Η κεφίγια της Μποφίλιου, η εκπληκτική διερμηνεία και ο πράσινος ήλιος στην πιο συζητημένη Πρωτοχρονιά

Άλλη μια χρονιά έφτασε στο τέλος της και, όπως συνηθίζεται τα τελευταία χρόνια, ο Δήμος Αθηναίων γιόρτασε στην Πλατεία Συντάγματος, με μια εκδήλωση με ελεύθερη είσοδο για όλους. Φέτος, το πρωτοχρονιάτικο ρεβεγιόν του Δήμου ανέλαβε ο Φοίβος Δεληβοριάς, που έγραψε ειδικά για το βράδυ της υποδοχής του 2025 μια μουσική «χρονομηχανή», ένα βαριετέ show, αφιερωμένο στην Αθήνα, σε σκηνοθεσία του Άγγελου Τριανταφύλλου.

Η ΕΡΤ επέλεξε να μην μεταδώσει την εκδήλωση – προκαλώντας ερωτηματικά. Η δημόσια τηλεόραση προτίμησε να προβάλλει μια μαγνητοσκοπημένη μουσική εκπομπή και να συνδεθεί με την Ταράτσα του Χρόνου, μόλις τα τελευταία λεπτά για την αντίστροφη μέτρηση, της αλλαγής της χρονιάς. Ωστόσο, η παράσταση μεταδόθηκε μέσω των επίσημων λογαριασμών του Δήμου Αθηναίων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και κάπως έτσι παρακολουθήσαμε κι εμείς την φαντασμαγορική πρωτοχρονιάτικη Ταράτσα του Φοίβου Δεληβοριά.

Ο Φοίβος, ως «πλοίαρχος» – οδηγός – παρουσιαστής – τραγουδιστής, μάς ταξίδεψε από εποχή σε εποχή της Αθήνας, από το 1945 και την Απελευθέρωση στα «χρυσά» 60, στην επταετία, τη Μεταπολίτευση και την Αλλαγή, μέχρι τα χρόνια της «φούσκας» και της κρίσης, ψάχνοντας το 2025, μέσα από αγαπημένα ελληνικά τραγούδια της κάθε περιόδου.

Η Νατάσσα Μποφίλιου ανέλαβε τον ρόλο της σύγχρονης κάθε φορά τραγουδίστριας, ενώ η Μάρθα Φριντζήλα ενσάρκωσε λαϊκές ντίβες, με τον Θανάση Αλευρά να μεταμορφώνεται σε χαρακτηριστικές προσωπικότητες της κάθε εποχής.

Το ταξίδι ξεκίνησε το 1945, με τον Φοίβο να τραγουδά το γνωστό, σατιρικό κομμάτι του Πάνου Τζαβέλλα Γιούπι για για, με το 1962 και την εμβληματική Όμορφη πόλη του Μίκη Θεοδωράκη και την Μαγική Πόλη του Χατζιδάκι να ακολουθούν. Φυσικά, δεν έμεινε ασχολίαστη η Επταετία και η λογοκρισία που γνώρισε τότε το τραγούδι, με την Νατάσσα Μποφίλιου να τραγουδά την επιτυχία του Σταύρου Ξαρχάκου Ένα πρωινό και τη Μάρθα Φριντζήλα την Παλιοπαρέα του Γιώργου Ζαμπέτα. Όσο για τη δεκαετία του ’80, την τιμητική τους είχαν χρυσές επιτυχίες όπως ο Τζένγκις Χαν, το Πάρτι του Λουκιανού στη Βουλιαγμένη, αλλά και τα… χρυσά χρόνια του ΠΑΣΟΚ με την Μάρθα Φριντζήλα να ενσαρκώνει την περίοδο αυτή, τραγουδώντας Τέρμα τα παράπονα, τέρμα οι καημοί – στιγμή που επίσης σχολιάστηκε, μιας και κάποιοι μάλλον αγνόησαν τον καυστικό τόνο της παράστασης για την συγκεκριμένη εποχή.

Στην ίδια δεκαετία, άνηκε και η πιο όμορφη στιγμή της βραδιάς – εκείνη που Φοίβος Δεληβοριάς, Νατάσσα Μποφίλιου, Μάρθα Φριντζήλα μας θύμισαν πως τίποτα δεν πάει χαμένο, τραγουδώντας το υπέροχο τραγούδι των Μανώλη Ρασούλη – Μάνου Λοΐζου, με τις ερμηνεύτριες να φορούν μία παλαιστινιακή κεφίγια ως ένδειξη αλληλεγγύης στον παλαιστινιακό λαό, τη στιγμή που στον αέρα κυμάτιζαν παλαιστινιακές σημαίες από παρευρισκόμενους.

Φυσικά, τη διαφορά – πραγματική και ουσιαστική – έκανε η Σοφία Ρομπόλη, η διερμηνέας νοηματικής γλώσσας που ανέλαβε να μεταφράσει τη βραδιά στη νοηματική και κατέληξε να δίνει τη δική της, μίνι συναυλία, μεταφράζοντας αδιάκοπα τους στίχους, αλλά και τα κείμενα του Φοίβου Δεληβοριά, με έναν τρόπο που «ζωντάνευε» τα τραγούδια, μεταδίδοντας και σε εμάς την ενέργειά της. «Αυτή τη δουλειά την κάνω 25 χρόνια και στα νοσοκομεία, στα δικαστήρια, στο αστυνομικό τμήμα. Κι εκεί, δεν δίνονται οι ευκαιρίες για τον διερμηνέα, ούτε για τον κωφό, πολλές φορές μας κλείνουν τις πόρτες. Ελπίζω λοιπόν, αυτή η εκδήλωση να είναι το έναυσμα για να μπορέσουμε να γίνουμε πιο συμπεριληπτικοί στην καθημερινότητα. Αυτός ήταν και ο στόχος αυτής της εκδήλωσης» δήλωσε η διερμηνέας και το μεταφέρουμε, γιατί καλό είναι να συνεχίσουμε να πιέζουμε για την συμπερίληψη των κωφών, και τις υπόλοιπες μέρες του χρόνου.

Σε μία παράσταση, πραγματικά προσβάσιμη σε όλους, ο Φοίβος και η παρέα του μάς χάρισαν ένα σόου υψηλού επιπέδου και αισθητικής, γεμάτο χιούμορ και αυτοσαρκασμό, υπέροχα ελληνικά τραγούδια που έχουμε όλοι αγαπήσει και όλα αυτά για να θυμηθούμε όλους τους λόγους που αγαπάμε την Αθήνα, αλλά και όλα τα μαθήματα που πήραμε τις προηγούμενες δεκαετίες, με την ελπίδα το 2025 να κάνουμε μια νέα αρχή.

Για άλλη μια φορά, όμως, ξυπνήσαμε με την ελληνική τηλεόραση να μας προσγειώνει απότομα στην πραγματικότητα. Κι αυτό, γιατί η υπέροχη αυτή βραδιά σχολιάστηκε για όλους τους λάθος λόγους. Δεν πειράζει όμως. Εμείς κρατάμε το επίκαιρο μήνυμα αλληλεγγύης στον παλαιστινιακό λαό, το όλο και πιο απαραίτητο κάλεσμα για ειρήνη, και ευχαριστούμε τον Φοίβο Δεληβοριά και τους συνεργάτες του για την υπέροχη αυτή βραδιά.