Γιατί αποδοκιμάστηκε ο Γιάννης Χουβαρδάς στο Ηρώδειο;
Είχα καιρό να βρεθώ σε παράσταση που στην υπόκλιση των συντελεστών ακούγονταν από τη μια γιουχαΐσματα και από την άλλη ένθερμα «μπράβο». Αν και μ’ άρεσε πολύ η παράσταση, υποψιάζομαι τους λόγους που ενόχλησε τόσο κάποιους θεατές η σκηνοθετική προσέγγιση του Γιάννη Χουβαρδά και κατέληξαν να τον αποδοκιμάζουν στο τέλος.
Πιστεύω ότι το κοινό που αντέδρασε μ’ αυτό τον τρόπο ήταν εκείνοι που πήγαν στο Ηρώδειο -και πλήρωσαν το τσιμπημένο εισιτήριο ακόμα και για το άνω διάζωμα- περίμεναν να δουν κάτι άλλο από τη Λυρική Σκηνή: μια υπερπαραγωγή με πολλούς κομπάρσους, εντυπωσιακά κοστούμια και κλασικές ερμηνείες. «Τσίνησαν» λοιπόν όταν είδαν έναν Ντον Τζοβάνι που θύμιζε σε πολλά σημεία καρικατούρα, με κοστούμια και styling που παρέπεμπε στο κιτς της δεκαετίας του ’80.
Προσωπικά βρήκα την οπτική του Χουβαρδά ενδιαφέρουσα και το στυλιζάρισμα μου θύμισε παλιές σημαντικές δουλειές του στο Αμόρε. Το κάστινγκ, ειδικά των γυναικείων ρόλων ήταν πολύ ταιριαστό, με την Μυρτώ Παπαθανασίου και την Τσέλια Κώστεα να ξεχωρίζουν. Με κούρασε όμως η διάρκεια της παράστασης. Τρεις ώρες στα καθίσματα του Ηρωδείου δεν παλεύονται…
Μάρη Τιγκαράκη
