MENU
Κερδίστε Προσκλήσεις
ΑΘΗΝΑ
ΚΥΡΙΑΚΗ
19
ΜΑΪΟΥ
  • ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΠΡΟΣΚΛΗΣΕΙΣ
    ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ
    ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΚΘΕΣΗΣ
    ΕΠΙΛΕΞΤΕ ΕΚΘΕΣΗ X
    "Yes is a world": Φωτογραφική έκθεση της Έλλης Τσάτσου
    Από 16/05/2019 έως 23/06/2019
    "Ζωγραφική και ποίηση": Αλέκος Φασιανός-Βαγγέλης Χρόνης στο Ίδρυμα Θεοχαράκη
    Από 15/05/2019 έως 29/09/2019
    "Καμπή στο χρόνο", της Ξανθίππης Τσαλίμη στην Αίθουσα Τέχνης Αθηνών
    Από 14/05/2019 έως 15/06/2019
    100 ντοκουμέντα από την Γάζα, του Mohammed Zaanoun στο Genius Loci
    Από 15/05/2019 έως 25/05/2019
    Broken History - Σπασμένη Ιστορία: Έκθεση του Παύλου Σάμιου στο Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο
    Από 15/03/2019 έως 15/06/2019
    Fast Forward Festival 6: One Emerging From A Point Of View, στη Στέγη Ιδρύματος Ωνάση
    Από 05/05/2019 έως 19/05/2019
    Fast Forward Festival 6: Το Δώρο του Αυτοματισμού, στο Μέγαρο Υπατία
    Από 05/05/2019 έως 19/05/2019
    O Oργανισμός ΝΕΟΝ φέρνει τη σύγχρονη τέχνη στο Αρχαιολογικό Μουσείο Μυκόνου
    Από 18/05/2019 έως 31/10/2019
    Platforms Project 2019 στην ΑΣΚΤ με τη συμμετοχή 800 καλλιτεχνών
    Από 16/05/2019 έως 19/05/2019
    «Φαντάσου τι κρύβει το λυχνάρι!»: Έκθεση παιδικής ζωγραφικής στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης
    Από 17/05/2019 έως 03/06/2019
    Έκθεση Ζωγραφικής Μίμη Φωτόπουλου στη Δημοτική Πινακοθήκη Νίκαιας-Ρέντη
    Από 03/05/2019 έως 23/05/2019
    Αναφορά στην Γκουέρνικα του Κ. Κατζουράκη στο Μέγαρο Εϋνάρδου
    Από 07/05/2019 έως 27/07/2019
    Βυρωνικοί Ήρωες: Έκθεση της Λυδίας Βενιέρη στο Τζαμί Τζισδαράκη
    Από 07/04/2019 έως 31/05/2019
    Γιώργος Ζογγολόπουλος: Το όραμα μιας δημόσιας γλυπτικής, στο Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος
    Από 28/01/2019 έως 31/05/2019
    Η Άγραφη Βιβλιοθήκη: Μία εκθεσιακή τριλογία στο Μέγαρο Μουσικής
    Από 10/07/2018 έως 30/09/2019
    Η αγάπη είναι ένας σκύλος από την κόλαση, 38 καλλιτέχνες εκθέτουν στο Μουσείο Φρυσίρα
    Από 02/05/2019 έως 31/12/2019
    Ηρακλής, Ήρως Διαχρονικός και Αιώνιος από τον Παύλο Σάμιο στο Νομισματικό Μουσείο
    Από 28/12/2018 έως 31/10/2019
    Μικρές Εκπλήξεις: Ομαδική Έκθεση Ζωγραφικής στον Ελληνογαλλικό Σύνδεσμο
    Από 14/05/2019 έως 25/05/2019
    Ντουλαμάς ο Μεγαλοπρεπής: Ένα πανωφόρι αλλιώτικο από τ'άλλα στο Μουσείο Μπενάκη
    Από 06/03/2019 έως 26/05/2019
    Ο Μπουκόφσκι έρχεται στο Μουσείο Φρυσίρα
    Από 02/05/2019 έως 07/12/2019
    Οι δρόμοι της Αραβίας, στο Μουσείο Μπενάκη
    Από 21/03/2019 έως 26/05/2019
    Παραδοσιακές Κούκλες και Παιχνίδια από την Ιαπωνία στο Μουσείο Μπενάκη Παιχνιδιών
    Από 22/02/2019 έως 30/06/2019
    Σεισμός στο Μουσείο: Περιοδική έκθεση για το φαινόμενο του σεισμού από το Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας και την ΑΧΑ
    Από 23/05/2018 έως 28/06/2019
    Στέφανος Ρόκος, Nick Cave & The Bad Seeds: «No More Shall We Part» στο Μουσείο Μπενάκη
    Από 03/04/2019 έως 19/05/2019
    Το 7o Platforms Project στην Καλών Τεχνών
    Από 16/05/2019 έως 19/05/2019
    “ENIGMA”, η έκθεση του Κωστή Γεωργίου στο Τελλόγλειο Ίδρυμα Θεσσαλονίκης
    Από 10/05/2019 έως 10/06/2019
    Εγκαταστάσεις

    Η εικαστική εγκατάσταση Noli me tangere του Νίκου Ναυρίδη στην ΕΛΣ

    Στο πλαίσιο του προγράμματος «The Artist on the Composer» της Εθνικής Λυρικής Σκηνής και του οργανισμού ΝΕΟΝ

    Monopoli Team

    Με μια εικαστική εγκατάσταση μεγάλης κλίμακας του σύγχρονου καλλιτέχνη Νίκου Ναυρίδη, η οποία εκτάθηκε σε όλους τους χώρους της Αίθουσας Σταύρος Νιάρχος, εγκαινιάστηκε το πρόγραμμα The Artist on the Composer, το Σάββατο 5 Ιανουαρίου 2019.

