CineFIX: Εντυπωσιακές θερινές κινηματογραφικές προβολές στην ταράτσα του ΕΜΣΤ

Το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (EMΣT) μεταμορφώνει την ταράτσα του σε ένα από τους πιο εντυπωσιακούς θερινούς κινηματογράφους της Αθήνας, το CineFIX. Με πανοραμική θέα σε ολόκληρη την πόλη, και φόντο την Ακρόπολη, η ταράτσα του ΕΜΣΤ δημιουργεί μια ιδανική συνθήκη για την προβολή ταινιών, βίντεο και οπτικοακουστικών καλλιτεχνικών έργων και αλλάζει τις σχέσεις των θεατών με τα έργα σύγχρονης τέχνης και τον περιβάλλοντά τους χώρο. Οι θερινές προβολές θα διαρκέσουν όλο το καλοκαίρι μέχρι και τον Σεπτέμβριο και θα γίνονται κάθε δεύτερη εβδομάδα του μήνα.

Ο θερινός κινηματογράφος του ΕΜΣΤ θα ξεκινήσει την Παρασκευή 21 Ιουνίου στις 21.30 με την προβολή όλων των φιλμ της Penny Siopis που παρουσιάζονται στην αναδρομική έκθεσή της «For Dear Life» στο ΕMΣΤ. Είναι μια μοναδική ευκαιρία για τους θεατές να παρακολουθήσουν σε ροή το πολυεπίπεδο έργο της Siopis σε διάλογο με την πόλη που αποτελεί ένα από τα φαντασιακά σημεία αναφοράς τους.

Εικόνα: Penny Siopis, Obscure White Messenger, 2010. Μονοκάναλο ψηφιακό βίντεο, 15΄ 7΄΄. Συλλογή της καλλιτέχνιδας. Φωτογραφία: Ευγενική παραχώρηση της καλλιτέχνιδας.

Η Penny Siopis συνδυάζει έτοιμα αυτοσχέδια φιλμ των 8 και 16 χιλιοστών με κείμενο και ήχο, για να πει την ιστορία ανθρώπων που παγιδεύονται, συχνά με τραυματικές για τους ίδιους συνέπειες, στη δίνη των πολιτικών και κοινωνικών συγκρούσεων του καιρού τους. Οι επιμέρους ιστορίες που αφηγείται προέρχονται συνήθως από τον μακρόκοσμο της Νοτιοαφρικανικής Ιστορίας, αφηγήματα που έχουν μείνει εκτός της επίσημης ιστοριογραφίας του τόπου. Τα φιλμ καταπιάνονται με θέματα όπως η αποικιοκρατία και το απαρτχάιντ, η νεωτερικότητα, η μετανάστευση και η παγκοσμιοποίηση, ενώ πιο πρόσφατα έχουν προστεθεί και προβληματισμοί σε σχέση με το περιβάλλον και τις σχέσεις μεταξύ του ανθρώπινου και μη ανθρώπινου παράγοντα.

Συνολικά τα έργα της Penny Siopis αποτελούν μια στοχαστική, καθηλωτική καταβύθιση στην πραγματικότητα της μετανάστευσης και της εξορίας, της διασποράς, του πολιτικού αναβρασμού και της συγχώνευσης δημόσιου και ιδιωτικού βίου· είναι πορτρέτα ενός ρευστού κόσμου που αιχμαλωτίζουν το βλέμμα και του δίνουν πρόσβαση στο προσωπικό σύμπαν της καλλιτέχνιδας, σε ένα υλικό που αφορά τις ρίζες και τα βιώματά της ίδιας και της οικογένειας της στη Νότιο Αφρική αλλά και την Ελλάδα. Καλύπτοντας ένα εύρος ιστορικών εμπειριών -από τον ελληνοτουρκικό πόλεμο της περιόδου 1919-1922, που σφράγισε τη μοίρα εκατομμυρίων Ελλήνων και άλλαξε τον χάρτη της χώρας, και τα διαδοχικά μεταναστευτικά κύματα, ως τα απελευθερωτικά αφρικανικά κινήματα- η Siopis υφαίνει στα έργα αυτά μια σειρά από εξαιρετικά περίτεχνες αλληγορίες που συναρμολογούν μια ιδιαίτερα αποκαλυπτική, εύγλωττη εικόνα του τελευταίου μισού του 20ού αιώνα και ενός κόσμου που αλλάζει εκ βάθρων, ειδικά στην Αφρική.

• My Lovely Day (Η όμορφή μου μέρα), 1997, 21′ 15″
• Obscure White Messenger (Σκιώδης λευκός αγγελιαφόρος), 2010, 15′ 1″
• The Master is Drowning (Ο αφέντης πνίγεται), 2012, 10′ 5″
• The New Parthenon (Ο Νέος Παρθενώνας), 2016, 15′ 26″
• She Breathes Water (Αναπνέει νερό), 2019, 5′ 12″
• Shadow Shame Again (Η σκιά της ντροπής ξανά), 2021, 6′ 16”