Πρόκειται για το πρώτο θεατρικό κείμενο της Γερτρούδης Στάιν που ανεβαίνει στην Ελλάδα.
Δύο γυναίκες. Θα μπορούσαν να είναι η ίδια η Γερτρούδη Στάιν και η επί σαράντα χρόνια σύντροφος της, Άλις Τόκλας. Θα μπορούσαν να είναι απλώς δύο γυναίκες που αγαπιούνται και ζουν εδώ και πολλά χρόνια μαζί. Ανάμεσά τους, ο χρόνος, που κυλάει φθείροντας τα πάντα στο πέρασμά του.
Η συγγραφέας μετατρέπει την αγωνία και τον πόνο που της γεννάει το πέρασμα του χρόνου, σε θεατρική πράξη. Παίζοντας με την ίδια την έννοια του θεάτρου, προσπαθεί να ανακαλύψει αν η «ζημιά» που κάνει το πέρασμα του χρόνου έξω και μέσα μας, έχει κάποια θεραπεία ή κάποιο νόημα…
Μετάφραση: Αντώνης Γαλέος
Σκηνικά- Κοστούμια: Κωνσταντίνος Ζαμάνης
Μουσική επιμέλεια: Νέστωρ Κοψιδάς
Κίνηση: Μαρίζα Τσίγκα
Φωτισμοί: Γιώργος Τέλλος
