Αυτή τη φορά, ένας ακροδεξιός τραμπούκος, που δεν θα του κάνουμε τη χάρη να διαφημίσουμε το όνομά του, μπούκαρε στην Εθνική Πινακοθήκη και… σαγηνεμένος από το αλλόκοτο, έκανε γυαλιά καρφιά τα έργα της έκθεσης, δείχνοντας ιδιαίτερο μένος απέναντι στους πίνακες του ζωγράφου Χριστόφορου Κατσαδιώτη.
Φαίνεται πως ο ακροδεξιός φονταμενταλιστής ζήλεψε τη «δόξα» του μακαρίτη πρώην προέδρου της Ν.Δ. Μιλτιάδη Έβερτ, που το 2003, χωρίς να σηκώνει πολλά-πολλά, μήνυσε στον επιμελητή της διεθνούς έκθεσης Outlook Χρήστο Ιωακειμίδη (μακαρίτης κι αυτός πια) για το έργο του Thierry De Cordier «Aspergesme» πως, «αν δεν κατέβει μέχρι την Παρασκευή, θα το κατεβάσω εγώ»…
Φωτογραφία από τα βανδαλισμένα έργα
Καθώς όμως το αδίκημα της «βλασφημίας» καταργήθηκε το 2019 (παρά τις φιλότιμες προσπάθειες του Κώστα Τσιάρα, υπουργού Δικαιοσύνης της πρώτης κυβέρνησης Μητσοτάκη, να το επαναφέρει), δεν υπήρξε κανείς Ευάγγελος Βενιζέλος να τείνει ευήκοον ους στο αίτημα του βουλευτή της Νίκης να κατέβουν τα «βλάσφημα» έργα από την έκθεση (όπως είχε κάνει ως υπουργός Πολιτισμού το 2003).
Αντιθέτως, η πάλαι ποτέ Γενική Γραμματέας του, η Λίνα Μενδώνη, απάντησε ορθώς πως το Υπουργείο Πολιτισμού «δεν προβαίνει σε ενέργειες λογοκρισίας», αποσπώντας τα εύσημα από φίλους και αντιπάλους. Όμως, πόσο πειστική μπορεί να είναι η υπουργός Πολιτισμού, όταν ο ομοτράπεζός της στο υπουργικό συμβούλιο κ. Γεραπετρίτης είχε, πριν από ένα μόλις χρόνο, «εκπαραθυρώσει» το έργο της Γεωργίας Λαλέ, απαγορεύοντας την έκθεσή του στο ελληνικό προξενείο στη Νέα Υόρκη, έπειτα από καταγγελίες βουλευτών –σωστά μαντέψατε– του ίδιου ακροδεξιού φονταμενταλιστικού μορφώματος.
Φωτογραφία από τα βανδαλισμένα έργα
Ελπίζουμε ότι ο ακροδεξιός τραμπούκος θα παραπεμφεί στη δικαιοσύνη και θα τιμωρηθεί παραδειγματικά, αν και είναι μεγάλη η πιθανότητα οι ελπίδες να αποδειχθούν φρούδες. Μια τέτοια καταδίκη θα έδινε ένα μήνυμα ευρύτερο, προς κάθε επίδοξο ταλιμπάν. Γιατί, προφανώς, πάντοτε μπορεί ένας σαλεμένος να εισβάλει σε μια έκθεση και να τα κάνει γυαλιά καρφιά. Αν όμως αυτός ο σαλεμένος είναι και βουλευτής, τότε δίνει το μήνυμα ότι αυτό είναι κάτι που μπορεί να γίνει και που μπορούν να το κάνουν όλοι.
Η παραδειγματική τιμωρία του ακροδεξιού βουλευτή θα αποτελούσε ένα μέτρο προστασίας των θεσμών, αλλά και της ελευθερίας όλων μας. Η Εθνική Πινακοθήκη και η διευθύντριά της και επιμελήτρια της έκθεσης έχουν ανάγκη τη συμπαράσταση όλων μας, πρωτίστως όμως της θεσμισμένης πολιτείας και της δικαιοσύνης της. Διαφορετικά, θα πρέπει να περιμένουμε, απλώς, την επόμενη φορά –κι όπως ο ορίζοντας, διεθνώς, είναι σκοτεινός, ας είμαστε βέβαιοι και βέβαιες ότι δεν θα αργήσει. Γιατί «ο ύπνος της λογικής γεννά τέρατα»…
