Ο Γιώργος Κουμεντάκης νέος Καλλιτεχνικός διευθυντής της Λυρικής Σκηνής

Η Υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού, κ. Λυδία Κονιόρδου, ευχαρίστησε τον κ. Μιχαηλίδη για τις δύο διαδοχικές θητείες του στο τιμόνι του κορυφαίου στη χώρα μας λυρικού θεάτρου. Τόσο η απόφαση όσο και η αναγγελία της τη δεδομένη χρονική στιγμή κρίθηκαν απαραίτητες προκειμένου να υπάρχει το απαραίτητο χρονικό διάστημα για την παράδοση, την ενημέρωση και την προετοιμασίατου νέου καλλιτεχνικού διευθυντή.

O κ. Μιχαηλίδης μετα την ανακοίνωση δηλωσε τα εξής:
Έπειτα από έξι χρόνια στο τιμόνι της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, καλωσορίζω σήμερα τον επί μακρό διάστημα στενό συνεργάτη μου και διακεκριμένο συνθέτη, Γιώργο Κουμεντάκη. Παραδίδω υπερήφανος τον ιστορικό Οργανισμό σε μία στιγμή έντονης εξωστρέφειας, ανάπτυξης και υψηλών καλλιτεχνικών, διοικητικών και οικονομικών επιτευγμάτων, με εσωτερική και διεθνή αναγνώριση. Η κρισιμότητα της στιγμής της μετάβασης της ΕΛΣ στο νέο της σπίτι την βρίσκει έτοιμη, ακμαία και δυνατή. Αυτονόητο καθήκον μου είναι να βρίσκομαι πάντοτε στο πλευρό του οργανισμού που υπηρέτησα με απόλυτη αφοσίωση, αγάπη και πάθος. Ευχαριστώ από καρδιάς το Διοικητικό Συμβούλιο, τους συνεργάτες μου, όλους τους εργαζομένους, όλους όσους στήριξαν το έργο μου και, κυρίως, το μεγάλο κοινό της Λυρικής μας! Σε επικείμενη συνέντευξη Τύπου θα παρουσιαστεί αναλυτικά ο απολογισμός των τελευταίων χρόνων.
Στον νέο Καλλιτεχνικό Διευθυντή, εύχομαι ολόψυχα Καλή Επιτυχία!

Ο Γιώργος Κουμεντάκης γεννήθηκε στο Ρέθυμνο το 1959 και ανήκει στους πιο προικισμένους και πολυδιάστατους Έλληνες συνθέτες. Εκτός από τα πολυάριθμα έργα συμφωνικής μουσικής και μουσικής δωματίου, μεγάλο κομμάτι της καλλιτεχνικής του πορείας έχει αφιερωθεί στη σύνθεση μουσικής για τις παραστατικές τέχνες (θέατρο, κινηματογράφος, χορός, όπερα, installations). Οι σημαντικές διακρίσεις του ξεκινούν από το 1985, όταν ο György Ligeti τον επιλέγει και του αναθέτει τη σύνθεση του έργου Σύμμολπα 5, ενώ λίγους μήνες αργότερα συμμετέχει στη Biennale της Βενετίας. Το 1987, συνεργάζεται για πρώτη φορά με το περίφημο γαλλικό συγκρότημα σύγχρονης μουσικής Ensemble InterContemporain και αρχίζει μία ανοδική πορεία διεθνούς αναγνώρισης, που οδηγεί, το 1992, στην τιμητική υποτροφία Prix de Rome, η οποία συνοδεύεται από ένα χρόνο παραμονής και δημιουργίας στη Γαλλική Ακαδημία της Ρώμης (Villa Medici).  Την ίδια χρονιά ξεκινά τη μακρά συνεργασία του με το χορογράφο-σκηνοθέτη Δημήτρη Παπαϊωάννου και την Ομάδα Εδάφους, η οποία κορυφώνεται το 2004, με τις τελετές έναρξης και λήξης των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας, όπου διετέλεσε μουσικός διευθυντής, συνθέτης και δημιουργός του μουσικού σεναρίου.

Συνεργάστηκε με σπουδαίους καλλιτέχνες του θεάτρου, της όπερας, του χορού, όπως, μεταξύ άλλων, ο Κάρολος Κουν, ο Στέφανος Λαζαρίδης, ο Γιάννης Χουβαρδάς, η Ρούλα Πατεράκη, η Ραλλού Μάνου κ.α.
Έχει διατελέσει καλλιτεχνικός διευθυντής του μουσικού συνόλου «Νίκος Σκαλκώτας», του Kyklos Ensemble, του Αναγεννησιακού Φεστιβάλ Ρεθύμνου, καθώς και υπεύθυνος καλλιτεχνικού προγραμματισμού στο Ίδρυμα Τηνιακού Πολιτισμού.

Από το 2015 εργάζεται ως υπεύθυνος καλλιτεχνικού προγραμματισμού της Εναλλακτικής Σκηνής της ΕΛΣ, όπου σχεδιάζει καινοτόμα προγράμματα και παραγωγές πάνω σε καλλιτεχνικούς, εκπαιδευτικούς και κοινωνικούς άξονες.
Έργα του έχουν παρουσιαστεί σε όλο τον κόσμο, σε σημαντικές αίθουσες συναυλιών και λυρικά θέατρα, όπως, μεταξύ άλλων: Salle Olivier Messiaen, Théâtre de l’Archevêché, Teatro La Fenice, Alte Oper, Benesse Museum στη Ναόσιμα, Concertgebouw (Άμστερνταμ), Purcell Room, Wigmore Hall, Carnegie Hall, Αίθουσα Συναυλιών της Απαγορευμένης Πόλης (Πεκίνο), Muziekgebouw aan’t IJ (Άμστερνταμ), Auditorio Nacional de Música (Μαδρίτη), Clarice Smith Performing Arts Center (Μέριλαντ), Piccolo Teatro (Μιλάνο), Guarnerius Art Centre (Βελιγράδι) κ.α.

Μια από τις πιο πρόσφατες σημαντικές δουλειές του αποτελεί η δίπρακτη όπερα Η φόνισσα (2014, σε ποιητικό κείμενο Γιάννη Σβώλου, βασισμένο στο ομώνυμο «κοινωνικό μυθιστόρημα» του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη) που γράφτηκε κατόπιν παραγγελίας από την Εθνική Λυρική Σκηνή και η οποία συνδυάζει την ελληνική μουσική παράδοση με τη σύγχρονη ευρωπαϊκή ταυτότητα του είδους.