Σινεμά με τον Φρόυντ: Οι προβολές στον Τριανόν συνεχίζονται με τα «Φτερά του έρωτα» του Wim Wenders

Η Ελληνική Ψυχαναλυτική Εταιρεία διοργανώνει, για ένατη χρονιά, σειρά κινηματογραφικών προβολών με τίτλο «Σινεμά με τον Φρόυντ». Ο φετινός κύκλος πραγματοποιείται και πάλι σε συνεργασία με τον Κινηματογράφο Τριανόν. Η τέταρτη, κατά σειρά, προβολή του κύκλου πραγματοποιείται με την ταινία «Τα φτερά του έρωτα» / «Der Himmel über Berlin» του Wim Wenders (128, 1987), την Κυριακή 16 Φεβρουαρίου 2025 και ώρα 17.00 στον Κινηματογράφο Τριανόν (Κοδριγκτώνος 21 & Πατησίων 101).

• Λήδα Γαλανού, Κριτικός Κινηματογράφου.
• Μαρία Δανιήλ, Ψυχίατρος – Ψυχαναλύτρια, μέλος της Ελληνικής Ψυχαναλυτικής Εταιρείας.

Συντονίζει  ο Απόστολος Βαλτάς, Ψυχίατρος – Ψυχαναλυτής, μέλος της Ελληνικής Ψυχαναλυτικής Εταιρείας.

Η κινηματογραφική κάμερα του Wenders ακολουθεί δύο αγγέλους, τον Damiel (Bruno Ganz) και τον Cassiel (Otto Sander), οι οποίοι παρατηρούν σιωπηλά τις ζωές των κατοίκων του μεταπολεμικού Βερολίνου. Ως αόρατοι παρατηρητές της ανθρώπινης εμπειρίας, οι άγγελοι αποτυπώνουν τις εσωτερικές σκέψεις και τα συναισθήματα των θνητών, χωρίς να έχουν τη δυνατότητα να αλληλεπιδράσουν με τον φυσικό κόσμο ή να βιώσουν αισθητηριακές απολαύσεις. Οι αιώνιοι πρωταγωνιστές συναντώνται κάθε βράδυ και συζητούν την καθημερινή εμπειρία τους. Η αποστασιοποιημένη παρατήρηση είναι μοναχική και αποκομμένη από τις ίδιες τις εμπειρίες έτσι οι αθάνατοι νιώθουν ζήλια για τα χρώματα, τα συναισθήματα και τις διαδρομές των θνητών καθώς μόνο να κοιτούν μπορούν μέσα από την ασπρόμαυρη ματιά τους. Ο Damiel αρχίζει να νιώθει μια έντονη επιθυμία να γίνει θνητός, αναζητώντας τη σημασία και την αυθεντικότητα της ανθρώπινης ζωής.

Η επιθυμία του να βιώσει το φάσμα των συναισθημάτων – από την ευτυχία μέχρι την απώλεια – τον φέρνει πιο κοντά στη Marion (Solveig Dommartin), μια ακροβάτισσα τσίρκου, η οποία εκφράζει τη δική της μοναξιά και ανησυχία μέσα από την τέχνη της. Ο Damiel αποφασίζει να θυσιάσει την αθανασία για την ανθρώπινη εμπειρία. Η επαφή του με τη Marion τον οδηγεί σε μια διαδικασία μεταμόρφωσης, όπου οι αλληλεπιδράσεις του μαζί της αναδεικνύουν τις βαθύτερες επιθυμίες αλλά και τους φόβους του. Η Marion, με τις ενδοψυχικές της συγκρούσεις, γίνεται ο καθρέφτης των δικών του επιθυμιών και φόβων. Στο κάδρο του κινηματογραφικού φακού το διχοτομημένο Βερολίνο λειτουργεί ως ένα σύμβολο των εσωτερικών διαιρέσεων που βιώνει ο ίδιος ο Damiel καθώς καλείται να αποδεχτεί την ανθρώπινη κατάσταση με όλα τα συναισθηματικά της βάρη. Εισέρχεται σε έναν κόσμο γεμάτο προκλήσεις και συναισθηματική ένταση.

Η διαδικασία αυτή αποκαλύπτει τον ψυχισμό του, καθώς κάθε ανθρώπινη εμπειρία – από την γεύση της αγάπης έως την οδύνη της απώλειας – τον διαμορφώνει. Οι εμπειρίες του ως θνητός του αποκαλύπτουν την ευθραυστότητα της ανθρώπινης ύπαρξης. Η αγάπη, αν και μπορεί να είναι πηγή ευτυχίας, φέρει επίσης τον κίνδυνο της απόρριψης και του πόνου. Αυτή η αντιφατικότητα ενισχύει την ψυχολογική διάσταση της ιστορίας, καθώς οι χαρακτήρες αναζητούν τον εαυτό τους μέσα από τη σύνδεση με τον άλλον.

Η πλοκή εστιάζει στη διαδικασία της αυτογνωσίας και της εσωτερικής ενότητας, αναδεικνύοντας την αναγκαιότητα της σύνδεσης με τον άλλον ως το θεμελιώδες στοιχείο της ανθρώπινης εμπειρίας, και την αναζήτηση του νοήματος της ζωής μέσα από την αγάπη και την μοναξιά.