H Lana Del Rey στο Rockwave Festival

Iratus

O Iratus (Ευάγγελος Γκότοβος) είναι rapper, στιχουργός και μουσικός παραγωγός με έδρα τον Κορυδαλλό. Γεννήθηκε στις 8 Ιουνίου του 1987 στο Βερολίνο Γερμανίας. Έζησε μέχρι τα 8 του χρόνια σε ένα χωριό έξω από τη Στουτγάρδη. Το 1995 επέστρεψε με την οικογένειά του στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στον Κορυδαλλό όπου κατοικεί μέχρι και τώρα. Η ενασχόλησή του με τη μουσική ξεκίνησε το 2002 όπου έγραψε τους πρώτους του στίχους. Την ίδια χρονιά γνώρισε τον Tom Dzik και έτσι έφτιαξαν το πρώτο τους συγκρότημα, τους Niraya. Πρώτη δουλεία τους ως Niraya ήταν το CD “Πορφυρένια Νύχτα”, το οποίο περιείχε 10 κομμάτια και κυκλοφόρησε underground το 2004. Ένα χρόνο αργότερα το group απέκτησε ένα νέο μέλος, τον Disorder και όντας πλέον 3, ηχογράφησαν πάνω από 60 κομμάτια χωρίς, παρόλα αυτά, να βγουν ποτέ, καθώς κανείς τους δεν ήταν ικανοποιημένος με το αποτέλεσμα. Παράλληλα, με τη συμμετοχή και άλλων MC και παραγωγών, δημιουργήθηκε το group PMP. Αριθμώντας 9 μέλη στο σύνολο, οι PMP ηχογράφησαν γύρω στα 30 κομμάτια, και εκτός από κάποιες διαρροές κανένα από αυτά δεν βγήκε επίσημα. Το group αυτό διαλύθηκε τους τελευταίους μήνες του 2006. Τα επόμενα 2 χρόνια, οι Niraya ηχογράφησαν αρκετά κομμάτια, χωρίς πάλι να υπάρξει release κάποιου LP, ενώ στα τέλη του 2008 διαλύθηκαν για προσωπικούς λόγους. Το 2009 ο Iratus με τον Tom Dzik, αποφάσισαν να κάνουν το επόμενο βήμα, γράφοντας δηλαδή με σκοπό να βγάλουν επίσημα ένα album ως δίδυμο, όπως ακριβώς ξεκίνησαν. Το project Φούσκες ήταν έτοιμο τέλη του ίδιου χρόνου και παρουσιάστηκε στις 15 Ιανουαρίου του 2010, περιλαμβάνοντας 13 κομμάτια. Τον Απρίλη του 2010 ο Iratus γνώρισε μέσω ενός κοινού γνωστού τον Tiny Jackal και οι δυο τους φτιάξανε το συγκρότημα Fullface τον Οκτώβρη της ίδιας χρονιάς Κυκλοφόρησαν το Δεκέμβρη του 2010 το πρώτο μέρος της τριλογίας: “Λίγο πριν (Πράξη πρώτη)” από την 18120 productions, δουλειά η οποία είχε άνευ προηγουμένου ανταπόκριση από τον κόσμο για ντεμπούτο CD συγκροτήματος, κυρίως λόγω του στιχουργικού και θεματολογικού τομέα. Τον Σεπτέμβρη του 2011 κυκλοφόρησαν το δεύτερο μέρος της τριλογίας: “Κάπου Εδώ (Πράξη δεύτερη)”. Σαν Fullface έκαναν την μεγαλύτερη πανελλαδική περιοδεία που έχει κάνει ελληνικό ραπ συγκρότημα με 25 πόλεις σύνολο. Όπως και επίσης ήταν support σε συναυλίες συγκροτημάτων παγκόσμιου βεληνεκούς όπως οι Wu-Tang και οι MOP. Το 2012 o Iratus αποφάσισε να κάνει έναν ακόμα δίσκο με τον Tom Dzik, o οποίος κυκλοφόρησε το Μάιο του ’13 με τίτλο Άνοιξη περιλαμβάνοντας 13 κομμάτια. Το 2015 ηχογράφησε το “Αγαπώ βαθιά, μισώ βαθύτερα” το οποίο κατάφερε μέσα σε ένα χρόνο να ξεπεράσει τα 6,000,000 views στο youtube και να θεωρειθεί ο δημοφιλέστερος Ελληνικός Ραπ δίσκος της χρονιάς.

Daphne and the Fuzz

Tα μέλη του συγκροτήματος Daphne and The Fuzz γνωρίστηκαν στο ωδείο τους κάπου το καλοκαίρι του 2012 και αποφάσισαν να δουλέψουν μαζί. Το πρώτο single τους με τίτλο “Doop Doop” κυκλοφόρησε μόλις έναν χρόνο αργότερα, τον Ιούνιο του 2013
και σύστησε την μπάντα στο κοινό τον πιο άμεσο τρόπο. Το Δεκέμβρη του ίδιου χρόνου η Inner Ear Records συμπεριέλαβε το “Doop Doop” στην επετειακή της συλλογή “Inn Pop” για τις 100 κυκλοφορίες της. Τον Μάρτιο του 2014 κυκλοφορεί το “F.M.R.”,
το δεύτερο single και music video των Daphne and The Fuzz ένα κομμάτι εμπνευσμένο από την εμπειρία της Δάφνης Λάζου στο Παρίσι. Αυτή την άνοιξη, κυκλοφορούν το ομώνυμο ντεμπούτο άλμπουμ τους από την Inner Ear, του οποίου η παρουσίαση έγινε στις αρχές του Απρίλη σε ένα live στο six dogs. Tα 10 κομμάτια του άλμπουμ γράφτηκαν κατά την περίοδο 2011-2015 και φέρουν τον στιχουργικό χαρακτήρα της χαρισματικής Δάφνης Λάζου. Τα τραγούδια μας αφηγούνται ιστορίες για την αγάπη, την ενηλικίωση, τις φιλοδοξίες και τα μεγάλα όνειρα κυρίως μέσα από vintage pop μελωδίες.

The Cave Children

Οι The Cave Children είναι μια ψυχεδελική pop μπάντα από την Αθήνα. Άρχισαν να παίζουν μαζί μουσική το 2013 με την προσοχή τους στραμμένη στην αναζήτηση της μυστικής συνταγής της ποπ τραγουδοποιίας. Το 2014 εμφανίστηκαν για πρώτη φορά στο αθηναϊκό κοινό ως τετραμελές συγκρότημα με το Βασίλη Νιτσάκη στο μπάσο, το Δημήτρη Στεργίου στα τύμπανα, τον Ορέστη Μπενέκα στα πλήκτρα και το Βασίλη Βλαχάκο στην κιθάρα και τους στίχους. Στην παρθενική δισκογραφική τους δουλειά, το “Quasiland” (2015, Inner Ear Records), προτείνουν μια αισθητική επηρεασμένη από το ροκ των 60s, το dream-pop, την ατμόσφαιρα των soundtrack του Danny Elfman και την ωμότητα της garage-rock. Αυτή τη στιγμή προετοιμάζουν το επόμενό τους LP.