Οι Εμίρηδες, οι κακομοίρηδες και το νησί Οξιά!- Από πότε περιμένουμε τα λεφτά των Αράβων
Μία από τις πιο ανθεκτικές στο χρόνο φαντασιώσεις της ελληνικής κοινωνίας είναι οι Άραβες που θα έρθουν να αφήσουν τα αμέτρητα πετροδολάρια τους στην χώρα μας. Είτε για να αγοράσουν το Ελληνικό, είτε νησιά, όπως η Οξιά, ένα νησάκι στο Ιόνιο, που αγοράστηκε πρόσφατα από τον Εμίρη του Κατάρ, είτε τον Παναθηναϊκό, πάντα στο μυαλό μας έχουμε τους φοβερά ματσωμένους τύπους με τις κελεμπίες, που θα έρθουν, ακόμα και χωρίς να προσδοκούν κάποιο κέρδος, να αφήσουν πακτωλούς χρημάτων στη χώρα μας, μόνο και μόνο για να μην τους βαραίνουν τις τσέπες.
Υπάρχει λίγο και ένα στοιχείο ελληνικής κουτοπονηριάς σε αυτό. Από τους δήθεν “κουτόφραγκους”, που θα τους φάμε τα λεφτά χωρίς να το καταλάβουν, πάμε στους “κελεμπίες” και τους γινόμαστε κολλητσίδες, αφού υποτίθεται τα λεφτά τα μοιράζουν για πλάκα. Αυτήν την φαντασίωση του Αραβικού πλούτου, που θα πλημμυρίσει την Ελλάδα, δεν την βλέπουμε μόνο στην πρόσφατη οικονομική και αθλητική ειδησεογραφία. Την βλέπουμε από την δεκαετία του 60, στον ελληνικό κινηματογράφο. Ταινίες, όπως ο Εμίρης και ο κακομοίρης (1964) και ιδίως ο Ξυπόλυτος πρίγκιψ του 1968 με τον Βουτσά ντυμένο σαν Άραβα, είναι ενδεικτικά του δέους που προκαλούσε από τότε στους Έλληνες ο πλούτος των αραβικών βασιλικών οικογενειών.
Αυτό είχε ξεκινήσει εκείνη την περίοδο, όταν μεγάλοι ηγέτες της Αραβικής χερσονήσου, πάμπλουτοι από το πετρέλαιο, το οποίο διαχειρίζονταν τα ολοκληρωτιικά τους καθεστώτα, έρχονταν για διακοπές στην Ελλάδα μέσα στην υπέρ- πολυτέλεια. O μονάρχης της Σαουδικής Αραβίας Ιμπ Σαούντ, αλλά και ο Σάχης της Περσίας με την Σοράγια κάνανε σούπερ λουξ διακοπές με τα γιοτ τους στα ελληνικά νησιά. Επίσης, ο Ωνάσης είχε αρχίσει τα “πάρε- δώσε” με το αραβικό πετρέλαιο, το οποίο διακινούσε με τα τάνκερ του. Κα καθώς τότε η ελληνική κοινωνία ήταν σαφώς φτωχότερη ακόμα και από σήμερα (που εξαιτίας του μνημονίου το επίπεδο ζωής μας έχει υποστεί μεγάλη καθίζηση) και το να βλέπουν τον αραβικό πλούτο ασκούσε μεγάλη επίδραση στην κοινή γνώμη και στο συλλογικό ασυνείδητο. Έτσι, προέκυψαν όλες αυτές οι ταινίες.
Από τότε το επίπεδο ζωής των Ελλήνων ανέβηκε αισθητά. Βλέπουμε, όμως, ότι τώρα, που τα οικονομικά της χώρας και των πολιτών σφίγγουν, ξανά οι δημοσιογράφοι και οι πολιτικοί επιστρέφουν στους ίδιους μύθους. Κι έτσι, η αγορά ενός μικρού νησιού από τον Εμίρη του Κατάρ υπερπροβάλλεται, λες και όλος ο αραβικός κόσμος έχει όνειρο να αγοράζει ελληνικά νησιά. Επίσης, μεγάλη φασαρία γινόταν τόσο καιρό για το “φιλέτο” του Ελληνικού, που οι Άραβες με τα πετροδολάριά τους θα το χρυσώσουν.
Αυτά όμως δεν είναι τίποτα μπροστά στο μεγάλο παραμύθι που συντηρούσε ο αθλητικός τύπος επί μήνες, για τον Άραβα Πρίγκιπα που θα αγόραζε τον Παναθηναϊκό, το οποίο προωθούσε ένας κύριος Τσάκας. Όμως όλη αυτή τη βάναυση παραπληροφόρηση του κοινού δεν ήταν θέμα Τσάκα. Ο οποιοσδήποτε μπορεί να λέει ό,τι θέλει- ότι έχει κολλητό του τον Ομπάμα- το θέμα είναι γιατί τα Media το αναπαράγουν και ο κόσμος το καταναλώνει.
Βλέπουμε ότι η φαντασίωση των πετροδολαρίων είναι μία κολώνια, που κρατάει εδώ και χρόνια. Ποιός ξέρει. Ίσως σταματήσει αυτό το παραμύθι, άμα ανακαλύψουμε τα πετρέλαια, που ονειρεύονται πολλοί στο Αιγαίο και αλλού στην Ελλάδα, και γίνουμε κι εμείς Άραβες πετρελαιάδες.
Γιώργος Σμυρνής
