέχνη για εκείνη ήταν κάτι σαν μία μετα-σωματική αντίσταση. Ο μόνος τρόπος να το ‘σκάσει’ από αυτούς τους τέσσερις τοίχους, να εκφραστεί και να πει την ιστορία της ήταν μέσω της ζωγραφικής.”

Γενικότερα, η ζωή της Κάλο θα μπορούσε να είναι η απόδειξη ότι η τέχνη και η δημιουργικότητα πάντα θριαμβεύουν παρά τις αντιξοότητες. Είναι λογικό, λοιπόν, που για πολλούς καλλιτέχνες του σήμερα η Φρίντα Κάλο αποτελεί πηγή έμπνευσης, για τον τρόπο που κατάφερε να μετατρέψει μια δυσάρεστη εμπειρία σε μέσο δημιουργίας. Μπορεί να μην έβγαινε σχεδόν καθόλου έξω, αλλά δεν επέτρεψε στο γεγονός αυτό να της στερήσει την έμπνευση για τέχνη. Περιορισμένη σε τέσσερις τοίχους, το μόνο που χρειαζόταν για να δημιουργήσει ήταν η φαντασία της, ένα πινέλο, χρώμα και καμβά.

Τίποτα δεν σταματούσε την Φρίντα Κάλο από το να δημιουργήσει

Το δωμάτιο της ήταν το καταφύγιο της, αλλά και μία σκηνή. Η Burton ισχυρίζεται στην Guardian ότι υπάρχει πάντα το στοιχείο της ερμηνείας στην τέχνη της και στον τρόπο που έφτιαχνε την εικόνα της. “Όλοι οι πίνακες της μετέφεραν την ανάγκη για ανεβασμένη διάθεση, αποδοχή του εαυτού, και του να κάνεις το καλύτερο που μπορείς με αυτά που έχεις.”

Self Portrait with a Portrait of Diego on the Breast and Maria Between the Eyebrows, 1954

Portrait of Frida’s Family, 1950-1954

Still Life with Flag, 1954

Marxism Will Give Health to the Sick, 1954

Viva la Vida, 1954