Ελληνικά νησιά και απέραντο γαλάζιο όπως απεικονίζονται στην σύγχρονη ελληνική τέχνη
Τα Ελληνικά νησιά, πηγή έμπνευσης στην τέχνη … μοναδικές εικόνες όπως απέραντο γαλάζιο, καταγάλανη θάλασσα, γαλανός ουρανός, ατέλειωτες παραλίες, ιστορικά μνημεία, ανεπανάληπτη φύση.Φαινόμενο που παρόμοιο δεν υπάρχει σε ολόκληρο τον κόσμο. Το καθένα με τη δική του φυσιογνωμία και αξέχαστη γοητεία και ομορφιά, κάθε νησί με τη δική του μοναδικότητα χωρίς να μοιάζει με κανένα άλλο.Από την Ειρήνη Συκά
Ο Οδυσσέας Ελύτης θα τραγουδήσει στην ποίησή του με μια σχεδόν αειθαλή νεότητα το ελληνικό τοπίο, τον ήλιο και τη θάλασσα. Ο Ελύτης θα «ανακαλύψει» το Αιγαίο.
Το Αιγαίο γράφει ό Οδύσσειας Ελύτης «είναι από ύλη ή πνεύμα (δεν έχει σημασία) οδηγημένα στο ουσιώδες.»
«Ένα δειλινό στο Αιγαίο, γράφει ό Οδυσσέας Ελύτης, περιλαμβάνει τη χαρά και τη λύπη σε τόσες ίσες δόσεις που δε μένει στο τέλος παρά η αλήθεια».
Ο έρωτας
το αρχιπέλαγος
κι η πρώρα των αφρών του
κι οι γλάροι των ονείρων του
στο πιο ψηλό κατάρτι του ο ναύτης ανεμίζει
ένα τραγούδι
Ο έρωτας
το τραγούδι του
κι οι ορίζοντες του ταξιδιού του
κι η ηχώ της νοσταλγίας του
Στον πιο βρεμένο βράχο της η αρραβωνιαστικιά προσμένει
ένα καράβι
Μιχάλης Οικονόμου (το σπίτι του ψαρά)
Νικόλαος Λύτρας (βάρκα με πανί)
Σπύρος Βασιλείου (Αίγινα)
Πάρις Πρέκας
Παναγιώτης Τέτσης (Υδρα)
Γιώργος Μαυροίδης
Κωνσταντίνος Μαλέας
Χατζηκυριάκος – Γκίκας (Υδρα)
Κώστας Λούστας (Αμουλιάνη)
Γιάννης Σπυρόπουλος (Ξερολιθιές στη Μύκονο)
Κώστας Γραμματόπουλος
Κι η θάλασσα του Αιγαίου ήταν γαλάζια όπως πάντοτε
πολύ γαλάζια, μόνο γαλάζια.
ναι, μιλούσαμε κάποτε για μια ποίηση αιγαιοπελαγίτικη,
για το γυμνό στήθος της υγείας κεντημένο με μιαν άγκυρα και μια γοργόνα,
για το θαλάσσιο φως που πλέκει τα κουρτινάκια των γλάρων.
Μιλούσαμε, ναι, για μια ποίηση αιγαιοπελαγίτικη —
ο κάβουρας που ρεμβάζει στο νοτισμένο βράχο,
αντίκρυ στη μαλαματένια δύση,
καθώς ένα μικρό μπρούτζινο άγαλμα του Ωκεανού.
Γιάννης Ρίτσος
