Η Δήμητρα είναι μια εσωστρεφής φοιτήτρια δραματικής σχολής, μετέωρη ανάμεσα σε όσα επιθυμεί και σε όσα φοβάται να διεκδικήσει. Γύρω της κινούνται πρόσωπα που άλλοτε τη συγκρατούν κι άλλοτε τη σπρώχνουν προς την αυτογνωσία: μια εκρηκτική φίλη, ένας φιλόδοξος αλλά εύθραυστος σύντροφος και ένας απρόσμενος άνθρωπος που μπαίνει στη ζωή της και λειτουργεί σαν καθρέφτης. Όλοι τους εγκλωβισμένοι σε κύκλους που επαναλαμβάνονται, μέχρι να φανεί αν υπάρχει πράγματι διέξοδος.
Το The Loop γεννήθηκε από την παρατήρηση αυτών των επίμονων μοτίβων: ανθρώπων που επιστρέφουν στα ίδια, ακόμη κι όταν γνωρίζουν το κόστος. Με χιούμορ που λειτουργεί σαν ανάσα και αλήθειες που δεν χαρίζονται, η παράσταση φωτίζει τις λεπτές γραμμές ανάμεσα στην αγάπη και τον έλεγχο, τη συνήθεια και την ελευθερία. Ο ίδιος ο Μίμης Καπέρδος μάς μιλά για χαρακτήρες-καθρέφτες, για έναν ρυθμό που δεν επιτρέπει εφησυχασμό και για εκείνη τη στιγμή που η σκέψη γύρω από το «σε ποια λούπα ζω;» (αλλά και τι χρειάζεται για να βγω απ’ αυτήν) γίνεται αναπόφευκτη.
Ανεβάζετε στο Θέατρο Ελιάρτ την παράσταση “The Loop”, ένα έργο δικό σας που μιλά για τους κύκλους που επαναλαμβάνονται μέχρι κάποιος να τολμήσει να βγει απ’ αυτούς. Από ποια προσωπική ή παρατηρημένη «λούπα» γεννήθηκε αρχικά η ανάγκη να γραφτεί αυτό το έργο;Με εντυπωσιάζει το πόσο συχνά εγκλωβιζόμαστε σε επαναλαμβανόμενες καταστάσεις, μέχρι να βρούμε τη δύναμη να ξεφύγουμε και να αλλάξουμε πορεία.
Η ανάγκη να γραφτεί το The Loop γεννήθηκε από την παρατήρηση ανθρώπων γύρω μου, αλλά και του ίδιου μου του εαυτού, να επαναλαμβάνουν τα ίδια μοτίβα και επιλογές, ακόμα κι όταν ξέρουν ότι τους πληγώνουν ή τους περιορίζουν. Με εντυπωσίαζε πόσο συχνά εγκλωβιζόμαστε σε επαναλαμβανόμενες καταστάσεις, μέχρι να βρούμε τη δύναμη να ξεφύγουμε και να αλλάξουμε πορεία.
Η πρωταγωνίστρια προέκυψε ως ένα μείγμα προσωπικών παρατηρήσεων και εμπειριών που βλέπω γύρω μου, νέοι άνθρωποι γεμάτοι όνειρα, αλλά συχνά παγιδευμένοι σε φόβους, ανασφάλειες ή κοινωνικές προσδοκίες. Ήθελα μια πρωταγωνίστρια που να αντικατοπτρίζει αυτήν την αντίθεση ανάμεσα στην επιθυμία για δημιουργία και στον φόβο της αποτυχίας, ώστε να γίνει καθρέφτης για το κοινό και να δείξει πόσο δύσκολο, αλλά και αναγκαίο, είναι να τολμήσουμε να βγούμε από τους δικούς μας κύκλους.

«Η ανάγκη να γραφτεί το The Loop γεννήθηκε από την παρατήρηση ανθρώπων γύρω μου, να επαναλαμβάνουν τα ίδια μοτίβα και επιλογές, ακόμα κι όταν ξέρουν ότι τους πληγώνουν ή τους περιορίζουν», λέει ο ίδιος.
