Με αφορμή τα 100 χρόνια από την γέννηση του Μίκη Θεοδωράκη, την Πέμπτη 18 Σεπτεμβρίου στο Θέατρο Βράχων Μελίνα Μερκούρη, θα παρουσιαστεί η παράσταση Το Τραγούδι του Νεκρού Αδελφού.Ένα από τα εμβληματικότερα έργα του μεγάλου Έλληνα δημιουργού σε σκηνοθεσία του Χρήστου Σάλτα με βασικό ερμηνευτή τον Κώστα Μακεδόνα.
Σε επιστολή του ο Μίκης Θεοδωράκης αναφέρει προς τον σκηνοθέτη και μαέστρο Χρήστο Σάλτα το καλοκαίρι του 1997 για το ανέβασμα της παράστασης στο αρχαίο θέατρο του Δίου.
Χρήστο χαίρομαι πάρα πολύ που θα παίξετε το κορυφαίο μου έργο στο αρχαίο θέατρο του Δίου.Ήθελα πάρα πολύ να βρεθώ μαζί σας, αλλά τυγχάνει να έχω την ίδια μέρα πρόβα τζενεράλε το μπαλέτο μου ‘Ζορμπάς’ στο Ηρώδειο. Θα ήθελα ακόμα να προσθέσω ότι το όνειρο μας ως Λαμπράκηδες ήταν αυτή η μουσική να φτάσει και να τραγουδηθεί απ’ άκρη σ’ άκρη σ’ ολόκληρη την Ελλάδα. Σας εύχομαι κάθε επιτυχία στην αυριανή σας παράσταση
– Μίκης Θεοδωράκης
Λίγα λόγια για το έργο
Γραμμένο το 1961, το «Τραγούδι του νεκρού αδελφού» είναι το μοναδικό θεατρικό έργο του Μίκη Θεοδωράκη, και το οποίο πλαισιώνεται με τα κορυφαία τραγούδια του μεγάλου Έλληνα δημιουργού (Ένα δειλινό, Το όνειρο (Δυο γιους είχες μανούλα μου), Στα περβόλια, Απρίλη μου, Κοιμήσου αγγελούδι μου, Προδομένη μου αγάπη κ.ά.).
Το «Τραγούδι του νεκρού αδελφού» από μουσικής άποψης είναι μια λαϊκή όπερα γραμμένη σε φόρμα αρχαίας τραγωδίας, εμπνευσμένη από τον εμφύλιο αλληλοσπαραγμό.
Το έργο, που διαπνέεται από μια συγκίνηση αρχετυπική –σχεδόν θρησκευτική–, είναι ένας ύμνος στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια και στη συλλογική ανάγκη για μνήμη. Ταυτόχρονα, αποτελεί ένα γενναίο κάλεσμα σε εθνική ομοψυχία, σκύβοντας με συγκλονιστική ωριμότητα πάνω στις πληγές του Εμφυλίου, οι οποίες την εποχή που γράφτηκε ήταν ακόμα ανοιχτές.
Η πρώτη παρουσίαση του έργου έγινε το 1962 από τον θίασο του Μάνου Κατράκη, με βασικό ερμηνευτή τον Γρηγόρη Μπιθικώτση στην κορυφαία ίσως στιγμή του.
Με το ‘Τραγούδι του νεκρού αδελφού’ ταυτίζομαι περισσότερο απ’ ότι με οποιοδήποτε άλλο έργο μου, από κάθε άποψη: μουσική, ανθρώπινη, βιωματική, αγωνιστική και προπαντός Ελληνική.
– Μίκης Θεοδωράκης