    Η τριετής συνεργασία μεταξύ του Οργανισμού ΝΕΟΝ και της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, η οποία έχει σκοπό να εξερευνήσει τη σχέση ανάμεσα στις εικαστικές τέχνες και την όπερα, άνοιξε για το κοινό με μια εντυπωσιακή, ανατρεπτική εγκατάσταση, δομικά μέρη της οποίας αποτέλεσαν τα έργα των Μάλερ και Κούρταγκ, τα δεκάδες κοστούμια από το βεστιάριο της ΕΛΣ, το ηχητικό περιβάλλον, η Ορχήστρα της ΕΛΣ, οι ερμηνευτές, οι χώροι της Αίθουσας Σταύρος Νιάρχος και η σύμπραξη του κοινού ως ενεργού συμμετέχοντα.

     

    Ο Νίκος Ναυρίδης στοχάστηκε πάνω στην ιδέα της σκηνής ως μέσου εκτέλεσης, του σώματος ως διάμεσου ανάμεσα στον ήχο και τη μουσική, αλλά και στον ρόλο του κοστουμιού της όπερας ως άδειου σώματος, που χρησιμοποιείται επί σειρά ετών σε διάφορες παραγωγές.

     

    Φωτογραφία: Δ. Σακαλάκης

    Στο πρώτο μέρος της παρουσίασης, το κοινό οδηγήθηκε, ανά ομάδες, από τα παρασκήνια πάνω στη σκηνή όπου είχε στηθεί και η Ορχήστρα της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, υπό τη διεύθυνση του Γιώργου Ζιάβρα. Κατά τη διάρκεια της εκτέλεσης του έργου Τραγούδια για τα νεκρά παιδιά του Μάλερ, το κοινό παρακολούθησε από τη σκηνή, μια ανατρεπτική χορογραφημένη περφόρμανς που έλαβε χώρα στην πλατεία του θεάτρου, κατά την οποία 40 περφόρμερς τοποθέτησαν δεκάδες κοστούμια στις θέσεις των θεατών. Μετά το τέλος του έργου, το κοινό οδηγήθηκε στην πλατεία και έλαβε τις θέσεις του ανάμεσα στα άδεια κοστούμια, τα οποία ο Ναυρίδης χειρίστηκε ως άπνοες οντότητες προσδίδοντας τους έναν τρισδιάστατο και πνευματικό χαρακτήρα. Από τις θέσεις αυτές το κοινό παρακολούθησε την ερμηνεία του έργου Quasi una fantasia του Τζαιρτζ Κούρταγκ.

     

    Σε μια κατανυκτική ατμόσφαιρα απόλυτης ησυχίας, όπου η αμηχανία εναλλασσόταν με την ενεργή συμμετοχή, μοιάζει να βρήκε το στόχο της η επιθυμία του Ναυρίδη, όπως την κατέγραψε στο σημείωμα του: «Θα ήθελα όσο διαρκεί το Noli me Tangere, το θέατρο να γίνεται αντιληπτό σαν μοναδικός τόπος αντιπαράθεσης του κοινού με το σώμα του. Το θέατρο σαν συλλογική παράθεση εαυτών».

    Για την Εθνική Λυρική Σκηνή και τον ΝΕΟΝ, η πρώτη ανάθεση του προγράμματος The Artist on the Composer πέτυχε τον στόχο της και κατάφερε να δημιουργήσει μια νέα παραστατική γλώσσα, ανοίγοντας έναν δημιουργικό διάλογο ανάμεσα στη μουσική και τα εικαστικά και παρουσιάζοντας μια πρωτόγνωρη χρήση μιας αίθουσας όπερας.

    Το πρόγραμμα The Artist on The Composer είναι μια συνεργασία της Εθνικής Λυρικής Σκηνής και του ΝΕΟΝ, και επικεντρώνεται στη σχέση μεταξύ εικαστικών τεχνών και όπερας, διασυνδέοντας πρωτοπόρους σύγχρονους καλλιτέχνες με τη ζωντανή εκτέλεση ορχηστρικής μουσικής.

     

    Φωτογραφία: Π. Κοκκινιάς

     

    Η πρώτη δράση του προγράμματος για το 2019 είναι η ανάθεση στον καλλιτέχνη Νίκο Ναυρίδη. Ο Ναυρίδης δημιουργεί ένα έργο όπου συνεργάζονται μουσικοί, χορογράφοι και περφόρμερ, και αποδομεί τις οπερατικές αρχές ενός κλασικού μουσικού θεάματος.

