Πέθανε ο Γιώργος Μαρίνος

Η δυσάρεστη είδηση έγινε γνωστή στον τηλεοπτικό αέρα της εκπομπής Πρωινό του ΑΝΤ1, από τον θεατρικό παραγωγό Πάνο Κατσαρίδη, ο οποίος εξουσιοδοτήθηκε από την οικογένεια του σόουμαν για να το κάνει.

Ο ίδιος είπε χαρακτηριστικά: «Ο Γιώργος Μαρίνος έφυγε χθες το απόγευμα στις 5. Είχε μία επιπλοκή χθες το απόγευμα, είχε μια λοίμωξη στο αναπνευστικό και έφυγε γρήγορα ο άνθρωπος. Είμαι πολύ συγκινημένος».

Και συνέχισε: «Είμαι πολύ συγκινημένος γιατί πέραν αυτού του ρεπορτάζ που έγινε τότε χαμός πριν δυο χρόνια και έβαλε ένα τέλος σε όλες τις φήμες και τα τέρατα που ακουγόντουσαν για το πού είναι ο Γιώργος Μαρίνος, για το τι του συμβαίνει και για όλα αυτά, πέρα από αυτό εγώ αυτά τα δύο χρόνια που μεσολάβησαν, τον έβλεπα τον Γιώργο Μαρίνο».

«Οι δύο άνθρωποι που τον φρόντιζαν όλα αυτά τα χρόνια, είναι ο φίλος του ο Βασίλης ο Θωμάκος και η κυρία Ιωάννα, η σύζυγός του. Ο Γιώργος Μαρίνος μέχρι την τελευταία στιγμή είχε μία όμορφη καθημερινότητα, αποκομμένος, είχε κλείσει σε ένα σεντούκι τις αναμνήσεις του και συναναστρεφόταν εκεί τους υπόλοιπους ανθρώπους που ήταν στο ίδρυμα, άκουγε πάντα μουσική», συμπλήρωσε στο τέλος.

Ο Γιώργος Μαρίνος υπήρξε μια από τις πιο ιδιαίτερες και πρωτοποριακές μορφές της ελληνικής σκηνής, ο άνθρωπος που ουσιαστικά σύστησε στο ελληνικό κοινό την έννοια του σύγχρονου ζωντανού σόου, συνδυάζοντας θέατρο, τραγούδι, σάτιρα και μιμήσεις σε ένα ενιαίο καλλιτεχνικό θέαμα.

Γεννήθηκε στον Βοτανικό της Αθήνας και μεγάλωσε με τη μητέρα του, Βασιλική. Οι γονείς του χώρισαν όταν εκείνος ήταν μόλις ενός έτους, ενώ ο πατέρας του, Αλέξανδρος, έλειπε από τα πρώτα χρόνια της ζωής του, καθώς ήταν εξόριστος στη Μακρόνησο. Ο Μαρίνος τον συνάντησε για πρώτη φορά σε ηλικία 12 ετών- μια εμπειρία που σημάδεψε την παιδική του ηλικία.

Παρότι οι γονείς του ονειρεύονταν να ακολουθήσει μια πιο «ασφαλή» πορεία, ως πολιτικός μηχανικός ή αρχιτέκτονας όπως ο πατέρας του — άλλωστε είχε ιδιαίτερη κλίση στα μαθηματικά — εκείνος είχε ήδη αποφασίσει διαφορετικά. Ακόμη ανήλικος, έδωσε κρυφά εξετάσεις στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, ανοίγοντας έτσι τον δρόμο για την καλλιτεχνική του πορεία.

Το 1962, ως δευτεροετής φοιτητής, συμμετείχε στην ιστορική παράσταση Οδός Ονείρων του Μάνου Χατζιδάκι, δίπλα σε μεγάλες μορφές του ελληνικού θεάτρου όπως ο Δημήτρης Χορν, η Ρένα Βλαχοπούλου και η Μάρω Κοντού. Εκεί ερμήνευσε το τραγούδι «Κάθε κήπος», μια στιγμή που αποτέλεσε ουσιαστικά την αφετηρία της καλλιτεχνικής του διαδρομής, τόσο στο θέατρο όσο και στις μπουάτ της εποχής.

Παράλληλα με τη θεατρική του πορεία, εμφανίστηκε και στον κινηματογράφο, μεταξύ άλλων στην ταινία Ο τρίτος δρόμος του Ίωνα Νταϊφά, με συμπρωταγωνίστρια τη Μάρω Κοντού. Ωστόσο, το στοιχείο που τον έκανε πραγματικά ξεχωριστό ήταν ο τρόπος με τον οποίο συνδύαζε την υποκριτική με το τραγούδι και τη σάτιρα, δημιουργώντας ένα νέο είδος θεάματος για τα ελληνικά δεδομένα.

Από το 1973 έως το 1992 εμφανιζόταν σχεδόν αδιάλειπτα στο θρυλικό στέκι «Μέδουσα» στου Μακρυγιάννη, όπου τα σόου του έγιναν σημείο αναφοράς για τη νυχτερινή ζωή της Αθήνας. Με τα σκετς, τις καυστικές ατάκες και τις μιμήσεις του σατίριζε πρόσωπα και καταστάσεις της επικαιρότητας, σχολιάζοντας με οξυδέρκεια τα κακώς κείμενα της ελληνικής κοινωνίας. Για χρόνια συνεργάστηκε στενά με τον Δημήτρη Δανίκα, ενώ στίχους για τα τραγούδια του έγραψαν σημαντικοί δημιουργοί όπως η Λίνα Νικολακοπούλου, ο Δημήτρης Ιατρόπουλος, ο Σταμάτης Κραουνάκης και η Νινή Ζαχά.

Στη ζωή του διατηρούσε στενή φιλία με τον Μάνο Χατζιδάκι αλλά και τον Νίκο Γκάτσο, ενώ εκτός σκηνής ήταν γνωστός για τον ιδιαίτερα μοναχικό χαρακτήρα του. Μεγάλες του αδυναμίες ήταν η αστρολογία και τα σκυλιά του.

Πέρα από τις θεατρικές και μουσικές σκηνές, ο Μαρίνος εμφανίστηκε και στην τηλεόραση, με πιο χαρακτηριστική την εκπομπή Ciao ANT1 στα μέσα της δεκαετίας του 1990. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του είχε αποσυρθεί από τα καλλιτεχνικά δρώμενα, ζώντας απομονωμένος στο σπίτι του στον Νέο Βουτζά, κοντά στη Ραφήνα.

Παρά τη σιωπηλή του αποχώρηση, η συμβολή του στο ελληνικό θέαμα παραμένει καθοριστική: ο Γιώργος Μαρίνος υπήρξε ο πρώτος μεγάλος Έλληνας σόουμαν, ένας καλλιτέχνης που κατάφερε να μετατρέψει τη σάτιρα, τη μουσική και το θέατρο σε ένα μοναδικό, ζωντανό σκηνικό γεγονός.