Μόνο η αλήθεια μπορεί να σε βοηθήσει σε αυτό. Η ισορροπία προκύπτει από το να αφήνεις το χιούμορ να αναδεικνύει την ανθρώπινη πλευρά των καταστάσεων, χωρίς να υποτιμά την ουσία τους. Το γέλιο γίνεται μέσο σύνδεσης με το κοινό και τρόπος να «αντέξει» την αλήθεια, ενώ τα δύσκολα θέματα παραμένουν αληθινά και συγκινητικά, χωρίς να γίνονται δυσβάσταχτα.
Μέσα από αυτούς τους χαρακτήρες ήθελα να φωτίσω πώς οι σχέσεις, οι προσδοκίες και οι αντιδράσεις των άλλων μπορούν είτε να μας εγκλωβίσουν σε κύκλους είτε να μας δώσουν την ώθηση να βγούμε από αυτούς. Κάθε χαρακτήρας, λοιπόν, είναι ένας καθρέφτης για διαφορετική πτυχή της ανθρώπινης εμπειρίας που με ενδιαφέρει να αφηγηθώ.
Οι χαρακτήρες μοιάζουν να λειτουργούν σαν καθρέφτες ο ένας για τον άλλον. Αλήθεια, όταν γράφετε, ξεκινάτε από τους χαρακτήρες ή από τις θεματικές που θέλετε να φωτίσετε;Είναι ανάλογα το την στιγμή και την έμπνευση. Υπάρχουν φορές που έχω ένα δυνατό θέμα και αυτό με οδηγεί στην δημιουργία των χαρακτήρων και το τι θέλω να επικοινωνήσω και φορές που έχω στο μυαλό μου ενδιαφέροντες χαρακτήρες που με κάνουν να γεννήσω μια ιδέα για το τι θα ήθελα αυτοί να επικοινωνήσουν.

«Μέσα από αυτούς τους χαρακτήρες ήθελα να φωτίσω πώς οι σχέσεις, οι προσδοκίες και οι αντιδράσεις των άλλων μπορούν είτε να μας εγκλωβίσουν σε κύκλους είτε να μας δώσουν την ώθηση να βγούμε από αυτούς».
Η επιλογή ήταν συνειδητή, γιατί ήθελα να προσεγγίσω τις σχέσεις της εποχής με έναν τρόπο που να είναι κοντά στην νέα γενιά. Η νεανική ντραμεντί επιτρέπει να μιλήσω για σύγχρονα ζητήματα με χιούμορ και ειλικρίνεια, κάνοντας ταυτόχρονα τα θέματα προσιτά και αναγνωρίσιμα, χωρίς να χάνουν το βάθος τους.
Σκηνοθετικά, ποια στοιχεία θεωρείτε ότι παίζουν καθοριστικό ρόλο στη δυναμική της παράστασης; Πώς δουλέψατε, δηλαδή, πάνω στον ρυθμό και την ενέργεια του “The Loop”;Ήθελα να προσεγγίσω τις σχέσεις της εποχής με έναν τρόπο που να είναι κοντά στην νέα γενιά.
Ο ρυθμός είναι κάτι που με ενδιαφέρει πολύ και έτσι προσπαθώ να σκηνοθετώ πάντα. Κάθε σκηνή να σε πηγαίνει παρακάτω αφήνοντας πάντα κάτι να περιμένεις! Οι γρήγορες εναλλαγές σκηνών και συναισθημάτων τα περάσματα χρόνου και οι ανατροπές θεωρώ ότι παίζουν επίσης μεγάλο ρόλο!
Αν το κοινό φύγει από το θέατρο με το ερώτημα «Σε ποια λούπα ζω εγώ;», ποια θα θέλατε ιδανικά να είναι η επόμενη σκέψη του μετά; Η παραμονή; Η φυγή; Το θάρρος της απόφασης ή κάτι άλλο;Ιδανικά θα ήθελα αμέσως μετά να αρχίσουν να προβληματίζονται και να ψάχνουν τρόπους να βγούνε από την λούπα τους!
Το νέο έργο του Μίμη Καπέρδου “The Loop” ανεβαίνει στο Θέατρο Ελιάρτ
Παραστάσεις: Κάθε Πέμπτη στις 21:15
Παίζουν: Άντρεα Αγαπίου (Λένα), Μίμης Καπέρδος (Δημήτρης), Σωτήρης Μπέλσης (Γιώργος), Ειρήνη Πρεβεζάνου (Δήμητρα), Τάσος Χρυσόπουλος (Μιχάλης)
Προπώληση εισιτηρίων εδώ.