     

    Ο Ναυρίδης στοχάζεται πάνω στην ιδέα της σκηνής ως μέσου εκτέλεσης, του σώματος ως διάμεσου ανάμεσα στον ήχο και τον χώρο και τη μουσική των κλασικών συνθετών Γκούσταφ Μάλερ και Ζαιρζ Κούρταγκ. Αποτίνει φόρο τιμής στους συντελεστές της όπερας, τους παραγωγούς της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, τους κλασικούς συνθέτες και τους σχεδιαστές κοστουμιών, προσφέροντας ένα νέο αφήγημα πάνω στο ρόλο του κοστουμιού ως άδειου σώματος που φοριέται πολλαπλά επί σειρά ετών σε διαφορετικές παραγωγές.

     

    Ο τίτλος του έργου Noli me Tangere (μη μου άπτου), λατινική απόδοση της φράσης που είπε ο Ιησούς στη Μαρία Μαγδαληνή μετά την Ανάσταση (σύμφωνα με το κατά Ιωάννη Ευαγγέλιο, 20:17) και κοινό θέμα στη θρησκευτική εικονογραφία, αντανακλά την ενασχόληση του Ναυρίδη με την πίστη και το δυναμικό της ως πράξη ακρόασης, ενθύμησης και ίασης. Ο Ναυρίδης ενσωματώνει τη δική του προσωπική πίστη στην ανθρώπινη τροχιά.

     

    Όπως σημειώνει ο ίδιος, «Πάντα έβρισκα ενδιαφέρον στις κατασκευές, να κατασκευάζω ενδιάμεσους χώρους και να παρατηρώ από εκεί τον κόσμο. Χώρους εσωτερικούς, και το Noli me Tangere είναι μια εγκατάσταση που αναπτύσσεται σε όλο το θέατρο της Λυρικής Σκηνής. Θα ήθελα όσο διαρκεί το Noli me Tangere, το θέατρο να γίνεται αντιληπτό σαν μοναδικός τόπος αντιπαράθεσης του κοινού με το σώμα του. Το θέατρο σαν συλλογική παράθεση εαυτών».

     

    Το έργο του Ναυρίδη «συνομιλεί» με την ζωντανή εκτέλεση δύο έργων των Μάλερ και Κούρταγκ, η γραφή και η μουσική αντίληψη των οποίων μοιάζει συγγενική, παρά το γεγονός ότι γράφτηκαν με διαφορά σχεδόν ενός αιώνα. Πρόκειται για τα έργα:

     

    Τζαιρζ Κούρταγκ, …Quasi una fantasia… (1988)

    για πιάνο και ομάδες οργάνων διασκορπισμένες στον χώρο

    Τα μέρη: Introduzione / Presto minaccioso e lamentoso (wie ein Traumeswirren) / Recitativo: grave disperato / Aria – Adagio molto

     

    Γκούσταφ Μάλερ, Τραγούδια για τα νεκρά παιδιά (1904)

    1. Τώρα θέλει ο ήλιος να ανατείλει τόσο λαμπερός
    2. Τώρα βλέπω καθαρά, γιατί τόσο σκοτεινές φλόγες
    3. Όταν η μανούλα σου
    4. Σκέφτομαι συχνά, πως βγήκαν μονάχα έξω
    5. Με αυτό τον καιρό

     

    Στο Quasi una fantasia, ο εύθραυστος χαρακτήρας της σύντομης εισαγωγής προσδιορίζεται από την απλή καθοδική γραμμή του πιάνου και την διακριτική συμβολή των άλλων οργάνων. Ο στροβιλισμός που δημιουργούν οι ταχείες κατακερματισμένες δηλώσεις του δεύτερου μέρους διακόπτονται βίαια από τις ιδιαίτερα ηχηρές τελετουργικές διατυπώσεις χάλκινων κρουστών στο τρίτο μέρος.

    Τα Τραγούδια για τα νεκρά παιδιά, γραμμένα για χαμηλή φωνή, μεσόφωνο ή βαρύτονο, είναι χαρακτηριστικά του ύστερου ρομαντικού ύφους του Μάλερ και αποδίδουν με συναισθηματική αμεσότητα τον ανθρώπινο πόνο, όπως πηγάζει από την ζοφερή και τραγική ατμόσφαιρα των στίχων του Ρύκερτ.

    ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
    Καλλιτέχνης: Νίκος Ναυρίδης
    Χώρος: Αίθουσα Σταύρος Νιάρχος Εθνικής Λυρικής Σκηνής
    Διάρκεια Έκθεσης: 5 Ιανουαρίου 2019 & 3, 10 Φεβρουαρίου 2019
    Είσοδος: 10 ευρώ *Το εισιτήριο στηρίζει το έργο της Εθνικής Λυρικής Σκηνής
    Πληροφορίες Χώρου: Αίθουσα Σταύρος Νιάρχος Εθνικής Λυρικής Σκηνής // Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος
    Περισσότερα από ΕΚΘΕΣΕΙΣ