Το Τέταρτο Κουδούνι: Παρερμηνείες στην Ερμιονίδα ή O χειμώνας θα ’ναι του Δημήτρη Κεχαΐδη
Διάβασα στα «Νέα» της περασμένης Δευτέρας, υπό τον τίτλο «Απανωτοί καθρέφτες», κριτική του Κώστα Γεωργουσόπουλου για το μονόλογο «Κατερίνα» που παίχτηκε, στη διασκευή πάνω στο βιβλίο του Αύγουστου Κορτώ και τη σκηνοθεσία του Γιώργου Νανούρη, απ’ την Λένα Παπαληγούρα στο Κρανίδι, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ «Ερμηνείες στην Ερμιονίδα» με τ’ όνομα.
Όπου προλογικά στο κείμενο σημειώνεται: «Για δεύτερη χρονιά στην Ερμιονίδα παίρνει πλέον τη σημασία πολιτιστικού θεσμού το Φεστιβάλ Μονολόγων με τον γενικό τίτλο ‘Ερμηνείες στην Ερμιονίδα’. Σε έναν έξοχα διαμορφωμένο χώρο με κλειστό πλήρες θέατρο και υπαίθριο αμφιθέατρο, προϊόν της συνδρομής μεγάλων και μικρών χορηγών, με κύριο χορηγό την κυρία Μαράικε Ηλιού ντε Κόνινγκ που τιμής ένεκεν η θεατρική κτιριακή ενότητα φέρει το όνομά της, φέτος εννέα σημαντικές ελληνίδες ηθοποιοί θα ερμηνεύσουν μονολόγους […]».
Φάουλ! Το φεστιβάλ αυτό τελεί, όπως έχω διαβάσει, «υπό την «καλλιτεχνική εποπτεία του μεγάλου θεατρικού δάσκαλου κ. Κώστα Γεωργουσόπουλου του ίδιου, δηλαδή, που γράφει κριτική για παράσταση του Φεστιβάλ που «εποπτεύει»! Ο οποίος, μάλιστα, παρέστη και στη σχετική συνέντευξη Τύπου για την παρουσίασή του, τις προάλλες. Κάτι για δεοντολογία που ξέραμε κάποτε; Κάτι που λέγαμε «βλογάει τα γένια του» κάποτε; Ε; Κάποτε, όμως, τηρούνταν και τα προσχήματα, τώρα χάθηκε κάθε τσίπα. (Αλήθεια, κανείς δεν το πρόσεξε; Δεν πρόκειται περί σκανδάλου; Ή εμένα μου φαίνεται; Μήπως κάτι παρερμηνεύω;).
Διαβάστε περισσότερα στο Τέταρτο Κουδούνι
